Το πείραμα με τον πατέρα απέτυχε και η μητέρα ξαναπήρε την επιμέλεια των παιδιών

Η απόφαση ήταν προσωρινή. Υπήρχε κίνδυνος όμως να προκαλέσει ανεπανόρθωτη
βλάβη σε δύο ανήλικα παιδιά, που, δυστυχώς, έτυχε να τα διεκδικούν τόσο ο
πατέρας τους όσο και η μητέρα τους.

Το γεγονός ότι οι δύο σύζυγοι χώρισαν, δεν σήμαινε βεβαίως πως έπαψαν να
ενδιαφέρονται για τα παιδιά τους. Προσέφυγαν λοιπόν στο δικαστήριο, ζητώντας
να καθορίσει εκείνο ποιος από τους δύο γονείς ήταν ικανότερος να αναλάβει την
επιμέλειά τους.

Η απόφαση που εκδόθηκε ήταν μάλλον πρωτότυπη. Το δικαστήριο έκρινε πως η
μητέρα, η οποία σημειωτέον κάνει το ίδιο επάγγελμα με τον άλλοτε σύζυγό της,
δεν ήταν κατάλληλη ­ λόγω της απασχόλησής της ­ να μεγαλώσει σωστά τα παιδιά
της. Για τον πατέρα ωστόσο, αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο, παρά το γεγονός ότι
συνήθως ένας πατέρας μόνος του δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες δύο
παιδιών. Έτσι, το δικαστήριο όχι μόνο ανέθεσε την επιμέλεια στον πατέρα, αλλά
υποχρέωσε τη μητέρα και στην καταβολή διατροφής!

Τα παιδιά, όπως ήταν φυσικό, φρόντιζε η γιαγιά τους, η οποία, παρά την αγάπη
της, φαίνεται πως δεν κατάφερε να υποκαταστήσει τη μητέρα. Άρχισαν λοιπόν να
εμφανίζουν ψυχολογικά προβλήματα, να παρουσιάζουν πτώση στην απόδοσή τους στο
σχολείο και γενικότερα να χάνουν την ανεμελιά της ηλικίας τους.

Η μητέρα τους, η οποία στο μεταξύ μείωσε την επαγγελματική της απασχόληση,
κατέφυγε εκ νέου στο δικαστήριο, ζητώντας την ανάκληση της προηγούμενης
απόφασης. Αυτή τη φορά το Μονομελές Πρωτοδικείο είδε την υπόθεση από μια
εντελώς διαφορετική σκοπιά, διορθώνοντας τα κακώς κείμενα. Στην έδρα βρισκόταν
ένας άνδρας, ο πρόεδρος Πρωτοδικών κ. Νεκτ. Βαζαίος, ο οποίος έκρινε πως «τα
προβλήματα των παιδιών οφείλονται στην απομάκρυνση από τη μητέρα τους, στην
οποία κατά φυσική και κοινωνική προτεραιότητα ανήκει η επιμέλειά τους, εκτός
σοβαρής αντενδείξεως, που δεν συντρέχει εν προκειμένω».

Όσον αφορά την επαγγελματική της απασχόληση, με τη νέα απόφαση κρίθηκε πως δεν
είναι καθοριστική για την αφαίρεση της επιμέλειας των παιδιών, τη στιγμή
μάλιστα κατά την οποία και ο πατέρας τους έχει αντίστοιχη επαγγελματική
απασχόληση, με αποτέλεσμα να μεγαλώνουν τα παιδιά με τη γιαγιά τους.