[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ Επιτροπή δημοσίευσε πρόσφατα την έκθεσή της για τη «Μελλοντική
Χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Η έκθεση προκαλεί ήδη εντονότατες
αντιδράσεις από αρκετές χώρες και κυρίως τις «χώρες συνοχής» (Ελλάδα, Ισπανία,
Πορτογαλία, Ιρλανδία). Η Επιτροπή προτείνει τρόπους για την ανακατανομή του
κόστους της χρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης ύστερα από ισχυρές πιέσεις
των Γερμανίας, Ολλανδίας, Σουηδίας και Αυστρίας για μείωση της εισφοράς τους
στον προϋπολογισμό. Στην προσπάθεια αυτή η Επιτροπή διατυπώνει ορισμένες
εναλλακτικές προτάσεις που παραβιάζουν ωστόσο βασικές αρχές της Ένωσης. Έτσι,
η Επιτροπή προχωρεί σε εκτιμήσεις για τα κέρδη και τις ζημίες κρατών-μελών
(«καθαρά υπόλοιπα») χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις ευρύτερες οικονομικές ωφέλειες
που αντλούν οι χώρες (λειτουργία εσωτερικής αγοράς κ.λπ.) από τη συμμετοχή
τους στην ενοποιητική διαδικασία. Καταλήγει επομένως σε εκτιμήσεις που δεν
ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και που πάντως στρέφονται ενάντια στις
λιγότερο αναπτυγμένες χώρες-μέλη της Ένωσης.

Από τις περισσότερο αμφιλεγόμενες προτάσεις της Επιτροπής είναι αυτή που
αναφέρεται στη μερική επανεθνικοποίηση των δαπανών της Κοινής Αγροτικής
Πολιτικής (ΚΑΠ) ως μέσου για την ανακατανομή των δημοσιονομικών βαρών. Η
πρόταση αυτή είναι πολιτικά και οικονομικά αδικαιολόγητη. Πρώτον, γιατί
εισάγει μια διαδικασία επανεθνικοποίησης που μπορεί να επηρεάσει ή αλλοιώσει
σειρά άλλων κοινών πολιτικών της Ένωσης. Δεύτερον, γιατί η προτεινόμενη
επανεθνικοποίηση θίγει τις λιγότερο εύπορες χώρες και βεβαίως την Ελλάδα. Η
ΚΑΠ θα πρέπει οπωσδήποτε να μεταρρυθμιστεί προσαρμοζόμενη στις νέες συνθήκες,
αλλά δεν θα πρέπει να επανεθνικοποιηθεί. Αυτό θα υπονόμευε την εσωτερική
συνοχή της Ένωσης.

Αυτό που ουσιαστικά απαιτείται είναι η Ένωση να αναπτύξει νέα δέσμη κοινών
πολιτικών στη λογική που πρότεινε την περασμένη εβδομάδα ο Έλληνας
Πρωθυπουργός Κ. Σημίτης, πολιτικών που θα ανταποκρίνονται στα αιτήματα και
στις ανάγκες των πολιτών και της κοινωνίας. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να
προσδιοριστεί το πρότυπο, αλλά και το συνολικό ύψος του προϋπολογισμού της
Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η εγκαθίδρυση του ενιαίου νομίσματος, η διεύρυνση αλλά και
τα οξύτατα κοινωνικά προβλήματα της Ευρώπης επιβάλλουν μια άλλη προσέγγιση για
τη χρηματοδότηση της Ένωσης.

Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.