ΣΗΜΑΤΑ

… που ο Φρανσουά Μιτεράν, ο Φελίπε Γκονζάλες και ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν
οι μόνοι σοσιαλιστές που κυβερνούσαν χώρες της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η οποία
δεν είχε ακόμη μετονομαστεί σε Ένωση. Σήμερα, από τις 15 χώρες της Ε.Ε., μόνο
η Ιρλανδία και η Ισπανία δεν έχουν παρασυρθεί από το «ροζ κύμα». Μαζί με τον
νέο πρωθυπουργό της Ιταλίας Μάσσιμο Ντ’ Αλέμα, οι 11 απ’ αυτές έχουν
σοσιαλδημοκράτη πρωθυπουργό. Άλλες δύο έχουν κυβερνήσεις όπου συμμετέχουν οι σοσιαλιστές.

… ο πρώην διευθυντής της Αντρέ Φονταίν: Είναι η πρώτη φορά μετά τον πόλεμο
που η Γαλλία, η Βρετανία και η Γερμανία κυβερνώνται ταυτόχρονα από
σοσιαλδημοκράτες. Σε ό,τι αφορά βέβαια τους Γάλλους σοσιαλιστές, χρειάστηκε να
βάλουν πολύ νερό στο κρασί τους ­ όχι μόνο επειδή στον «παγκοσμιοποιημένο»
κόσμο μας τα περιθώρια δράσης μιας κυβέρνησης είναι στενά, αλλά και επειδή
χρειάζεται πολύς πραγματισμός για να συνεννοηθείς με τους σοσιαλδημοκράτες του
Βερολίνου και τους Εργατικούς του Λονδίνου.

… που θεωρεί τον Ζακ Σιράκ «μετριοπαθή σοσιαλδημοκράτη», χρησιμοποιεί συχνά
την έκφραση «νέο κέντρο», έναν όρο που δύσκολα μπορεί να χωνέψει ο Λιονέλ
Ζοσπέν. Ο Τόνυ Μπλαιρ, πάλι, εξέθεσε στο πρόσφατο συνέδριο του κόμματός του με
μεγάλη σαφήνεια τις απόψεις του και ξεκίνησε μαζί με τον Αμερικανό πρόεδρο το
εγχείρημα του «Τρίτου Δρόμου», που ο εμπνευστής του Άντονυ Γκίντενς,
διευθυντής του London School of Economics, χαρακτηρίζει «νέο εκσυγχρονιστικό
κίνημα του κέντρου». Στο βιβλίο που εξέδωσε πρόσφατα για να υπερασπιστεί αυτόν
τον «Τρίτο Δρόμο», ο Γκίντενς παραδέχεται ότι «αυτή τη φορά, η Αριστερά είναι
εκείνη που θα αποκομίσει τα περισσότερα κέρδη δεχόμενη ότι οι παλιές
διακρίσεις δεν έχουν πια κανένα νόημα».

… τους πολλούς καινούργιους πρωθυπουργούς της Κεντροαριστεράς δεν έχει
καταφέρει να ξεχωρίσει στις συναντήσεις κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι
φίλοι και οπαδοί του Τόνυ Μπλαιρ περίμεναν από εκείνον να παίξει αυτόν τον
ρόλο, όμως ο Βρετανός πρωθυπουργός παραμένει «αουτσάιντερ» τόσο λόγω της
παράδοσης του κόμματός του όσο και της μη συμμετοχής της Βρετανίας στο ευρώ.
«Μέχρι τώρα, το πρόγραμμα του Μπλαιρ ήταν το πιο ενδιαφέρον», λέει ένας
ευρωβουλευτής του Εργατικού Κόμματος. «Τώρα βλέπουμε να μπαίνουν επιθετικά στο
παιχνίδι η Βόννη, το Παρίσι και η Ρώμη. Με δεδομένο ότι η Βρετανία είναι έξω
από το ευρώ, υπάρχει κίνδυνος να περιθωριοποιηθούμε».