Η πρώτη φορά ήταν πιο γλυκιά

Γιάννης Γιαννουρής: Δεν θα ξεχάσει τον πρώτο τίτλο με τη Βουλιαγμένη, το 1991

ΟΤΑΝ ­ πιτσιρικάς ­ ο Γιάννης Γιαννουρής παραθέριζε στη Βουλιαγμένη, ασφαλώς
δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι ο Ναυτικός Όμιλος θα γινόταν το δεύτερο σπίτι
του. Πολύ περισσότερο δε ότι με την ομάδα πόλο θα είχε την ευκαιρία να
πανηγυρίσει τόσες επιτυχίες.

Η Βουλιαγμένη, κόντρα στα προγνωστικά, αναδείχτηκε προχθές τρίτη φορά
πρωταθλήτρια στο πόλο και ο Γιάννης Γιαννουρής έχει κάθε λόγο να
υπερηφανεύεται για τα παιδιά του. Με αυτούς τους παίκτες δουλεύει άλλωστε τόσα
χρόνια, τους γνωρίζει από μικρά παιδάκια! «Πού μπορούμε να αφιερώσουμε τον
τίτλο; Μα στους παίκτες. Το δικαιούνται άλλωστε. Αυτοί είναι οι πρωταγωνιστές.
Κι αν καμιά φορά γίνομαι κακός, αυτό είναι για το καλό τους. Κι αυτοί το
καταλαβαίνουν», λέει ο Έλληνας τεχνικός.

Λίγες ώρες μετά την κατάκτηση του τίτλου ο Γιαννουρής φέρνει στη μνήμη του την
εφετινή αγωνιστική περίοδο, που ήταν ιδιαίτερα σκληρή: «Το Πρωτάθλημα εφέτος
ήταν ένας αγώνας δρόμου και αντοχής. Είναι πολύ δύσκολο για τους παίκτες να
προετοιμάζονται ένδεκα μήνες και στο τέλος να κρίνονται τα πάντα.

Η αλήθεια είναι ότι δεν μας ενόχλησε ιδιαίτερα το γεγονός ότι ήμασταν στη
δεύτερη θέση στην κανονική περίοδο. Γνωρίζαμε ότι όλα κρίνονται στα πλέι-οφ.
Είχα την κρυφή ελπίδα ότι στο κρίσιμο σημείο η ομάδα θα ήταν… φρέσκια και
αυτό αποδείχτηκε στην πράξη. Ένα στοιχείο που έπαιξε σημαντικό ρόλο στους δύο
τελικούς με τον Ολυμπιακό ήταν η πολύ καλή φυσική κατάσταση των παικτών».

Οι παίκτες της Βουλιαγμένης πανηγυρίζουν την κατάκτηση του τίτλου

Τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου
ήταν αρκετά και είχαν αιτία τη διοικητική κρίση: «Οι ανακατατάξεις στη
διοίκηση ασφαλώς και άγγιξαν την ομάδα», σχολιάζει ο Γιαννουρής. «Αυτό είχε ως
αποτέλεσμα να χαθεί ο ενθουσιασμός από τα παιδιά.

Σίγουρα περάσαμε δύσκολες στιγμές, αλλά δεν σκέφτηκα να τα παρατήσω. Όταν
ηρέμησαν πάντως τα πράγματα, η ομάδα άρχισε και πάλι να αποδίδει. Δεν έχουμε
κανένα παράπονο αυτή τη στιγμή, αφού η διοίκηση έως τώρα έχει υλοποιήσει αυτά
που υποσχέθηκε».

Η Βουλιαγμένη στηρίζεται πάντα στο φυτώριό της. Ο Γιάννης Γιαννουρής δουλεύει
πολύ με τα νέα παιδιά, άλλωστε επιβλέπει όλες τις «μικρές» ομάδες. «Δουλεύουμε
πολύ με τις μικρές ηλικίες. Είναι μια προσπάθεια που άρχισε το 1977 με πολύ
θετικά αποτελέσματα. Έχουν αναδειχτεί πολλά παιδιά που διακρίθηκαν όχι μόνο
στον αθλητισμό, αλλά και στη ζωή. Οι περισσότεροι παίκτες της Βουλιαγμένης
συνδυάζουν το πόλο με τις σπουδές. Η περυσινή χρονιά θα μας μείνει αξέχαστη.
Δεν ήταν μόνο η κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων και του Πρωταθλήματος, αλλά
και οι άλλοι έξι τίτλοι από τις υπόλοιπες ομάδες πόλο του ομίλου. Γενικά
διατηρούμε χαμηλούς τόνους. Πιστεύουμε στα λίγα λόγια, στη δουλειά και στην
πειθαρχία», υποστηρίζει ο Γιαννουρής.

Ο τεχνικός της Βουλιαγμένης θυμάται πάντα τον πρώτο τίτλο, το 1991. «Η πρώτη
επιτυχία είναι συνήθως πιο… γλυκιά», λέει. «Πάντα τη θυμάσαι με συγκίνηση.
Πέρυσι, με την κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων, δεν μας άγγιξε τόσο το
Πρωτάθλημα. Εφέτος όμως ήταν πολύ σημαντική η επιτυχία, αφού δεν είχαμε το
πλεονέκτημα της έδρας».

Το συμβόλαιο του Γιάννη Γιαννουρή με τη Βουλιαγμένη λήγει σε λίγες ημέρες αλλά
ακόμα δεν θέλει να μπει στη διαδικασία των συζητήσεων. «Πρώτα απ’ όλα
χρειάζομαι λίγες ημέρες διακοπές. Στη συνέχεια, θα σκεφτώ για το μέλλον».

Ο Γιαννουρής συνηθίζει κάθε χρόνο να παρακολουθεί τις μεγάλες διοργανώσεις του
πόλο. Κι επειδή εφέτος δεν υπάρχει διοργάνωση για τους άνδρες, σκέφτεται να
παρακολουθήσει κάποια τουρνουά εφήβων!