[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΣΤΑ «μαλακά», για την ακρίβεια στα πολύ «μαλακά», έπεσαν οι κύριοι της ΕΛ.ΑΣ.
που μετέσχον στο χουντικό πάρτι της Θεσσαλονίκης. Η επιείκεια με την οποία
αντιμετώπισαν τις αθλιότητές τους οι αρμόδιες υπηρεσίες της Ελληνικής
Αστυνομίας είναι ίσως σοβαρότερο ζήτημα από την ίδια την πράξη τους. Άλλωστε η
Δημοκρατία στην Ελλάδα δεν έχει τίποτε να φοβηθεί, από τις έκνομες
δραστηριότητες μιας χούφτας επίορκων αξιωματικών και απλών αστυνομικών. Είναι
ισχυρή και απρόσβλητη, από ανάλογες δραστηριότητες.

Αν υπάρχει ένα πρόβλημα που πρέπει να απασχολήσει την κοινωνία είναι η στάση
που επέδειξαν τα ελεγκτικά όργανα της ΕΛ.ΑΣ. Κυρίως γιατί αυτή τη στάση
επιδεικνύουν κάθε φορά που καλούνται να ελέγξουν πειθαρχικά και διοικητικά
στελέχη της Αστυνομίας.

Έτσι γλιτώνουν τις κυρώσεις αυτοί που πρέπει να πληρώσουν και δίνεται σε μας
τους υπόλοιπους πολίτες η εντύπωση ότι η «αλληλεγγύη» μεταξύ των στελεχών της
ΕΛ.ΑΣ. ξεφεύγει πια από τη γενικώς παραδεκτή συναδελφική αλληλεγγύη και
ερωτοτροπεί με καταστάσεις που συναντά κανείς στο εσωτερικό μαφιόζικων
μηχανισμών. Θα περίμενε κανείς ότι εκείνοι που προΐστανται της Αστυνομίας θα
επενέβαιναν αμέσως μόλις ανακοινώθηκαν οι προκλητικές για τον κοινό νου
αποφάσεις του Συμβουλίου της ΕΛ.ΑΣ. για τους χουντόφρονες αστυνομικούς. Ο
ίδιος ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. μάς «απειλούσε» κάθε μέρα με παρέμβαση διά εφέσεως,
αλλά δεν το έπραξε. Εκείνος γνωρίζει το γιατί. Όμως ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. δεν
μπορεί να κριθεί πολιτικά. Πολιτικά κρίνεται η κυβέρνηση και εν προκειμένω ο
πολιτικός προϊστάμενος του υπουργείου Δημόσιας Τάξης. Ο κύριος Γιώργος Ρωμαίος
λοιπόν, ο άνθρωπος που ξεσκέπασε τους βρωμερούς μηχανισμούς της Αστυνομίας στη
δολοφονία Λαμπράκη, πώς ανέχεται να δρουν στους κόλπους της ΕΛ.ΑΣ. όχι
χουντικά σταγονίδια ­ αυτά, είπαμε, είναι αμελητέα ποσότης ­ αλλά μηχανισμοί
«κουκουλώματος» αξιόποινων πράξεων; Όσο αποδέχεται την απόφαση-άφεση αμαρτιών
του Συμβουλίου της ΕΛ.ΑΣ., είναι υπόλογος. Κυρίως απέναντι στην προσωπική του ιστορία.