ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΛΟΥΡΙΑΝΟΣ Φοβάμαι την αγανάκτηση των περιθωριοποιημένων

Δημήτρης Κουλουριάνος: « Φοβάμαι ότι οδηγούμαστε σε κοινωνίες όχι των δύο τρίτων, αλλά του ενός δευτέρου»

«Έχουμε ξεχάσει ότι η οικονομία προϋπήρχε των οικονομολόγων. Τώρα ο καβγάς
γίνεται για το δεύτερο δεκαδικό ψηφίο σε κάθε αριθμοδείκτη ­ κι έτσι όπως πάμε
θα δικαιωθεί εκείνο που είχε πει ο γέρος Παπανδρέου για ευημερία των αριθμών
και δυστυχία των ανθρώπων».Ο κ. Δ. ΚΟΥΛΟΥΡΙΑΝΟΣ, στα 67 του, ασφυκτιά στο
διαμέρισμά του, στο Χαλάνδρι. Ξεκίνησε αγρότης, έγινε ο πρώτος υπουργός
Οικονομικών που πήγαινε στο υπουργείο καθημερινά με λεωφορείο πριν πάρει το
καπελάκι του και φύγει, πήγε στον ΟΟΣΑ, πήγε στη Διεθνή Τράπεζα, δούλεψε
προγράμματα ανάπτυξης σε καμιά εκατοστή χώρες και ξανάγινε αγρότης 12ωρης
καθημερινής απασχόλησης. Ανυπομονεί να τελειώσει τις δουλειές του, να
επιστρέψει στα στρέμματά του, στην Κορώνη, όπου καλλιεργεί τ’ αμπέλια του, τις
ελιές του, τις τομάτες και τις περίφημες πατάτες του, αλλά και τη σκέψη του.

ΔΙΧΑΣΜΕΝΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ

«Διάβασες τι λέει ο Σόρος; Λέει ότι το κεφάλαιο είναι δύσκολο να φορολογηθεί
όσο ο μισθός, γιατί παγκοσμιοποίηση έχουμε έως τώρα μόνον στην κίνηση του
κεφαλαίου και όχι στην αγορά εργασίας. Είναι σωστό.

Φοβάμαι ότι πάμε σε οικονομική αναρχία. Σε περιθωριοποίηση μεγάλων στρωμάτων.
Φοβάμαι ότι οδηγούμαστε σε κοινωνίες όχι των δύο τρίτων, αλλά του ενός
δευτέρου. Και από αυτό το κομμάτι των περιθωριοποιημένων θα υπάρξουν
αντιδράσεις. Δυναμικές».

Ο κ. Κουλουριάνος έχει εργαστεί σε πάμπολλες πολύ φτωχές χώρες. «Ε, λοιπόν,
όταν υπάρχει ισότητα στη φτώχεια, δεν υπάρχουν μεγάλα προβλήματα κοινωνικά. Η
πιο δύσκολη φτώχεια είναι η σχετική φτώχεια. Τα τελευταία χρόνια η ψαλίδα
μεγαλώνει. Έχουμε ακόμα και εκμετάλλευση εργαζομένου από εργαζόμενο».

ΟΙ ΑΜΟΙΒΕΣ ΤΩΝ ΜΑΝΑΤΖΕΡ

Οργίζεται όταν φέρνει την κουβέντα στις αμοιβές των μάνατζερ του Δημοσίου: «Ο
καθένας που διορίζεται στο Δημόσιο μάνατζερ, να μας πει τι έβγαζε πριν. Ξέρετε
τι μου λένε στα καφενεία, στην Κορώνη; Μου λένε, ακούσαμε καλά; Υπάρχουν
άνθρωποι που βγάζουν 4 εκατομμύρια δραχμές τον μήνα; Μήπως είναι τον χρόνο και
δεν ακούσαμε καλά»;

«Έτσι νοθεύουμε και την ίδια την έννοια της ελεύθερης αγοράς», λέει και
συμπληρώνει με νόημα: «Θα τη δεις μετά, όταν φύγουν από αυτές τις θέσεις, την
αγοραία τους αξία».

ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΔΥΟ 4ΕΤΙΕΣ

Για τη σύγκλιση, χρησιμοποιεί το δικό του παράδειγμα: «Είναι σαν να λέμε ότι
θα συγκλίνει ο Άη Λευτέρης με τη Μητρόπολη Αθηνών, επειδή είναι στην ίδια
ενορία», χαμογελάει. Και σημειώνει: «Πρέπει να δουλέψουμε όλοι και να
δουλέψουμε σκληρά. Η διαφορά μου με τον Ανδρέα και τους… ακραιφνείς
σοσιαλιστές ήταν στο σύνθημα “εδώ και τώρα”.

Εγώ είχα πει το ’81, όταν κερδίσαμε τις εκλογές, ότι χρειαζόμαστε δύο
τετραετίες για τον περίφημο κοινωνικό μετασχηματισμό. Όχι, εδώ και τώρα, μου
απαντούσαν όλοι. Μα, οι Γάλλοι, από τους οποίους το κλέψαμε το σύνθημα, το
εγκατέλειψαν μέσα σε ένα χρόνο, τους απαντούσα. “Και γιατί είναι καλύτεροι
σοσιαλιστές από εμάς οι Γάλλοι;” με αποστόμωναν»!

ΣΤΟ ΑΛΛΟ ΑΚΡΟ

Ο κ. Κουλουριάνος, πάντως, πιστεύει ότι σήμερα ο ρόλος του κράτους πρέπει να
αλλάξει: «Αλλά με όλες αυτές τις εξαγγελίες για ιδιωτικοποιήσεις, για
αποκρατικοποιήσεις, φοβάμαι ότι πάμε στο άλλο άκρο, λες και η ιδιωτικοποίηση
είναι πανάκεια. Λες και οι ιδιώτες είναι αγγελούδια. Λες και δεν είμαστε όλοι
κομμένοι από το ίδιο πανί, γραφειοκράτες και κεφαλαιοκράτες».

Εκφράζει τη σκέψη του για έναν «μέσο δρόμο», τον «δρόμο της καμήλας»: «Μήπως
για ορισμένες υπηρεσίες του κράτους, θα μπορούσαμε να πάμε σε Φορείς όχι μεν
κρατικούς, αλλά πάντως συμμετοχικούς; Για παράδειγμα φορείς της Τοπικής
Αυτοδιοίκησης. Δεν λέω να γίνουμε παραγωγοί αγαθών, βεβαίως…».

Υπενθυμίζει ότι ο Δήμος της Κω λειτουργεί 17 δημοτικές επιχειρήσεις «και όλες ανθούν».

«Κοιτάξτε, άλλο να αφήνεται η οικονομική κίνηση να γίνεται “από την αγορά” κι
άλλο να γίνεται “μέσω της αγοράς”. Μέσω της αγοράς, ναι. Αλλιώς, να… το
κλείσουμε το μαγαζί»!

«ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗ; Σε μεγάλο βαθμό αμφιβάλλω κατά πόσον εννοούν όλες αυτές τις
ρητορείες περί αποκέντρωσης. Καλός, χρυσός και άγιος ο “Καποδίστριας”, αλλά
χρειάζεται και αποκέντρωση πόρων. Εγώ θα έβλεπα μία μεγάλη τομή και στο ίδιο
το φορολογικό σύστημα, κατά το πρότυπο το αμερικανικό», υποστηρίζει ο κ. Δ. Κουλουριάνος.

Έχει στο μυαλό του τα πρότυπα των Πολιτειών των ΗΠΑ, αλλά και των «επαρχιών»,
των κάουντις, όπου επιβάλλονται τοπικοί φόροι: «Να μην εξαρτιέται κάθε περιοχή
από τη μεγαλοψυχία κάθε υπουργού. Ένα μέρος του φόρου να επιστρέφει εκεί απ’
όπου εισπράχθηκε», ξεκαθαρίζει ο πρώην υπουργός Οικονομικών ­ που συμπληρώνει
ότι «δεν είναι το πρόβλημα ποιος θα εισπράττει τους φόρους. Το θέμα είναι να
καθοριστούν σαφώς οι πόροι για την αυτοδιοίκηση».

«Ξέρετε τι αναρωτιέται η επαρχία; Αναρωτιέται γιατί τάχα πρέπει εγώ να
χρηματοδοτώ τα έργα που γίνονται στην Αθήνα; Ύστερα, αν βλέπεις απόδοση,
υπάρχει μικρότερο κίνητρο για φοροδιαφυγή».

Ο κ. Κουλουριάνος θεωρεί «μεγάλη ανοησία» το περιβόητο Ε9: «Δώσ’ τα κύριε αυτά
στους νομάρχες. Θα είναι πιο άμεσο, θα γνωρίζουν τις ακίνητες περιουσίες που
θα φορολογούν και ο πολίτης θα δει έργο.

Άλλωστε, πιστεύετε ότι όλοι εκείνοι που έχουν πραγματικά μεγάλη ακίνητη
περιουσία, την έχουν γραμμένη στο όνομά τους και όχι σε εταιρείες στα Τσάνελ Άιλαντ;».

Οι ιδέες βγαίνουν η μία μετά την άλλη: Γιατί η Αγροτική να έχει τόσους
υπαλλήλους στην Αθήνα; Δεν θα μπορούσαν οι περισσότεροι να είναι στην επαρχία;
Δεν λέω να μεταφερθεί η έδρα, ή τα υπουργεία, αυτά είναι λαϊκισμός.

Αλλά αν ψάξουν, θα βρουν πάμπολλες θέσεις εργασίας που θα μπορούσαν να
αποκεντρωθούν ­ κι αυτό θα λειτουργούσε πολλαπλασιαστικά. Αλλά…».

«ΑΝ ΘΑ είμαι υποψήφιος νομάρχης Μεσσηνίας; Κοίταξε, αν το αποφασίσω τελικά θα
είναι επειδή θέλω να προσφέρω σ’ αυτή την περιοχή, που την ευλόγησε ο Θεός και
τη δυστυχούν οι άνθρωποι. Εγώ δεν είμαι η περίπτωση που θα χρησιμοποιήσει τη
Νομαρχία ως προθάλαμο για μία πολιτική καριέρα, για να βγω βουλευτής και όλα
τα σχετικά. Έχω κάνει έναν κύκλο ­ Κορώνη, υπουργός, ΟΟΣΑ, Διεθνής Τράπεζα,
πίσω πάλι στην Κορώνη. Εδώ ξαναβρήκα την ανθρώπινη ζωή…».

Ο κ. Κουλουριάνος αισθάνεται την ανάγκη να ευχαριστήσει όλους εκείνους, οι
οποίοι τον τίμησαν και τον τιμούν με την υποστήριξή τους ­ αλλά ξεκαθαρίζει
ότι αν είναι τελικά υποψήφιος, θα είναι ένας πραγματικά ανεξάρτητος υποψήφιος.
«Το ΠΑΣΟΚ δήλωσε ότι δεν θα έχει υποψήφιο αν κατέβω, αλλά αυτό δεν σημαίνει
ότι εγώ θα είμαι υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ. Πρέπει να σταματήσει αυτή η
κομματικοποίηση των πάντων. Θεωρώ δε ανόητη την κίνηση του ΠΑΣΟΚ, που πήγε να
δώσει χαρακτήρα ψήφου εμπιστοσύνης στις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Καλά, δεν έχουν τις βουλευτικές εκλογές για να μετρήσουν τα κουκιά τους; Πού
το πάνε δηλαδή; Ότι αν είναι δικός μας ο δήμαρχος, θα μαζεύει καλύτερα τα
σκουπίδια; Και ύστερα, τι σημαίνει ότι κέρδισες 2 ή 3 νομαρχίες περισσότερες ή
λιγότερες; Να το ξέρετε, με αυτή την κομματικοποίηση που υπάρχει παντού, σε
όλα τα επίπεδα, κανένας σοβαρός άνθρωπος δεν θα ασχοληθεί ποτέ». Ο πρώην
υπουργός ελπίζει ότι η υποψηφιότητά του θα συνδυαστεί με αλλαγές στη Μεσσηνία,
που θα λειτουργήσουν «πιλοτικά»: «Κι όταν λέω πιλοτικά, εννοώ ότι θα πρέπει να
επεξεργαστούμε προτάσεις και δράσεις που θα μπορούν να μεταφερθούν και αλλού».