Όλα της συνεργασίας όλο και πιο δύσκολα

ΟΡΙΣΤΙΚΟ τέλος στις διεργασίες για την Κεντροαριστερά ­ τουλάχιστον, έτσι όπως
σηματοδοτεί τον όρο ο Κώστας Σημίτης ­ θέτει η «γραμμή» που επέλεξε ο ΣΥΝ με
το Διαρκές Συνέδριό του. Αυτό υποστηρίζουν τα περισσότερα στελέχη της
Κουμουνδούρου, παραδεχόμενα ότι το Συνέδριο αντιμετώπισε στην πραγματικότητα
όχι μόνο την ευρωπαϊκή πολιτική του κόμματος ­ και τη στάση του για τη Συνθήκη
του Άμστερνταμ ­ αλλά και τη σχέση του με τον χώρο του ΠΑΣΟΚ.

Η πιο «σκληρή» αντιπολιτευτική τακτική του ΣΥΝ, που πήρε επισήμως το «πράσινο
φως» στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, το Σαββατοκύριακο, αντανακλά και τις
μεταβολές που έχουν επέλθει στην εκλογική βάση του κόμματος, έτσι όπως
καταγράφονται στις δημοσκοπήσεις. Στη Χαριλάου Τρικούπη, αλλά και την
Κουμουνδούρου έχουν στα χέρια τους μετρήσεις που δείχνουν ότι: α) Υπάρχει μια
αμφίδρομη μετακίνηση ψηφοφόρων του ΣΥΝ και του ΠΑΣΟΚ. β) Οι ψηφοφόροι του ΣΥΝ
που στρέφονται προς το ΠΑΣΟΚ έχουν έντονα πολιτικά και ιδεολογικά
χαρακτηριστικά ­ και εκφράζουν τον «παλιό» χώρο της ανανεωτικής Αριστεράς. γ)
Οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ που στρέφονται προς τον ΣΥΝ το κάνουν κυρίως λόγω του
Νίκου Κωνσταντόπουλου, έχουν λιγότερο πολιτικά χαρακτηριστικά και αναζητούν
μια εναλλακτική λύση «προς τα αριστερά». Η ψήφος τους, δηλαδή, μπορεί να
θεωρηθεί ψήφος αποστασιοποίησης και διαμαρτυρίας προς το ΠΑΣΟΚ. δ) Αποτέλεσμα
των παραπάνω είναι η ραγδαία αλλαγή της εκλογικής βάσης του ΣΥΝ, το 50%
περίπου της οποίας εκφράζει πλέον αντιευρωπαϊκά συναισθήματα. Στο ίδιο
πλαίσιο, διαπιστώνεται πως ο όρος Αριστερά είναι πιο ελκυστικός από τον όρο
Κεντροαριστερά. Αντιστοίχως, τα παραδοσιακά αιτήματα της ανανεωτικής Αριστεράς
εκφράζονται πλέον από τον Κώστα Σημίτη. ε) Τέλος, διαπιστώνεται μια τάση
διαγκωνισμού ΣΥΝ και ΔΗΚΚΙ για το ίδιο τμήμα της «πίτας».

Στην Κουμουνδούρου, την «επόμενη ημέρα» του Συνεδρίου, οι πάντες αποτιμούν ­
κατ’ ιδίαν ή καθ’ ομάδες ­ τις προοπτικές που ανοίγονται από δω και πέρα. Ο
Νίκος Μπίστης, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας (και «προεδρικός») που
υποστήριξε το «παρών» στο Συνέδριο, αναφερόμενος στις σχέσεις με το ΠΑΣΟΚ
υποστηρίζει ότι «δεν έχει αλλάξει τίποτε στον τρόπο που εννοούσαμε την ανάγκη
διαμόρφωσης μιας νέας πλειοψηφίας κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων. Αυτό,
όμως, προϋποθέτει αλλαγή των συγκεκριμένων πολιτικών του ΠΑΣΟΚ, με τις οποίες
διαφωνούμε καθέτως, του εκλογικού συστήματος και βέβαια τη σημαντική ενίσχυση
του ΣΥΝ στις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν γίνουν αυτές».

Στελέχη των «προεδρικών», πάντως, παραδέχονται κατ’ ιδίαν ότι «τα πράγματα
έχουν αλλάξει» ­ και ότι αυτό που η Κουμουνδούρου έλεγε πριν από ένα χρόνο,
για ένα «μπλοκ εξουσίας σε προοδευτική – εκσυγχρονιστική κατεύθυνση», δεν
ισχύει πλέον. Τώρα πια ­ τονίζουν ­ κάθε συζήτηση με το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται μια
ένδειξη ότι η Χαριλάου Τρικούπη είναι διατεθειμένη να «δώσει». Προσθέτουν
ακόμη ότι μετά τις εργασίες στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, υπάρχουν
περισσότεροι «ενοποιητικοί όροι» στον ΣΥΝ.

Πάντως, τόσο τα στελέχη των «προεδρικών» όσο και του Αριστερού Ρεύματος, δεν
αποκλείουν πια το λεγόμενο «γαλλικό σενάριο» ­ δηλαδή τη στήριξη μιας μη
αυτοδύναμης κυβέρνησης από την Αριστερά ­ υποστηρίζοντας ότι «οι αυτοδυναμίες
έχουν εξαντλήσει τα όριά τους». Επικαλούνται, μάλιστα, εκτιμήσεις που κατά
καιρούς έχουν διατυπώσει ο Ευάγγελος Γιαννόπουλος, ο Θόδωρος Πάγκαλος και ο
Γιώργος Πασχαλίδης.

Ο τελευταίος ­ μετά τις εξελίξεις στον ΣΥΝ ­ επιμένει πως «οι επιφυλάξεις, οι
ανασφάλειες, οι φοβίες των κομμάτων δεν μπορούν και δεν πρέπει να σταθούν
εμπόδιο στην ουσιαστική συζήτηση για την Κεντροαριστερά ­ μια συζήτηση που
κατά τον κ. Πασχαλίδη, ούτως ή άλλως, συνεχίζεται στον ευρωπαϊκό χώρο.

Ο ίδιος προσθέτει ότι το κλειδί είναι σαφώς πλέον στον διάχυτο χώρο των
κινήσεων, ομίλων, δικτύων κ.λπ. που μπορούν να πιέσουν τα κόμματα.

Την ίδια στιγμή που συνεργάτες του Πρωθυπουργού ανέφεραν ότι ο Κώστας Σημίτης
«δεν θα πτοηθεί» στις προσπάθειες για το εγχείρημα της Κεντροαριστεράς,
στελέχη του ΣΥΝ που υποστηρίζουν τη σύγκλιση με το ΠΑΣΟΚ, δεν εξέφραζαν
ιδιαίτερη αισιοδοξία. Θεωρούν πως η Κουμουνδούρου έχει στραφεί σε μια λογική
«στοιχήματος» για την πτώση του κ. Σημίτη, ενώ υπογράμμιζαν ότι η αποστροφή
του Νίκου Κωνσταντόπουλου πως «ο ΣΥΝ είναι ένα εθνικό, λαϊκό, πατριωτικό
κόμμα», οδηγεί ευθέως στην «άλλη» Κεντροαριστερά, που θα αντιμάχεται σθεναρά
την κυβέρνηση.