ΠΡΟΣΩΠΑ Έγκλημα χωρίς τιμωρία

Νάνα Αμπρόκουα. Έσπασε στο ξύλο τους Τούρκους γείτονές του γιατί «του έδιναν στα νεύρα»…

Είναι ο διασημότερος μουσικός της ραπ στη Γερμανία· μια ιδιότητα που τον
κρατάει ­ μέχρι στιγμής ­ έξω από τη φυλακή.

ΠΡΙΝ ΑΠΟ οκτώ χρόνια, ο Νάνα Κουάμε Αμπρόκουα εισέβαλε στο διαμέρισμα των
τούρκων γειτόνων του στο Αμβούργο και τους έσπασε στο ξύλο μ’ ένα ρόπαλο του
μπέιζμπολ. Οι Τούρκοι του έδιναν στα νεύρα εδώ και εβδομάδες, «εξήγησε»
αργότερα στο δικαστήριο, το οποίο τον καταδίκασε σε τριάμισι χρόνια φυλακή.
Ωστόσο δεν έχει εκτίσει ούτε μια μέρα. Πολλοί χαρακτηρίζουν την υπόθεση
«δικαστικό σκάνδαλο», ωστόσο δεν πρόκειται περί συνωμοσίας: ο Νάνα παραμένει
ελεύθερος γιατί είναι πλούσιος, διάσημος και δημοφιλέστατος μεταξύ των νεαρών
Γερμανών, για τους οποίους το ποινικό μητρώο είναι προσόν για ένα ράπερ…
Επιπλέον, συμβαίνει να είναι μαύρος.

Είναι αλήθεια πως, μετά το επεισόδιο με το ρόπαλο, ο Νάνα Κουάμε Αμπρόκουα τα
κατάφερε θαυμάσια. Γεννημένος στην Γκάνα το 1971, μετανάστευσε στη Γερμανία με
τη μητέρα του σε ηλικία 10 ετών και σήμερα, στα 28 του, είναι ο διασημότερος
καλλιτέχνης της ραπ στη Γερμανία. Μόνο πέρυσι, πουλήθηκαν στη χώρα δύο
εκατομμύρια CD του. «Έκανα μερικά κακά πράγματα στη ζωή μου και ξέρω πως
οφείλω να πληρώσω το τίμημα», λέει ο ίδιος. Φαίνεται όμως πως, ως «τίμημα»,
εννοεί τις επιταγές που καταβάλλει στους δικηγόρους του.

Κάθε φορά που η ποινή του Νάνα επικυρώνεται, οι δικηγόροι του καταθέτουν και
νέα προσφυγή. Θα ήταν κρίμα να φυλακιστεί το καλλιτεχνικό ταλέντο του,
υποστηρίζουν. Τα δικαστήρια επιμένουν στην ετυμηγορία τους, αλλά η
(σοσιαλδημοκρατική…) κυβέρνηση του Αμβούργου καθυστερεί την εφαρμογή της. Η
ύστατη περίοδος χάριτος για τον τραγουδιστή λήγει στις 14 Απριλίου, όταν η
κυβέρνηση της πόλης θα πρέπει να αποφασίσει αν θα του επιβάλει ποινή με
αναστολή ­ όπως ζητούν οι δικηγόροι του ­ ή θα τον υποχρεώσει να μεταφέρει το
στούντιο ηχογραφήσεών του στη φυλακή.

Ο Νάνα υποστηρίζει πως έχει πληρώσει το χρέος του προς την κοινωνία κι έχει
αλλάξει. Έχει γίνει θρησκευόμενος Χριστιανός και στις εμφανίσεις του μιλάει
για τη Βίβλο· ωστόσο τα τραγούδια του εξακολουθούν να μιλούν για τη βία. Οι
έφηβοι του Αμβούργου, σχολιάζει η «Ιντιπέντεντ», θέλουν οι ράπερ τους να είναι
μαύροι, να μιλούν αμερικάνικα και, στην ιδανική περίπτωση, να έχουν ποινικό
μητρώο. Μέχρι στιγμής μόνον ο Νάνα καλύπτει τις προδιαγραφές και, εν όψει της
πιθανής φυλάκισής του, τα «λαγωνικά» των δισκογραφικών εταιρειών αναζητούν τον
αντικαταστάτη του. Χωρίς ωστόσο μεγάλη επιτυχία: ο καλύτερος «κακός νέγρος»
ράπερ που βρήκαν είναι ο Τζόννι Μπ., ο οποίος σεμνύνεται ότι στα 16 του είχε
συλληφθεί για κλοπές σε καταστήματα ­ ένα… πολλά υποσχόμενο ξεκίνημα χωρίς,
όμως, συνέχεια. Μα κι αυτός ο ευλογημένος, δεν μπορούσε να είχε δείρει μερικούς;