«Την αλήθεια ξέρει μόνον ο λαός»

Κάμελ Χούχου. «Δαιμονοποιούν την αλγερινή κρίση με στόχο την παραπληροφόρηση»

Με όλα μπορεί να εξοικειωθεί κανείς όταν βρίσκεται έξω από τον χορό. Ακόμη
και με τη φρίκη. Ακόμη και με αυτές τις απίστευτες εικόνες από την Αλγερία.
Ακόμη και μ’ εκείνες τις συνταρακτικές αφηγήσεις για τους βιασμούς, τους
ακρωτηριασμούς, τους βασανισμούς και τα ξεκοιλιάσματα αθώων ανδρών, γυναικών
και παιδιών. Κυρίως παιδιών.

ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ στην εξοικείωση. Να νιώσουμε τον πόνο αυτών των ανθρώπων. Να
τους βοηθήσουμε όπως μπορούμε. Για τον σκοπό αυτό, όμως, πρέπει πρώτα να
καταλάβουμε. Κύριε Κάμελ Χούχου, τι συμβαίνει στη χώρα σας; Ποιοι σκοτώνουν
και γιατί;

Ο πρεσβευτής της Αλγερίας στην Ελλάδα ανέλαβε καθήκοντα πριν από τρεις μόλις
μήνες. Είναι πρόθυμος να μιλήσει, θα έλεγε κανείς ότι έχει ανάγκη να μιλήσει.
«Οι δολοφόνοι της Αλγερίας είναι γνωστοί στον αλγερινό λαό. Αναγνωρίζουν
άλλωστε οι ίδιοι τα εγκλήματά τους. Για μας, το πρόβλημα αυτό δεν τίθεται. Το
ερώτημα αυτό που τίθεται σε ορισμένους κύκλους, σε ορισμένες πρωτεύουσες, δεν
έχει μεγάλο ενδιαφέρον για την Αλγερία και για τους Αλγερινούς, που υποφέρουν
και πολεμούν».

Η GIA ΚΑΙ ΤΟ FIS

Θα μπορούσε να γίνει πιο συγκεκριμένος; Βρίσκεται η Ένοπλη Ισλαμική Ομάδα
(GIA) πίσω από αυτές τις σφαγές; «Είναι γνωστό ότι η GIA διεκδικεί εδώ και
χρόνια την ευθύνη για τα εγκλήματα που διαπράττει». Και το Ισλαμικό Μέτωπο
Σωτηρίας (FIS), για το οποίο υπάρχουν πληροφορίες ότι ήλθε πέρυσι σε μυστικές
διαπραγματεύσεις με τον στρατό, εν αγνοία του προέδρου Ζερουάλ; «Τις
πληροφορίες αυτές δεν τις γνωρίζω. Αυτό που ξέρω είναι ότι υπάρχουν ένοπλες
ομάδες, που βοηθούνται και στηρίζονται από ένα πολιτικό κόμμα. Ο πρόεδρος της
Δημοκρατίας έχει πει ότι το FIS έχει διαλυθεί, άρα αυτός ο φάκελος έχει
κλείσει. Επαναλαμβάνω ότι η ταυτότητα των σφαγέων έχει αποκαλυφθεί και δεν
υπάρχει καμιά σύγχυση. Όσοι σπείρουν τη σύγχυση, υπηρετούν ανομολόγητους
στόχους. Όσο συχνότερα τίθεται αυτό το ερώτημα τόσο περισσότερο ενισχύεται η τρομοκρατία».

Μα και ο ίδιος ο Αχμέντ Μπεν Μπέλλα, ο πρώτος πρόεδρος της ανεξάρτητης
Αλγερίας από το 1963 έως το 1965, δεν συμβάλλει σ’ αυτήν τη σύγχυση όταν
δηλώνει («Ελ Παΐς», 16/11/97), ότι «πίσω από αυτούς που σφάζουν στην Αλγερία
βρίσκεται πάντα ένας στρατηγός που τους καλύπτει»; Ο Αλγερινός πρεσβευτής
σκοτεινιάζει. «Η απογοήτευση ορισμένων πολιτικών ανδρών που δεν έχουν πλέον
καμιά σχέση με την αλγερινή πραγματικότητα μπορεί να οδηγήσει σε κάθε είδους
απίθανες δηλώσεις. Ο κ. Μπεν Μπέλλα εγκατέλειψε πριν από πολλά χρόνια
οικειοθελώς την Αλγερία και τώρα διεξάγει μια εκστρατεία εναντίον των δυνάμεων
που υπερασπίζονται τον λαό και που θέλουν να εγκαθιδρύσουν την ειρήνη και τη
σταθερότητα στην Αλγερία».

ΟΙ ΣΦΑΓΕΣ ΚΑΙ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ

Γιατί όμως να τίθενται όλα αυτά τα ερωτήματα; Πώς εξηγείται ότι ένα έγκυρο
περιοδικό σαν τον «Εκόνομιστ» έγραψε πρόσφατα (10/1/98) ότι αν δεν διεξαχθεί
μια ανεξάρτητη έρευνα για τις σφαγές, μια έρευνα που να αφαιρεί τη ρετσινιά
της συνενοχής του κράτους με τους δολοφόνους, οποιαδήποτε βοήθεια προς την
Αλγερία δεν θα έχει νόημα; «Κανείς δεν μπορεί να αναγορεύεται σε ειδικό γύρω
από τα προβλήματα της Αλγερίας. Πολλοί κάνουν αναλύσεις, διατυπώνουν υποθέσεις
και μιλούν εξ ονόματος των Αλγερινών που υποφέρουν. Υπάρχει μια δαιμονοποίηση
της αλγερινής κρίσης από ορισμένα μέσα, ορισμένους κύκλους, με στόχο την
παραπλάνηση και την παραπληροφόρηση. Όλοι δίνουν μαθήματα και προτείνουν
λύσεις, ενώ αγνοούν τελείως την πραγματικότητα και τα προβλήματα της χώρας
μου. Την αλήθεια τη γνωρίζει όμως μόνον ο αλγερινός λαός». Δεν είναι αλήθεια
λοιπόν ότι στις τελευταίες σφαγές στο Ραΐς και την Μπεντάλχα ο στρατός
χρειάστηκε δέκα ώρες για να επέμβει παρ’ όλο που βρισκόταν δίπλα στα μαρτυρικά
χωριά; Η Διεθνής Αμνηστία δεν ήταν εκείνη που κατήγγειλε τον περασμένο
Νοέμβριο ότι σε δύο περιπτώσεις οι δυνάμεις ασφαλείας ανάγκασαν κατοίκους που
διέφευγαν τρομοκρατημένοι από τους τρομοκράτες να επιστρέψουν στα χωριά τους
και να παραδοθούν στο σαδισμό των δημίων τους; «Όλες αυτές οι πληροφορίες
αποσκοπούν στην αποσταθεροποίηση των αλγερινών θεσμών. Δεν θα μπω σε
λεπτομέρειες. Ο στρατός κάνει ό,τι μπορεί, επεμβαίνει όπου μπορεί και
καταδιώκει τους εγκληματίες. Κανένας στρατός στον κόσμο, όμως, δεν μπορεί να
υπερασπιστεί όλο τον πληθυσμό. Όσο για τις οργανώσεις που αναφέρατε, δεν είναι
αξιόπιστες. Η Διεθνής Αμνηστία έχει εγκαταλείψει την ανθρωπιστική της αποστολή
και έχει στραφεί στην πολιτική για να υπηρετήσει ορισμένα συμφέροντα και
ορισμένες ομάδες».

Ο κ. ΚΑΜΕΛ Χούχου δεν θέλει να κατονομάσει αυτά τα συμφέροντα. Αρνείται κάθε
καταγγελία, απορρίπτει κάθε αμφιβολία. Η εφημερίδα «Ιντιπέντεντ», που
παρουσίασε πριν από μερικούς μήνες (30/10/97) μαρτυρίες πρώην κυβερνητικών
αξιωματούχων για βασανισμούς, δολοφονίες και εξαφανίσεις υπόπτων μέσα σε
αστυνομικά τμήματα, «φέρει βαριά ευθύνη για τα ψέματα που δημοσιεύει». Μήπως
το αλγερινό καθεστώς εντείνει με τη στάση του την απομόνωσή του; Τι μπορεί να
κάνει αλήθεια η διεθνής κοινότητα, τη στιγμή που η κυβέρνηση αρνείται
οποιαδήποτε συνδρομή στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας, χαρακτηρίζοντάς την
«παρέμβαση στα εσωτερικά της»; «Η Αλγερία είναι ένα κυρίαρχο κράτος και έχει
υποφέρει πολλά από την αποικιοκρατία. Δεν είμαστε πεδίο πειραματισμού κανενός.
Θα λύσουμε τα προβλήματά μας χάρις την κινητοποίηση του πληθυσμού και τη δράση
των δυνάμεων ασφαλείας. Όσοι ενδιαφέρονται πραγματικά για την Αλγερία και τα
προβλήματά της θα πρέπει να πολεμήσουν πρώτοι την τρομοκρατία στο σπίτι τους
και να εξαρθρώσουν τα κυκλώματα που δρουν μπροστά στην πόρτα τους».

Μια τελευταία ερώτηση, κύριε πρέσβη. Πώς εξηγείται ότι μία χώρα τόσο πλούσια
σαν την Αλγερία, με τόσους πλουτοπαραγωγικούς πόρους (πετρέλαιο, φυσικό αέριο,
χρυσός, φωσφορικά άλατα), έχει έναν πληθυσμό που πεινάει, που δεν βρίσκει
δουλειά, που δεν έχει ελπίδα για το μέλλον; «Είναι υπερβολή ότι έχουμε
άφθονους πόρους. Και είναι ψέμα ότι ο λαός μας πεινάει. Έχουμε μια αναπτυξιακή
πολιτική και αγωνιζόμαστε για την υπεράσπιση των λιγότερο προνομιούχων
στρωμάτων. Και οι πιο ανεπτυγμένες χώρες, άλλωστε, δεν γνωρίζουν κρίσεις; Δεν
υποφέρουν από τη φτώχεια και την ανεργία;».

Αυλαία. Αμηχανία. Και πολλά αναπάντητα ερωτήματα.