ΠΡΟΣΩΠΑ Η πρόκληση του δικαστή

Αουγκούστο Πινοτσέτ. Μια ακόμη ευκαιρία για να πληρώσει για τα εγκλήματά του

Ο Πινοτσέτ στη φυλακή ή στη Γερουσία; Ο δικτάτορας θα πληρώσει για τα
εγκλήματά του ή θα βγάζει τη γλώσσα στα θύματά του από την έδρα του στο
χιλιανό κοινοβούλιο;

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ χάρη στον οποίο τίθεται ξανά το ερώτημα, είναι ο δικαστής Χουάν
Γκουσμάν Ταπία, ο οποίος τόλμησε για πρώτη φορά από το πραξικόπημα του 1973 να
δεχθεί μια προσφυγή για γενοκτονία εναντίον του 82χρονου Πινοτσέτ, αρχηγού
ακόμη του χιλιανού στρατού. Την προσφυγή κατέθεσε εξ ονόματος του
Κομμουνιστικού Κόμματος η ηγέτις του Γκλάντυς Μαρίν, ο σύζυγος της οποίας
σκοτώθηκε στη διάρκεια της δικτατορίας. Πρέπει να διαπιστώσουμε αν
διαπράχθηκαν πράγματι μαζικοί φόνοι, να αποφανθούμε ποιος ήταν υπεύθυνος γι’
αυτούς, δήλωσε ο Γκουσμάν. «Θα ζητήσουμε να κληθεί να καταθέσει ο στρατηγός
Πινοτσέτ», είπε ενθουσιασμένος ο δικηγόρος του Κ.Κ. Εντουάρντο Κοντρέρας. «Αν
υπάρχει δικαιοσύνη σ’ αυτή τη χώρα, θα καταδικαστεί», τόνισε η Σόλα Σιέρα,
πρόεδρος της Οργάνωσης των Συγγενών Εξαφανισθέντων Κρατουμένων, και
χαρακτήρισε ιστορική την απόφαση του δικαστή.

Ο στρατηγός Αουγούστο Πινοτσέτ είναι ένας διεθνώς αναγνωρισμένος δολοφόνος.
Στη διάρκεια της δικτατορίας του, 3.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν ή «εξαφανίσθηκαν»
από τα αποσπάσματα θανάτου του στρατού. Το 1990 ο Πινοτσέτ παρέδωσε την
εξουσία στους πολιτικούς, φροντίζοντας όμως να εξασφαλίσει πλήρως τον εαυτό
του και τους συνεργάτες του. Παρέμεινε αρχηγός του στρατού, θέση που του
εξασφάλιζε ποινική ασυλία και του επέτρεπε να κρατά σε ομηρεία την κυβέρνηση
της χώρας: το σύνταγμα που ο ίδιος συνέταξε απαγορεύει στον Πρόεδρο της
Δημοκρατίας να απολύει ανώτατους αξιωματικούς· και πριν από πέντε χρόνια
επέδειξε τη δύναμή του κατεβάζοντας στρατιώτες με βαμμένα μαύρα τα πρόσωπα στο
επιτελείο του στρατού, στο κέντρο του Σαντιάγο, την ώρα που ο ίδιος και οι
στρατηγοί του κατέφθαναν με στολές μάχης τροφοδοτώντας φήμες για επικείμενο πραξικόπημα.

Ο Πινοτσέτ είχε δηλώσει ότι επρόκειτο να παραιτηθεί από την αρχηγία του
στρατού τον Ιανουάριο και να αναλάβει τον Μάρτιο μια έδρα ισόβιου γερουσιαστή
­ όπως του επιτρέπει το σύνταγμά του. Ωστόσο την περασμένη εβδομάδα
υπαναχώρησε και είπε πως θα αποχωρήσει από τα καθήκοντα του αρχηγού στρατού
στις 10 Μαρτίου· και τούτο επειδή δεν θέλει να χάσει την ασυλία του από
ποινικές διώξεις ούτε για το μικρό διάστημα που θα μεσολαβούσε από την
παραίτησή του από την αρχηγία του στρατού και μέχρι να ορκισθεί βουλευτής ­
και να αποκτήσει βουλευτική ασυλία. Εκείνο που απ’ ό,τι φαίνεται δεν είχε
υπολογίσει, ήταν ότι θα βρισκόταν δικαστής που θα έκανε δεκτή προσφυγή
εναντίον του: ο Γκουσμάν, ως εφέτης, έχει την εξουσία να άρει την ασυλία του
αρχηγού του στρατού…