ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Μια πατρίδα με εικόνες ψυχής

ΤΟ ΣΠΙΤΙ έχει ξύλινη επένδυση. Ψηλά στον τοίχο παραδοσιακά πιάτα και δύο
κεντήματα: «Καλή τύχη» γράφει το ένα, «Έχει ο Θεός» γράφει το άλλο. Στην
κουπαστή της σκάλας ριγμένες μαντήλες με τοπικά σχέδια. Ο 11χρονος Φραγκιός
μένει στον Όθο της Καρπάθου. Κάπως έτσι ζωγράφισε το «Καρπάθικο σπίτι». Και
αυτή η πολύχρωμη ζωγραφιά κοσμεί τον Ιανουάριο, στο ημερολόγιο που εκδόθηκε με
πρωτοβουλία της Βουλής, για τα 50 χρόνια από την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου.

Περισσότεροι από 3.000 μαθητές και μαθήτριες της Ε’ και Στ’ Δημοτικού πήραν
μέρος στο διαγωνισμό ζωγραφικής που διεξήχθη σ’ αυτή την ακριτική περιοχή της
χώρας, με αφορμή την ιστορική επέτειο. Η Χρυσούλα, από την Κω, βυθίστηκε σ’
ένα τοπίο με έντονο πράσινο και μπλε και του έδωσε το όνομα «Επιτέλους,
Ελευθερία». Ο Αλέξανδρος, από την Πάτμο, έπαιξε με το κόκκινο και το κίτρινο
σε μια στολισμένη εκκλησιά και το ονόμασε «Το πανηγύρι της λευτεριάς».

Τι είναι «Απελευθέρωση», Στέλλα από τους Λειψούς; Είναι ένα τοπίο με γαλάζια
θάλασσα, λόφους με εκκλησάκια και καράβια που πλέουν σε ήρεμα νερά. Πώς ειναι
το νησί σου, Ισιδώρα από την Λέρο; Είναι κάστρα και κόσμος, ιστορία και
άνθρωποι, χέρια πιασμένα και πρόσωπα που περνούν μέσα στον χρόνο.

Ο «Άη Γιώργης της Χαδιές» πλημμύρισε από λευκό φως και γαλάζιο χρώμα στα χέρια
της Αντωνίας από την Κάσο και η Μαρία από την Αντιμάχεια της Κω έπλασε έναν
αφαιρετικό στρατιώτη που μόνο πόλεμο δεν κάνει. Πώς ήταν «το πρώτο
ηλιοβασίλεμα μετά την ενσωμάτωση», Στέφανε από την Ρόδο; Ήταν κατακκόκινο, με
ανθρώπους να χορεύουν και την ελληνική σημαία να μιλάει μ’ ένα λαμπερό ήλιο
πάνω στο κάστρο του νησιού. Ήταν χρώματα και πάθος, φωνές και χαρά, άνθρωποι
και μνημεία.

Μια πατρίδα ζωγραφισμένη από παιδιά. Με εκτυφλωτικά χρώματα. Με έντονα
αισθήματα. Και εικόνες ψυχής.