ΠΡΟΣΩΠΑ «Νόμιμοι» και «λαφυραγωγοί»

Τζορτζ Σόρος. Ο διπλός ρόλος του χρηματιστή και του φιλάνθρωπου δεν φαίνεται να πείθει

Ο Τζορτζ Σόρος ανακοίνωσε πρόσφατα πως δωρίζει 500 εκατομμύρια δολάρια στη
Ρωσία. Οι ρώσοι δημοσιογράφοι είχαν όμως απορίες.

ΕΤΣΙ βομβάρδισαν τον ουγγρικής καταγωγής αμερικανό χρηματιστή με ερωτήσεις
αναφορικά με τη σχέση που έχει η δωρεά αυτή με τα τουλάχιστον 2,5
δισεκατομμύρια δολάρια που έχει επενδύσει σε ιδιωτικοποιημένες ρωσικές
εταιρείες. Το δώρο του Σόρος ­ δεν λύνει κανένα από τα προβλήματα της Ρωσίας,
αλλά μπορεί να αμβλύνει επιπτώσεις από την κατάρρευση της υποδομής της, με
άλλα λόγια να συγκρατήσει την εξάπλωση της φυματίωσης ή να βοηθήσει την
εκπαίδευση ­ συνιστά μια χωρίς προηγούμενο παρέμβαση ξένου στις εσωτερικές
υποθέσεις μιας χώρας. Ο Σόρος εξέφρασε στους δημοσιογράφους την ελπίδα του να
δει τα μέλη της τραπεζικής ολιγαρχίας της Μόσχας να συμπεριφέρονται πλέον ως
«νόμιμοι καπιταλιστές» και όχι ως «λαφυραγωγοί καπιταλιστές»· μόνο που οι
εταίροι στις επιχειρήσεις του Σόρος ανήκουν σ’ αυτήν ακριβώς την τελευταία
κατηγορία και είναι μάλιστα από τους πιο άρπαγες: ο αμερικανός χρηματιστής
εξασφάλισε συμμετοχή κατά 25% στον μεγάλο δημόσιο όμιλο τηλεπικοινωνιών
Σβιαζινβέστ συμμαχώντας με τον πρώην υπουργό Οικονομικών Βλαντιμίρ Ποτάνιν,
πρόεδρο της τράπεζας ΟΝΕΚΣΙΜ· η Δικαιοσύνη διερευνά τώρα τη συμφωνία καθώς
λέγεται πως η αξία της επιχείρησης είναι πολύ μεγαλύτερη από την τιμή που
πλήρωσαν ο Σόρος και οι συνεταίροι του. Τουλάχιστον 2 δισεκατομμύρια δολάρια
υπολογίζεται πως βγαίνουν κάθε μήνα από τη Ρωσία, περισσότερα δηλαδή από το
σύνολο των επενδύσεων και των ξένων πιστώσεων στη χώρα. Αν οι ντόπιοι
συνεταίροι του Σόρος δεν απογύμνωναν τη χώρα από την πρώην κρατική περιουσία,
την οποία αγόρασαν μισοτιμής, ίσως η Ρωσία να μη βρισκόταν σε τόσο απελπιστική
κατάσταση και η φιλανθρωπία του χρηματιστή να μην ήταν τόσο καλοδεχούμενη,
σχολιάζει το αμερικανικό περιοδικό «Νέισον».

Η δωρεά του Σόρος, όπως και το δισεκατομμύριο δολάρια που χάρισε ο Τεντ Τέρνερ
στα Ηνωμένα Εθνη, εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση υποκατάστασης των διεθνών
προγραμμάτων αναπτυξιακής βοήθειας από ιδιωτικές επενδύσεις και δωρεές. Το
1996 η ροή ιδιωτικών κεφαλαίων προς τις αναπτυσσόμενες χώρες έφθασε τα 246
δισεκατομμύρια δολάρια, το τετραπλάσιο του συνόλου της δημόσιας αρωγής του
βιομηχανικού κόσμου προς τις χώρες αυτές. Ωστόσο τα κεφάλαια αυτά, επισημαίνει
έκθεση της βρετανικής οργάνωσης «Earthscan», «δεν προορίζονται επ’ ουδενί για
τον αγώνα κατά της φτώχειας ούτε απαντούν στις κοινωνικές ανάγκες», αντίθετα
αύξησαν τις ανισότητες μέσα στις τοπικές κοινωνίες όπως και μεταξύ των χωρών.
Ο διπλός ρόλος του χρηματιστή και του φιλάνθρωπου δεν φαίνεται να πείθει.