ΑΥΤΟΙ

… δίστασε, απέτυχε η Αμερική να κάνει τη Ρωσία αληθινό εταίρο. Σύμμαχο και
συνένοχο. Και έτσι, η Μόσχα αναζητεί (άλλη μια φορά) δικό της δρόμο, χωριστό,
και δικούς της εταίρους. Δεν πρόκειται βέβαια για ρήξη. Ούτε σκληρές εκφράσεις
προφέρθηκαν. Όλα όμως δείχνουν ότι στο γεωπολιτικό σκηνικό λειτουργούν ήδη
ρεύματα που τείνουν στην αποκατάσταση της κατά Αριστοτέλη «αμφίπλευρης
συμμετρίας»: του Νόμου αυτού της φύσης (και της πολιτικής) που καταλύθηκε με
τις σεισμικές αλλαγές του 1989. Ήδη, μια ισχυρή «τρόικα» προβάλλει μεσ’ από
τις τελευταίες συναντήσεις του Γιέλτσιν ­ τις προάλλες με τον Σιράκ και
προχθές, στην κυνηγετική έπαυλη του Ζαβίντοβο, με τον Κολ.
Ρωσία-Γαλλία-Γερμανία, ο νέος λανθάνων άξονας συνεννοούνται περίφημα. Και
ετοιμάζουν κιόλας πανηγυρική διάσκεψη κορυφής μέσα στον χειμώνα: στο
Αικατερίνμπουργκ, το μέχρι προ τινός Σβερντλόφσκ.

… αυτό είναι θαρρείς η εκδίκηση της Ρωσίας κατά της Ατλαντικής Συμμαχίας,
πάνω που εκείνη τής «κλέβει» τρεις πρώην δορυφόρους της, την Πολωνία, την
Ουγγαρία και την Τσεχία. Βέβαια, οι δύο της τρόικας, Γαλλία και Γερμανία,
ανήκουν ταυτόχρονα και πρωτίστως στο αληθινό ΝΑΤΟ. Δεν θα πάνε κόντρα στον
εαυτό τους ­ ή στις ΗΠΑ, και μάλιστα ο Κολ. Βρίσκουν όμως στον αιφνίδια
σφριγηλό Γιέλτσιν ένα μοχλό για την άσκηση οικονομικής και πολιτικής πίεσης
στην Ουάσιγκτον. Και η Ρωσία, σημειωτέον, αυτή τη φορά έχει και εξωτικούς
φίλους: Ο Ρώσος πρόεδρος και ο Κινέζος Τζιάνγκ Ζεμίν ανταλλάσσουν πλέον
επισκέψεις. Ο Γιέλτσιν έγινε φίλος και με τον πρωθυπουργό της Ιαπωνίας ­ τον
υποδέχτηκε πρόσφατα στη Σιβηρία. Ο «άλλος πόλος» είναι, λοιπόν, κάτι λιγότερο
από το ΝΑΤΟ αλλά και κάτι περισσότερο.

… έγιναν πάλι στόχος των πολιτικών στην Ιταλία. Μιλώντας στην Ένωση
Συμβολαιογράφων, ο Ντ’ Αλέμα διαβεβαίωσε τους ακροατές του ότι τους εκτιμά
πολύ. «Δεν διανοείσαι να επιλέξεις συμβολαιογράφο ­ είπε ­ πηγαίνεις στον
κοντινότερο. Και αυτό γιατί όλοι θεωρούνται εξ ίσου επαρκείς και έντιμοι». Ενώ
με τους δημοσιογράφους ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται…. «Γι’ αυτό ­ συνέχισε ο
αρχηγός του ιταλικού κυβερνώντος κόμματος ­ πρέπει να καταργηθεί η συντεχνιακή
οργάνωση των δημοσιογράφων. Οι δημοσιογράφοι δεν τηρούν πια καμιά
δεοντολογία». Η επίθεση αυτή κατά του Τύπου συνέπεσε με άλλη μία: από τον
εισαγγελέα του Παλέρμο, που κατηγόρησε τρία μεγάλα έντυπα της Ρώμης ότι, από
κιτρινισμό, έχουν φτάσει στο σημείο να υπερασπίζονται τη Μαφία και να
δυσχεραίνουν το έργο της Δικαιοσύνης.

… η «συντεχνία» των δημοσιογράφων περιέχει και μέλη επιρρεπή σε υπερβολές,
οι ιερεμιάδες του Ντ’ Αλέμα δεν είναι άσχετες με την οργή του για τα πυκνά,
τελευταίως, δημοσιεύματα για έλλειψη συνοχής στην κυβέρνηση και για καβγάδες
μεταξύ υπουργών. Το πρόβλημα είναι ότι ο Ιταλός πολιτικός που εισηγείται την
κατάργηση (της αυτονομίας) των δημοσιογραφικών ενώσεων ανήκει και ο ίδιος σε
μια απ’ αυτές, την Ένωση Συντακτών Λατίου. Δεν το αρνήθηκε: «Μετέχοντας κι εγώ
σε μια ένωση συντακτών ­ είπε ­ γνωρίζω ότι για να μπεις σ’ αυτές απαιτούνται
συστάσεις, γίνεται επιλογή». Οι δημοσιογράφοι ξεσηκώθηκαν. «Αλίμονο να μη
γινόταν έτσι! Μπορεί ο καθένας να κάνει αυτή τη δουλειά;» Ο πρόεδρος της
Ένωσης Λατίου, Μπρούνο Τούτσι, εξέδωσε ανακοίνωση: «Καλούμε τον κ. Ντ’ Αλέμα
να παραιτηθεί αμέσως από το σωματείο μας και να επιστρέψει την κάρτα του».