Η Σκωτία θέλει Βουλή

Από τότε που πήγαινε σχολείο ο 33χρονος Τζον Σουίνι ονειρευόταν την ανεξάρτητη Σκωτία.

Ο ΣΟΥΙΝΙ είναι ένας από τους έξι εθνικιστές Σκωτσέζους βουλευτές που
επέστρεψαν στη Βουλή των Κοινοτήτων, μετά τη σαρωτική νίκη των Εργατικών, οι
οποίοι πήραν τις 56 από τις 72 έδρες της Σκωτίας (τις υπόλοιπες πήραν οι
Φιλελεύθεροι Δημοκράτες) στη Βουλή των Κοινοτήτων (659 έδρες).

Με το δημοψήφισμα για τη δημιουργία του Σκωτικού Κοινοβουλίου, γνωρίζει καλά
ότι το όνειρό του βρίσκεται ένα μόλις βήμα πριν από την πραγματοποίησή του.

Οι εθνικιστές, όπως ο Σουίνι, έχουν συμπήξει μία ασταθή συμμαχία με το
Εργατικό Κόμμα του πρωθυπουργού της Βρετανίας Τόνι Μπλερ.

Και οι δύο είναι υπέρ του δημοψηφίσματος, αλλά για εντελώς διαφορετικούς λόγους.

ΟΙ ΕΡΓΑΤΙΚΟΙ

Οι Εργατικοί υποστηρίζουν πως με ένα Κοινοβούλιο να λειτουργεί στο Εδιμβούργο
θα ενισχυθεί η ενότητα με την Αγγλία, και θα περιοριστούν οι τάσεις για
ανεξαρτητοποίηση.

Οι εθνικιστές ελπίζουν ότι το Κοινοβούλιο θα είναι ο καταλύτης για την
ανεξαρτησία, παρ’ όλο που διαβεβαιώνουν τους ψηφοφόρους ότι το όνειρό τους δεν
είναι απαραίτητο να γίνει αληθινό.

«Είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, χωρίς να είναι ανεξαρτησία, αλλά
μπορεί να οδηγήσει σε πλήρες αδιέξοδο».

Η πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Μάργκαρετ Θάτσερ προειδοποίησε ότι τα
σχέδια της Εργατικής κυβέρνησης να δώσει στους Σκωτσέζους χωριστό Κοινοβούλιο
θέτει σε κίνδυνο την ενότητα του Ηνωμένου Βασιλείου.

«Αυτό που διακυβεύεται ­ έγραφε σε άρθρο της δύο μέρες πριν από το δημοψήφισμα
η τέως Σιδηρά Κυρία ­ είναι αυτή καθεαυτή η ενότητα του Ηνωμένου Βασιλείου,
και δεν πιστεύω ότι οι Σκωτσέζοι θέλουν τη διάλυσή του».

Οι Βρετανοί Συντηρητικοί, που δεν έχουν ακόμα συνέλθει από το καίριο πλήγμα
που τους έδωσε η νίκη των Εργατικών τον περασμένο Μάιο ­ ύστερα από 18 χρόνων
διακυβέρνηση της Βρετανίας ­ εκφράζουν έντονες ανησυχίες, για το ενδεχόμενο να
συγκρουστούν το Κοινοβούλιο του Εδιμβούργου και η Βουλή των Κοινοτήτων.

ΟΙ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΟΙ

Για πρώτη φορά οι Συντηρητικοί έχασαν όλες τις έδρες τους στη Σκωτία και την
Ουαλία, στις εκλογές της Πρωτομαγιάς.

Οι Ουαλοί ψηφίζουν σε δημοψήφισμα στις 18 Σεπτεμβρίου για τη δημιουργία μιας
λιγότερο ισχυρής λαϊκής συνέλευσης στο Κάρντιφ.Ποιο θα είναι το αποτέλεσμα του
δημοψηφίσματος που διεξάγεται από το πρωί στη Σκωτία;

Δεν υπάρχουν περιθώρια αμφιβολίας.

Ήδη οι δημοσκοπήσεις έδειξαν ότι περισσότεροι από τα δύο τρίτα των τεσσάρων
εκατομμυρίων Σκωτσέζων υποστηρίζουν τη δημιουργία Κοινοβουλίου για πρώτη φορά
από την Ένωση του 1707.

Ωστόσο υπάρχει λιγότερος ενθουσιασμός στην απάντηση του ερωτήματος αν θα
πρέπει το Κοινοβούλιο αυτό να έχει λόγο στην αύξηση της φορολογίας.

Τι λένε όμως οι υπόλοιποι Βρετανοί ψηφοφόροι: Σύμφωνα με δημοσκόπηση της
«Γκάρντιαν», που δημοσιεύεται στο χτεσινό φύλλο της εφημερίδας, η υποστήριξη
στο δημοψήφισμα για το σκωτικό Κοινοβούλιο είναι «χλιαρή».

Συμφωνούν 42%, διαφωνούν 31%, αναποφάσιστοι 27%.

Η εκστρατεία διαφώτισης του κοινού στη Σκωτία, παρ’ όλο που είχε διακοπεί επί
μία βδομάδα λόγω του πένθους για την πριγκίπισσα Νταϊάνα, δεν φαίνεται να
δημιουργεί πρόβλημα μια και η υποστήριξη στη «μεταβίβαση εξουσίας» είναι πάρα
πολύ θερμή.

ΤΟ ΣΚΩΤΙΚΟ Κοινοβούλιο είχε αποφασίσει να ενωθεί με της Αγγλίας το 1707,
επιτρέποντας η διακυβέρνηση της Σκωτίας να περάσει στο Λονδίνο.

Αλλά από το 1930 υπάρχουν έντονα σημάδια αναβίωσης του σκωτικού εθνικισμού
και η επιδίωξη να επιστραφεί η διακυβέρνηση στο Εδιμβούργο.

Οι Σκώτοι εθνικιστές θέλουν την πλήρη ανεξαρτητοποίηση από την Αγγλία.

Η πίεση που είχαν ασκήσει οι Σκώτοι εθνικιστές είχε υποχρεώσει την ασθενή
εργατική κυβέρνηση του Τζέιμς Κάλαχαν να προκηρύξει δημοψήφισμα το 1979.

Αλλά τότε, παρ’ ότι η πλειοψηφία, το 33%, είχε ψηφίσει υπέρ της «μεταβίβασης
της εξουσίας» και το 31% κατά, δεν άλλαξε τίποτε, επειδή υπήρχε ως προϋπόθεση
για το «ναι» τουλάχιστον το 40%.

Παρ’ όλα αυτά, οι Σκώτοι εξακολουθούν να θεωρούν τους εαυτούς τους χωριστή
οντότητα στη Βρετανία, και υποστήριξαν τους Εργατικούς μόνο με την υπόσχεση
διεξαγωγής νέου δημοψηφίσματος.

Η αύξηση της σπουδαιότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενίσχυσε τον σκωτικό
εθνικισμό, επειδή πιστεύουν ότι θα ήταν καλύτερα να αντιπροσωπεύονται ως μικρό
κράτος στις Βρυξέλλες.