ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Συν στην ανάπτυξη

Μέσα στους λαϊκούς πανηγυρισμούς για την ανάληψη της Ολυμπιάδος, χάθηκαν
κάποιοι φόβοι και αρκετές ανησυχίες στελεχών της κυβέρνησης μήπως τυχόν
απορροφηθούν, σε αθλητικές εγκαταστάσεις ή έργα βιτρίνας, πόροι που είναι
πολύτιμοι και αναγκαίοι για να χρηματοδοτήσουν την πορεία της χώρας προς την
Ευρωπαϊκή Ένωση που, ως γνωστόν, προϋποθέτει ταχείς ρυθμούς ανάπτυξης.

Παρ’ ότι ο Πρωθυπουργός διασκέδασε τους φόβους αυτούς τονίζοντας ότι «οι
Ολυμπιακοί Αγώνες δεν αποτελούν εμπόδιο στη συμμετοχή για την ΟΝΕ που
προβλέπεται για το 2001» και ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας διαβεβαίωσε ότι
«δεν θα αποσπάσουμε πόρους από αλλού για να τους δώσουμε για τους αγώνες»,
είναι χρήσιμο να παραθέσουμε μια επιχειρηματολογία που αποδεικνύει ότι η
ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας έχει εισέλθει σε μια σταθερή ευθεία και δεν
κινδυνεύει από παλινδρομήσεις.

Πράγματι από το 1994 και μετά η ελληνική οικονομία εισήλθε σταθερά στη φάση
της ανάκαμψης αρχικά, και της ανάπτυξης αργότερα, παρά το γεγονός ότι το
κέντρο βάρους της οικονομικής πολιτικής είχε ριφθεί στο σκέλος της
σταθεροποίησης, στις προσπάθειες δηλαδή για μείωση του πληθωρισμού και
περιορισμό των δημοσίων ελλειμμάτων. Έτσι η φάση της ύφεσης που στις αρχές της
δεκαετίας του ’90 ταλάνισε την οικονομία, έληξε με τη μείωση του πραγματικού
ΑΕΠ κατά 1% το 1993. Το 1994 το ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 1,5%, το 1995 κατά 2%, το
1996 κατά 2,6% και εφέτος υπολογίζεται ότι θα φθάσει το 3,5%.

Το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας στις προβλέψεις του, που τις έχει υποβάλει
στις Βρυξέλλες με θετική ανταπόκριση, κάνει λόγο για ρυθμό ανάπτυξης 3,7% το
1998 και 4% το 1999. Έχει, λοιπόν, η ελληνική οικονομία, όπως λέγει ο πρόεδρος
του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων του ΥΠΕΘΟ, καθηγητής κ. Ιωάν.
Στουρνάρας, «εισέλθει πλέον σ’ έναν ενάρετο κύκλο με μικρότερα ελλείμματα,
μικρότερο πληθωρισμό και ταχύτερη ανάπτυξη. Οι κύριοι παράγοντες που
δημιούργησαν αυτόν τον ενάρετο κύκλο είναι η αυξημένη αξιοπιστία της
οικονομικής πολιτικής, η βελτίωση της κερδοφορίας και των επιχειρηματικών
προσδοκιών, η μεγάλη μείωση των πραγματικών επιτοκίων δανεισμού και οι
αυξημένες δημόσιες επενδύσεις που χρηματοδοτούνται μερικώς από τα διαρθρωτικά
ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Κατά τη γνώμη εγκύρων οικονομικών κύκλων η ελληνική οικονομία έχει τρία ισχυρά
ατού που πείθουν ότι θα συνεχισθεί και πιο έντονα, μάλιστα, η ταχύρρυθμη
ανάπτυξη και για πολλά ακόμη έτη:

Το πρώτο ατού συνδέεται με την άνετη χρηματοδότηση της ανάπτυξης από
εξωτερικούς πόρους και συγκεκριμένα από τα δωρεάν κεφάλαια της Ευρωπαϊκής
Ένωσης που δίνονται στη χώρα μας μέσα από τους μηχανισμούς του δεύτερου
πακέτου Ντελόρ. Μέχρι το 1999 τα διαρθρωτικά ταμεία της Ε.Ε. θα χρηματοδοτούν
δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις στην Ελλάδα. Από το έτος 2000 μέχρι και το
2006 η χρηματοδότηση είναι επίσης εξασφαλισμένη από το πακέτο Σαντέρ που
βασίμως ευελπιστούμε ότι θα είναι πιο γενναιόδωρο από το πακέτο Ντελόρ.

Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι η ταχύρρυθμη ανάπτυξη και στην Ελλάδα στο
παρελθόν αλλά και σε όλες τις χώρες ήταν παρακινδυνευμένη γιατί οδηγούσε σε
διεύρυνση του ελλείμματος του ισοζυγίου πληρωμών, αφού οι μεγαλύτερες
εισαγωγές κεφαλαιουχικών αγαθών αλλά και γενικά η αύξηση της εγχώριας δαπάνης
διόγκωνε τις εισαγωγές και, συνεπώς, διηύρυνε τα εξωτερικά ανοίγματα. Ο
κίνδυνος αυτός, που στο παρελθόν ανάγκασε πολλές κυβερνήσεις να παγώσουν την
ανάπτυξη, δεν υπάρχει πλέον, αφού το ισοζύγιο πληρωμών ενισχύεται από δωρεάν
κεφάλαια από τα κοινοτικά ταμεία.

Το δεύτερο ατού έχει να κάνει με τον πληθωρισμό. Εφόσον η κυβέρνηση συνεχίσει
με συνέπεια τη σταθεροποιητική πολιτική, και ο κ. Κων. Σημίτης ήταν στη
Θεσσαλονίκη κατηγορηματικός επ’ αυτού, τότε ο πληθωρισμός από το 5,7% (σε μέσα
επίπεδα) εφέτος, θα πέσει μάλλον στο 3-3,5% το 1998.

Η μείωση αυτή θα επιτρέψει αντίστοιχη αποκλιμάκωση των επιτοκίων και το
γεγονός αυτό θα επηρεάσει θετικά τις επενδύσεις που με τη σειρά τους θα
τονώσουν την ανάπτυξη.

Το τρίτο ατού συνδέεται με τις διαρθρωτικές παρεμβάσεις, που θα
πραγματοποιηθούν από το 1998 (αναμόρφωση αναπτυξιακού νόμου, εκσυγχρονισμός
δημόσιας διοίκησης, εξορθολογισμός δημοσίων δαπανών, πρόγραμμα
αποκρατικοποιήσεων, μετοχοποιήσεις στις ΔΕΚΟ κ.λπ.) και οι οποίες σταδιακά θα
στηρίξουν και θα τονώσουν την ανάπτυξη.

Η ελληνική οικονομία, λοιπόν, όχι μόνο δεν κινδυνεύει από την Ολυμπιάδα αλλά
αντίθετα η κορυφαία αυτή εκδήλωση είναι συν στην ανάπτυξη.