Δωδεκάχρονοι σπηλαιολόγοι

Μικροί σπηλαιολόγοι. Με τους δασκάλους τους, στο σπήλαιο Λόρδου Βύρωνα (Κερατέα) τον περασμένο Μάιο

Όταν το μεράκι ενός δασκάλου υπερβαίνει τις τυπικές του υποχρεώσεις, τότε
μπορεί να ρωτήσεις τα παιδιά μιάς τάξης Δημοτικού σχολείου «τι θέλεις να
γίνεις όταν μεγαλώσεις» και πάνω από τα μισά να απαντήσουν… σπηλαιολόγος!

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για την ΣΤ Τάξη του 18ου Δημοτικού Σχολείου Κερατσινίου, που
αποτελείται στην πλειοψηφία της από 12χρονους υποψήφιους σπηλαιολόγους.

Τα παιδιά φορούν όσο τακτικά επιτρέπει το σχολικό πρόγραμμα τις κάσκες τους
και μπαίνουν σε σπήλαια, όπου με τη βοήθεια της Ελληνικής Σπηλαιολογικής
Εταιρείας μαθαίνουν να κατανοούν τι συμβαίνει στο εσωτερικό της Γης και
ταυτόχρονα να σέβονται και το πιο απρόσιτο περιβάλλον.

Ακόμα και το περιοδικάκι που εκδίδει η τάξη τους είναι προσανατολισμένο στο
ενδιαφέρον τους: το βάφτισαν «Υπόγειες Διαδρομές» και γράφουν για σπήλαια και
σπηλαιολόγους, ενώ στις σχολικές εκθέσεις παρουσίασαν φωτογραφίες σπηλαίων και
γλυπτική βράχων!

Αφορμή για την εκδήλωση του γενικευμένου ενδιαφέροντος των παιδιών για τα
σπήλαια ήταν το μεράκι του δασκάλου τους, κ. Μιχάλη Πιτυκάκη, μέλους της
Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας, ο οποίος μετέδωσε στα παιδιά το πάθος του
για τα σπήλαια. Ξεκίνησε σαν παιχνίδι που τον έκανε να αισθάνεται κι αυτός
πάλι παιδί, λέει ο δάσκαλος, εξελίχθηκε όμως σε πάθος και για αρκετά από τα
παιδιά της τάξης.

«Παράλληλα, όμως, τα παιδιά μαθαίνουν να σέβονται το περιβάλλον είτε στην
επιφάνεια είτε στα έγκατα της Γης, γιατί βλέπουν και καταλαβαίνουν ότι ακόμα
και μέσα εκεί υπάρχει ζωή, ενώ κατανοούν καλύτερα και την εξέλιξη του ανθρώπου
και της Γης», λέει ο δάσκαλος.

Τι κάνει η Πολιτεία για να εμψυχώσει τέτοιες δημιουργικές πρωτοβουλίες;
Εφέτος, η τάξη των μικρών σπηλαιολόγων θέλησε να επισκεφθεί το λιμναίο σπήλαιο
του Δυρού στη Μάνη, το ομορφότερο της Ευρώπης. Κόλλησαν στο εισιτήριο, που
κοστίζει ­ λέει ο δάσκαλος ­ 3.500 δρχ., χωρίς να προβλέπεται μειωμένο μαθητικό.

«Ζητήσαμε από τους υπευθύνους να κάνουν κάποια έκπτωση στα παιδιά της τάξης
μας, που στηρίζονται από τη Σπηλαιολογική Εταιρεία και εξειδικεύτηκαν στις
εξερευνήσεις σπηλαίων, γιατί το κόστος μετάβασης και διαμονής ήταν ήδη
δυσβάστακτο. Μας είπαν ότι εξαιρέσεις δεν γίνονται…».

Και έτσι οι μικροί σπηλαιολόγοι θα τελειώσουν το Δημοτικό, χωρίς να κάνουν την
υπόγεια διαδρομή των ονείρων τους ­ αν και ο δάσκαλος τους υποσχέθηκε ότι θα
κάνει το παν για να τους πάει του χρόνου, έστω κι αν είναι πια μαθητές Γυμνασίου.

Οπότε, εκτός από τις δικές τους τις πραγματικές, γνωρίζουν πια και τις
«υπόγειες διαδρομές» της γραφειοκρατικής σκέψης των μεγάλων…