Ακροβασίες

ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ.
Αυτή είναι η λέξη που περιγράφει τα συναισθήματα των παικτών του Παναθηναϊκού,
των οποίων λήγουν τα συμβόλαια και ακόμη δεν ξέρουν τι θα κάνουν. Οι Γιάννης
Καλλιτζάκης, Μαρίνος Ουζουνίδης και Δημήτρης Μάρκος ακροβατούν σε τεντωμένο
σκοινί και μέσα σε λίγες μέρες πρέπει ν’ αποφασίσουν για το μέλλον τους.
Κανένας δεν έχει υπογράψει σε άλλη ομάδα, αλλά και κανένας δεν θα περιμένει
επ’ αόριστον. Οι παίκτες «ψάχνονται»! Αναλυτικά: Ο αρχηγός Γιάννης
Καλλιτζάκης, ο μοναδικός παίκτης που έχει συναντηθεί και συζητήσει τουλάχιστον
τρεις φορές με τον πρόεδρο έχει συγκεκριμένη οικονομική πρόταση στα χέρια του
και πρέπει να απαντήσει αν την αποδέχεται. Λέγεται ότι ο κ. Γ. Βαρδινογιάννης
του προσφέρει 150.000.000 δραχμές για συμβόλαιο πέντε χρόνων. Θα πει το «ναι»
ο αρχηγός ή θα επιλέξει άλλη ομάδα (και χώρα); Προς το τέλος Μαΐου θα ξέρουμε.

Ο ΟΥΖΟΥΝΙΔΗΣ

Ο Μαρίνος Ουζουνίδης δεν έχει πρόταση! Δεν συζήτησε, δεν
συναντήθηκε με τον πρόεδρο, δεν είχε την παραμικρή επαφή και στην ουσία
εξωθείται να βρει άλλη ομάδα. Τα ποσά που γράφονται και αφορούν τον Μαρίνο
είναι αυθαίρετα. Κι αυτό, γιατί, όπως γράψαμε παραπάνω, ουδείς του είπε «πάρε
τόσα» ή τον κάλεσε για να πληροφορηθεί τις προθέσεις του. Κατά 99% φεύγει από
το «τριφύλλι», είτε για τη Γαλλία (Χάβρη), είτε για ομάδα της Βορείου Ελλάδος.

Ο Δημήτρης Μάρκος έχει συζητήσει με τον κ. Βαρδινογιάννη μια-δυο φορές.
Έχει κι αυτός πρόταση για συμβόλαιο πέντε χρόνων έναντι ποσού 100.000.000
δραχμών, αλλά οι πληροφορίες αναφέρουν ότι θέλει συμβόλαιο τριετούς διάρκειας,
διότι θεωρεί ότι τα χρήματα αυτά είναι λίγα.

Το ζητούμενο σε όλη αυτή την
ιστορία είναι, πως αν ο ΠΑΟ κρίνει ότι στον νέο σχεδιασμό δεν του κάνουν αυτοί
οι παίκτες, ποιοι θα είναι οι αντικαταστάτες τους. Θα βρεθούν καλύτεροι
παίκτες ή τουλάχιστον ισάξιοι για να αναπληρώσουν τα κενά; Καλλιτζάκης και
Ουζουνίδης είναι βασικότατα στελέχη του Παναθηναϊκού και της Εθνικής. Ο
Καλλιτζάκης, εκτός των άλλων, αποτελεί «κομμάτι» της σύγχρονης ιστορίας του
Παναθηναϊκού. Δέκα χρόνια έχει ματώσει, έχει σακατευτεί, τίμησε τη φανέλα με
το «τριφύλλι».

Αν υποθέσουμε ότι ο Παναθηναϊκός θα κάνει ανανέωση αφενός
δεν θα είναι αρκετό να χρησιμοποιήσει μόνον 20χρονους και αφετέρου θα πρέπει
να αποκτήσει νέους άσους, οι οποίοι θα αποτελέσουν τον «κορμό» πάνω στην οποίο
θα στηριχτούν τα «παρακλάδια».

Η πρακτική των τελευταίων χρόνων δεν
εγγυάται ότι στο «τριφύλλι» θα έρθουν πραγματικοί παικταράδες. Γι’ αυτό δεν
ακροβατούν μόνον οι τρεις συγκεκριμένοι παίκτες, αλλά μαζί τους σχοινοβατεί
και ο Παναθηναϊκός. Η Γιούβε απελευθέρωσε Μπάτζιο και Βιάλι και πήρε Ζιντάν
και Βιέρι. Ο Παναθηναϊκός «απελευθερώνει» Καλλιτζάκη και Ουζουνίδη, αλλά
ποιους θα πάρει;

Αν ερχόταν (τα ονόματα στην τύχη) αυτός ο εκπληκτικός
Γεωργιανός Κικλάτζε ­ που έκανε μόνος του άνω κάτω την Εθνική Αγγλίας στο
Γουέμπλεϊ ­ ή ο Έμερσον ή ο Σαβίσεβιτς ή τέλος πάντων κάποιο μεγάλο αστέρι της
Νέας Γιουγκοσλαβίας, ο κόσμος του ΠΑΟ θα έλεγε «χαλάλι». Δεν κρατήσαμε τρεις
παίκτες, αλλά πήραμε τρεις καλύτερους. Θα έρθουν όμως «ονόματα» παρόμοιου
βεληνεκούς;

Η «υπόθεση Μπόσμαν», είτε το θέλουν, είτε όχι στον
Παναθηναϊκό, άλλαξε τον ποδοσφαιρικό χάρτη του κόσμου. Και μαζί άλλαξε τα
μυαλά όλων των παικτών! Τα πενταετή συμβόλαια «πέθαναν». Στο εξής, ουδείς θα
δεσμευτεί για πέντε χρόνια όταν μπορεί να υπογράψει για δύο ή τρία χρόνια. Από
την άλλη άνοιξε η αγορά. Μπορείς να πάρεις όποιον παίκτη θελήσεις, αρκεί να
πληρώσεις. Κι αν τα ελληνικά δεδομένα δεν «σηκώνουν» κοινοτικούς άσους,
υπάρχει και άλλη οδός. Ουκρανία, Γεωργία, Νέα Γιουγκοσλαβία, Βουλγαρία,
Ρουμανία, Νορβηγία, Αφρική. Σ’ αυτές τις χώρες υπάρχουν «φλέβες χρυσού», αλλά
οι χρυσοθήρες ψάχνουν υπομονετικά από τον χειμώνα και όχι από το καλοκαίρι,
όπου μόνον ρινίσματα μπορεί να βρεθούν.

Π·Σ ΧΑΘΗΚΑΝ

Χρόνια τώρα ο
Παναθηναϊκός απεμπόλησε τα χρυσωρυχεία των Βαλκανίων. Κι έχασε διαμάντια μέσα
από τα χέρια του. Αναρωτιούνται οι φίλαθλοι (και απάντηση δεν παίρνουν) πώς
χάθηκαν παίκτες σαν τον Στόιτσκοφ, τον Κονσταντίνοφ, τον Πένεφ, τον Χάτζι, τον
Ραντουτσόιου, τον Ποπέσκου, τον Μπόμπαν, τον Μιάτοβιτς, τον Πάντιτς, τον
Σούκερ.

Μα, θα πείτε, ποτέ δεν είναι αργά. Ούτε οι χώρες αυτές θα φύγουν
από κοντά μας, ούτε θα σταματήσουν να αναδεικνύουν άσους. Ας στείλει λοιπόν ο
Παναθηναϊκός τους χρυσοθήρες του. Και να είναι σίγουρος, ότι η σκαπάνη τους θα
χτυπήσει πάνω σε νέες φλέβες. Αν το ποδόσφαιρο σήμερα είναι το κορυφαίο
ομαδικό άθλημα του πλανήτη το οφείλει στις αστείρευτες πηγές ταλέντων. Και στα
Βαλκάνια τα περισσότερα παιδάκια βρίσκονται με μια μπάλα στα πόδια…