Η ενημέρωση κοστίζει…

Τα δέκα τελευταία χρόνια
έχουν σκοτωθεί περισσότεροι από 600 δημοσιογράφοι σε όλο τον κόσμο, στην
προσπάθειά τους να ενημερώσουν την κοινή γνώμη. Η σημερινή 7η Διεθνής Ημέρα
για την Ελευθερία του Τύπου αποτελεί μια ευκαιρία να υπενθυμιστεί ότι η
δημοσιογραφία είναι ένα επικίνδυνο επάγγελμα στις μισές από τις 185 χώρες που
εκπροσωπούνται στα Ηνωμένα Έθνη.ΠΟΛΛΗ κουβέντα γίνεται στον δυτικό
κόσμο για τους δημοσιογράφους και τα μέσα ενημέρωσης. Διατυπώνονται ερωτήματα
για τη δύναμή τους, που θεωρείται συχνά υπερβολική, για την ανεξαρτησία τους,
που κρίνεται περιορισμένη, και για την αξιοπιστία τους, που δεν είναι ακριβώς
ζηλευτή.

Πολλές συζητήσεις γίνονται για τα οικονομικά προβλήματα που
απειλούν την ύπαρξη πολλών εφημερίδων και για το σύστημα που αντιμετωπίζει τον
Τύπο όπως και τις άλλες επιχειρήσεις. Όλα αυτά είναι σημαντικά και δεν πρέπει
να υποτιμώνται.

Κατά κάποιο τρόπο, όμως, σημειώνει η οργάνωση
«Δημοσιογράφοι χωρίς Σύνορα», αυτές οι συζητήσεις αποτελούν πολυτέλεια, αν
ληφθεί υπόψη ότι δεκάδες δημοσιογράφοι βρίσκονται ακόμη στη φυλακή και πολλοί
αποτελούν θύματα κακομεταχείρισης, ακόμη και βασανιστηρίων.

ΠΛΗΡ·ΝΟΥΝ
ΜΕ ΤΗ Ζ·Η ΤΟΥΣ

Παρ’ όλο που υπήρξαν αρκετές καλές ειδήσεις, το 1996
δεν θα μείνει στην Ιστορία ως μια λαμπρή χρονιά για την ελευθερία του Τύπου.
Το θετικό είναι ότι μειώθηκε σημαντικά ο αριθμός των δημοσιογράφων που
σκοτώθηκαν ενώ έκαναν τη δουλειά τους: 32 δημοσιογράφοι πλήρωσαν με τη ζωή
τους την επιμονή τους να αποκαλύπτουν την απαράδεκτη συμπεριφορά είτε των
αρχών, είτε κάποιας κυβέρνησης, είτε παρακρατικής οργάνωσης, καρτέλ
ναρκωτικών, εξτρεμιστών θρησκευτικών οργανώσεων ή της Μαφίας.

Άλλοι 8
δημοσιογράφοι έχουν σκοτωθεί από την 1η Ιανουαρίου του 1997.

Οι
περισσότεροι από τους φόνους αυτούς παραμένουν ανεξιχνίαστοι, αφού σε χώρες
όπως η Ρωσία, η Τουρκία ή η Κολομβία η αστυνομία δεν κάνει τον κόπο να
προβαίνει σε σοβαρές έρευνες. Και όταν μια υπόθεση έρχεται τελικά στο
δικαστήριο, τιμωρούνται συνήθως οι αποδιοπομπαίοι τράγοι.

Την 7η Μαρτίου
του 1997, η «Διεθνής Ένωση Εφημερίδων» είχε καταγράψει 180 δημοσιογράφους στη
φυλακή, αν και το 1996 έγιναν εκατοντάδες συλλήψεις δημοσιογράφων. Το «ρεκόρ»
κατέχει η Τουρκία (78 φυλακισμένοι δημοσιογράφοι), και ακολουθούν η Αιθιοπία
(18), η Κίνα (16), που θεωρείται το «προπύργιο της καταπίεσης στην Ασία», και
το Κουβέιτ (15). Είναι εμφανές ότι η Τουρκία αποτελεί ιδιαίτερη περίπτωση
καταστολής τής ελευθερίας του Τύπου. Η χώρα αυτή έρχεται τρίτη μεταξύ των δέκα
«εχθρών του Τύπου» που έχει προσδιορίσει η Επιτροπή για την Προστασία των
Δημοσιογράφων. Η σημερινή ημέρα έχει ανακηρυχθεί ειδικότερα ημέρα αλληλεγγύης
προς τον Τούρκο δημοσιογράφο Ισίκ Γιουρτσού, που κρατείται από τις 28
Δεκεμβρίου 1994 με την κατηγορία τής «αυτονομιστικής προπαγάνδας».

ΜΕ
ΤΗΝ ευκαιρία της σημερινής ημέρας, η ΕΣΗΕΑ επισημαίνει την ευθύνη των
δημοσιογράφων στη διαμόρφωση της αντικειμενικής και ελεύθερης πληροφόρησης και
απευθύνει έκκληση στην κυβέρνηση και τα κόμματα να αποδείξουν ότι έχουν την
πολιτική βούληση να αντιπαρατεθούν σε καταστάσεις συγκέντρωσης της ιδιοκτησίας
των ΜΜΕ, να προχωρήσουν στη θεσμική κατοχύρωση της πολυφωνίας και να αποδώσουν
στην κοινωνία ένα θεσμικό πλαίσιο που θα στηρίζεται στις αρχές της
ελευθεροτυπίας και της πολυφωνίας.

«Σε μια εποχή που οι αριθμοί ­ και όχι
μόνο ­ αποδεικνύουν τη δίωξη της δημοσιογραφίας», καταλήγει η Ένωση Συντακτών
στην ανακοίνωσή της, «η ΕΣΗΕΑ αγωνίζεται για τη διασφάλιση του δικαιώματος
εργασίας και ασφάλισης, απαραίτητες προϋποθέσεις για την κατοχύρωση της
ελευθεροτυπίας και της κοινωνικής αποστολής του δημοσιογράφου».