ΟικονομίαΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Τι κρίνεται στον IMO για την απανθρακοποίηση

Οι κρίσιμες διαπραγματεύσεις αρχίζουν στις 23–27 Νοεμβρίου, με την ειδική ομάδα εργασίας για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, και συνεχίζονται από τις 30 Νοεμβρίου έως τις 3 Δεκεμβρίου

Φορτηγό πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων ρυμουλκείται στο λιμάνι της Βαλένθια
5 λεπτά

Ποιος θα πληρώσει το κόστος της «πράσινης» μετάβασης, ποιος θα εξασφαλίσει τα καύσιμα του μέλλοντος και ποιος θα αναλάβει το ρίσκο επενδύσεων εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων;

Αυτά είναι τα πραγματικά ερωτήματα πίσω από τη μάχη για την απανθρακοποίηση της ναυτιλίας, που κορυφώνεται στις αρχές Δεκεμβρίου στον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (IMO).

Το διακύβευμα είναι μεγάλο: δημιουργία του πρώτου παγκόσμιου υποχρεωτικού συστήματος που συνδυάζει πρότυπο για την ένταση εκπομπών των ναυτιλιακών καυσίμων με οικονομικό μηχανισμό συμμόρφωσης, για τα πλοία που δεν επιτυγχάνουν τους περιβαλλοντικούς στόχους.

Οι κρίσιμες διαπραγματεύσεις αρχίζουν στις 23-27 Νοεμβρίου, με την ειδική ομάδα εργασίας για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, και συνεχίζονται από τις 30 Νοεμβρίου έως τις 3 Δεκεμβρίου, στη συνεδρίαση της Επιτροπής Προστασίας Θαλάσσιου Περιβάλλοντος (MEPC 85), στο Λονδίνο.

Στις 4 Δεκεμβρίου έχει προγραμματιστεί, υπό την προϋπόθεση επιβεβαίωσης από τη MEPC 85, η επανέναρξη της έκτακτης συνόδου που είχε διακοπεί τον Οκτώβριο του 2025, όταν δεν κατέστη δυνατή η υιοθέτηση του σχεδίου του IMO (IMO Net-Zero Framework).

Εφόσον υπάρξει η αναγκαία συμφωνία, θα μπορούσε να προχωρήσει η επίσημη υιοθέτηση των σχετικών τροποποιήσεων της διεθνούς σύμβασης MARPOL.

Διαφορετικά, η διαδικασία θα οδηγηθεί σε νέα καθυστέρηση. Το προτεινόμενο σύστημα προβλέπει σταδιακή μείωση της έντασης εκπομπών των καυσίμων και οικονομικό μηχανισμό συμμόρφωσης.

Τα πλοία που υπερβαίνουν συγκεκριμένα όρια θα υποχρεώνονται να καλύπτουν οικονομικά την υπέρβαση, ενώ προβλέπονται επιβραβεύσεις για τη χρήση καυσίμων μηδενικών ή σχεδόν μηδενικών εκπομπών.  

Για την επίτευξη συμφωνίας στον ΙΜΟ έχει κατατεθεί πληθώρα προτάσεων. Κυριαρχούν οι θέσεις που ζητούν άμεσα δεσμευτικούς διεθνείς κανόνες που θα προκαλέσουν και την αναγκαία ζήτηση για εναλλακτικά καύσιμα, μια θέση που υιοθετεί και η ΕΕ. Από την άλλη αντιπροτείνεται μια πιο ευέλικτη διαδικασία, που δεν θα τιμωρεί τα πλοία τα οποία δεν έχουν τη δυνατότητα προμήθειας εναλλακτικών καυσίμων.

Οι θέσεις και τι υποστηρίζουν

Η πρώτη πλευρά υποστηρίζει ότι οι παραγωγοί εναλλακτικών καυσίμων χρειάζονται προβλέψιμη αγορά για να επενδύσουν δισεκατομμύρια στην παραγωγή και στις υποδομές ανεφοδιασμού.

Παράλληλα, και οι μεγάλες ναυτιλιακές εταιρείες τακτικών γραμμών μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων βρίσκονται, από επιχειρησιακή άποψη, σε ευνοϊκότερη θέση ως προς την εξασφάλιση εναλλακτικών καυσίμων.

Τα πλοία τους ακολουθούν σταθερά δρομολόγια και μπορούν να ανεφοδιάζονται σε συγκεκριμένους λιμενικούς κόμβους, με εναλλακτικά καύσιμα. Ήδη, ορισμένες μεγάλες εταιρείες έχουν αποκτήσει ποσότητες εναλλακτικών καυσίμων σε διάφορα λιμάνια για να ανεφοδιάζουν τα πλοία τους.

Από την άλλη πλευρά, όμως, διαφορετική είναι η πραγματικότητα της αποκαλούμενης tramp ναυτιλίας, τα πλοία της οποίας δεν εκτελούν σταθερά δρομολόγια. Τα δεξαμενόπλοια και τα πλοία μεταφοράς χύδην ξηρού φορτίου, μέρος της tramp ναυτιλίας, δεν εκτελούν υποχρεωτικά σταθερά δρομολόγια. Ενα πλοίο μπορεί να μεταφέρει σιδηρομετάλλευμα από τη Βραζιλία στην Κίνα και στη συνέχεια να κατευθυνθεί στην Αυστραλία ή στην Αφρική. Κατά συνέπεια, ο πλοιοκτήτης δεν μπορεί να βασίζεται σε λίγα επιλεγμένα λιμάνια που διαθέτουν συγκεκριμένα εναλλακτικά καύσιμα.

Η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών

Σύμφωνα με την Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών (ΕΕΕ), η bulk/tramp ναυτιλία πραγματοποιεί σχεδόν το 85% του παγκόσμιου μεταφορικού έργου, μετρούμενου σε τονομίλια.

Ακόμη μεγαλύτερο είναι συνεπώς το επενδυτικό δίλημμα της tramp ναυτιλίας. Πώς μπορεί ένας πλοιοκτήτης να παραγγείλει σήμερα ένα πλοίο αξίας δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων, με διάρκεια ζωής περίπου 25 χρόνια, χωρίς να γνωρίζει εάν το εναλλακτικό καύσιμο που θα επιλέξει θα είναι διαθέσιμο στα λιμάνια όπου θα ταξιδεύει το 2040 ή το 2050;

Ακριβώς αυτή η αβεβαιότητα εξηγεί γιατί η ελληνική ναυτιλία και ένα ευρύ μέτωπο διεθνών ναυτιλιακών οργανώσεων ζητούν τεχνολογική ουδετερότητα, μεταβατικές λύσεις και εγγυήσεις για τη διαθεσιμότητα των καυσίμων σε παγκόσμια κλίμακα. Γιατί σε διαφορετική περίπτωση η προβλεπόμενη από το σχέδιο του ΙΜΟ οικονομική επιβάρυνση του πλοίου που δεν αξιοποιεί εναλλακτικό καύσιμο λειτουργεί απλώς ως φόρος.

Το LNG διαθέτει σήμερα περισσότερο ανεπτυγμένες υποδομές ανεφοδιασμού από αρκετά νέα εναλλακτικά καύσιμα και θεωρείται από μέρος της ναυτιλιακής βιομηχανίας σημαντική μεταβατική επιλογή.

Ωστόσο, ο τρόπος υπολογισμού των συνολικών εκπομπών του, ιδιαίτερα του μεθανίου, δημιουργεί αντιπαραθέσεις για τη μεταχείρισή του στο νέο πλαίσιο του IMO.

Οι ΗΠΑ, ως μεγάλος παραγωγός και εξαγωγέας LNG, ζητούν να αναγνωριστεί ο ρόλος του στην ενεργειακή μετάβαση, ενώ περιβαλλοντικές οργανώσεις προειδοποιούν για τον κίνδυνο μακροχρόνιας εξάρτησης από ορυκτά καύσιμα.

Τι ζητούν εννέα οργανώσεις

Η λύση βρίσκεται κοντά σε αυτό που ζητούν εννέα διεθνείς ναυτιλιακές οργανώσεις οι BIMCO, CLIA, IBIA, ICS, INTERCARGO, INTERFERRY, INTERTANKO, IPTA και WSC.

Τάσσονται υπέρ ενός κανονισμού που θα παρέχουν προαιρετικούς/ευέλικτους μηχανισμούς συμμόρφωσης, ώστε οι ναυτιλιακές εταιρείες, μεγάλες και μικρές, να μπορούν να διαχειριστούν τη μετάβαση, αναγνωρίζοντας την τρέχουσα μη διαθεσιμότητα εμπορικά βιώσιμων καυσίμων και τεχνολογιών μηδενικών/σχεδόν μηδενικών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου (ZNZs) για την πλειονότητα του υφιστάμενου στόλου.

Πολύ πιο καθαρά το διατύπωσε η πρόεδρος της ΕΕΕ, Μελίνα Τραυλού, σε παρέμβασή της πρόσφατα. Οπως τόνισε, το κανονιστικό πλαίσιο πρέπει να αναγνωρίζει όλες τις διαθέσιμες επιλογές για τη ναυτιλιακή βιομηχανία και να μη βασίζεται μόνο στα εναλλακτικά καύσιμα.

Θα πρέπει να υποστηρίζει όλες τις αποτελεσματικές οδούς μείωσης των εκπομπών, συμπεριλαμβανομένων των τεχνικών και λειτουργικών μέτρων ενεργειακής αποδοτικότητας.

Απέναντι σε αυτή τη στάση η ΕΕΕ διακρίνει μία άκαμπτη στάση της ΕΕ η οποία κινδυνεύει να οδηγήσει τις διαπραγματεύσεις σε νέο αδιέξοδο, καθώς όπως είπε η κ. Τραυλού, «η ΕΕ στην πράξη αφήνει άλλα συμφέροντα να υπερισχύσουν έναντι μιας διεθνώς αποδεκτής λύσης για την απανθρακοποίηση της ναυτιλίας, επιβαρύνοντας περαιτέρω τους ευρωπαίους πολίτες, που βρίσκονται ήδη αντιμέτωποι με τη συνεχή αύξηση του κόστους διαβίωσης».

Το γεγονός αυτό, πρόσθεσε, εγείρει και το ευρύτερο ερώτημα: εάν τελικά προτεραιότητα της ΕΕ είναι η διατήρηση των δικών της περιφερειακών μέτρων, και των εσόδων που αυτά αποφέρουν, και όχι η επίτευξη μιας παγκόσμιας ισορροπημένης συμφωνίας.

Και όλα αυτά ενώ η Ελλάδα και τρία ακόμη κράτη – μέλη, (Ιταλία, Μάλτα, Κύπρος) που αντιπροσωπεύουν συνολικά το 70% του ελεγχόμενου από ευρωπαϊκά συμφέροντα στόλου, ζήτησαν μεγαλύτερη διαπραγματευτική ευελιξία

Go Deeper

LNG απανθρακοποίηση Ενωση Ελλήνων Εφοπλιστών Καύσιμα

Επόμενο άρθρο

Google news

Ακολουθήστε tanea.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Σχετικά άρθρα

Τα Νεότερα

  1. Φρίκη: Συνελήφθη 55χρονη η οποία εκμεταλλευτόταν και εξέδιδε σε οίκους ανοχής διανοητικά ανάπηρη γυναίκα
  2. Η βαθμολογία της Stoiximan GBL μετά τη νίκη του Ολυμπιακού επί της Καρδίτσας
  3. «Γιατί να ζω εγώ και όχι εσύ»: Συγκλονίζει η μητέρα της Έμμας που εγκαταλείφθηκε αιμόφυρτη από ασυνείδητο οδηγό

Πιο Σχολιασμένα

Πιο Διαβασμένα

Cookies