Αδιέξοδο

Η αναζωπύρωση της έντασης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν και το αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις παρά τα θετικά σημεία που προηγήθηκαν δείχνουν πως και η κρίση στον Περσικό Κόλπο δεν είναι εύκολο να αποκλιμακωθεί και πως απαιτείται άλλος μηχανισμός πρωτοβουλιών για να επέλθει μια κάποια δυνητική λύση.

Η προοπτική που διαγράφηκε είχε ως βάση ένα είδος φανερής και αθέατης συνεννόησης που όμως, όπως έδειξε, δεν κάλυψε μια μεγάλη απόσταση ως προς τα ακανθώδη θέματα (π.χ. Στενά του Ορμούζ, αποδέσμευση ιρανικών κεφαλαίων κ.ά.). Και η βερμπαλιστική στάση του Ιράν δεν βοηθά όπως και οι παλινωδίες της διπλωματίας.

Και επειδή η όλη εξελισσόμενη κρίση έχει πια σαφείς επιπτώσεις στη διεθνή αγορά, είναι επιτακτικό για δυνάμεις όπως η Ευρώπη να δουν πιο ενεργητικά τον δικό τους ρόλο στην έκβαση της εμπλοκής. Εξάλλου, μια μακρά εκεχειρία θα είναι πλέον σε θετική βάση και για τις ΗΠΑ και το εσωτερικό μέτωπο που μοιραία θα αντιμετωπίσει ο πρόεδρος Τραμπ.

Απαιτείται ένας νέος γύρος διαπραγματεύσεων με τη συμβολή και της ΕΕ αλλά και με μια εκ νέου αποφασιστική πίεση προς την Τεχεράνη που δεν θα αφήνει περιθώρια ελιγμών και παιχνιδιών με τις τιμές του πετρελαίου. H σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ δεν πρέπει να γίνει μόνον με αφορμή το έτερο μέτωπο του Λιβάνου αλλά να ασχοληθεί κεντρικά και από την αρχή με το ιρανικό πρόβλημα. Η περαιτέρω μη λύση του γόρδιου δεσμού θα πολλαπλασιάσει τις επιπτώσεις του πολέμου διεθνώς.