Ούτε η στρατηγική επιλογή του Μαξίμου να μιλάει συνεχώς με όρους «μίας και μόνης κάλπης» με στόχο την αυτοδυναμία είναι καινούργια (υπήρξε αντίστοιχη ρητορική την άνοιξη του 2023 παρότι υπήρχε ορίζοντας για τις δεύτερες εκλογές του καλοκαιριού), ούτε καν η αγωνία που αισθάνονται στη ΝΔ για τυχόν εκτεταμένη «τιμωρητική» για την κυβέρνηση στάση από τους ψηφοφόρους είναι πρωτόγνωρος (υπήρξε η πύρρειος νίκη του 2024). Επανέρχεται εμφατικά, αλλά δεν είναι ακριβώς ίδια με το παρελθόν, η γαλάζια καμπάνια για την κρισιμότητα της επόμενης εθνικής αναμέτρησης – μια εκστρατεία κατά της αποχής γαλάζιων ψηφοφόρων και πρωτίστως κατά ενός μηνύματος διαμαρτυρίας μέσω της κάλπης. Αυτή τη φορά ξεδιπλώνεται μπροστά σε ένα νέο πολιτικό σκηνικό, το οποίο αναδιαμορφώνεται μέσα από αναταράξεις για μικρούς και μεγαλύτερους παίκτες στο φόντο της επίμονης, οριζόντιας φθοράς της κυβέρνησης από τη δεύτερη θητεία της.
Σε τρεις βασικούς άξονες
Η καμπάνια της «μίας κάλπης», που κατ’ εντολή του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος, φέρνουν στο προσκήνιο τα κυβερνητικά και τα κομματικά στελέχη και η οποία στοχεύει καθαρά στη μέγιστη επανασυσπείρωση αποστασιοποιημένων ψηφοφόρων του 2023, έχει τρεις βασικούς άξονες. Ηδη σε αυτούς κινείται και προσωπικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης:
Πρώτον, θέλει να δείχνει ότι προκαλεί σε συγκρίσεις σε όλα τα επίπεδα τους παλιούς και τους νέους πολιτικούς αντιπάλους του – στις θέσεις, στα στελέχη, στο πρόγραμμα τετραετίας.
Δεύτερον, επιδιώκει να χρεώνει αποκλειστικά στους απέναντί του διάθεση για ακραία πόλωση και αντιπαραθέσεις, με τον ίδιο να αφήνει για αργότερα τις σκληρές συγκρούσεις, γιατί δεν θέλει να απωθήσει περισσότερο τα μετριοπαθέστερα τμήματα του εκλογικού σώματος με τα οποία η ΝΔ παλεύει προσώρας να επανασυνδεθεί.
Τρίτον, παλεύει να ξαναμιλήσει με σημαντικά εκλογικά ακροατήρια μέσα από τη «γλώσσα» της καθημερινότητας. «Η πολιτική αφορά τις πολιτικές (…) ενδιαφέρουσες οι ιδεολογικές συζητήσεις αλλά τελικά οι άνθρωποι έχουν προβλήματα, περιμένουν λύσεις και, στο τέλος, πιστεύω ότι είναι λογικοί» είπε από την Κρήτη (συνέδριο Economist/powergame.gr) την περασμένη Παρασκευή, καρφώνοντας τις «εύκολες λύσεις που προσφέρονται από λαϊκιστές τόσο από τη Δεξιά όσο και από την Αριστερά». Και την Κυριακή, στην καθιερωμένη ανάρτηση, δεν επεφύλασσε ούτε μία έμμεση αιχμή είτε για τους νέους πολιτικούς σχηματισμούς είτε για το κλίμα στην Κεντροαριστερά ή στα δεξιότερα της ΝΔ, αλλά στάθηκε αποκλειστικά στα του κυβερνητικού έργου.
«Κάθε μήνας μετράει»
Σε μία φάση ρευστότητας για τον κεντροαριστερό πόλο, αλλά και αναμονής για ενδεχόμενες ανατροπές στο δεξιό φάσμα, εφόσον προκύψει επισήμως και νέο κόμμα, ο Μητσοτάκης έχει δώσει στα κυβερνητικά στελέχη τη γραμμή ότι «κάθε μήνας μετράει» (με ορίζοντα τη ΔΕΘ του Σεπτεμβρίου), έχοντας αποφασίσει να πορεύεται έως τότε με σταδιακά, κλιμακούμενες επιθέσεις στην αντιπολίτευση και με έντονα, στοχευμένα σινιάλα προς ψηφοφόρους που τον ενδιαφέρουν, θίγοντας ευθέως ή έμμεσα σε κάθε παρέμβασή του την κρισιμότητα του να υπάρχει σταθερή κυβέρνηση στον τόπο την επομένη της εκλογικής αναμέτρησης.
Η στόχευση είναι σαφής, από τη στιγμή που κυβερνητικοί παράγοντες και κομματικά στελέχη συμφωνούν στο ίδιο: επί της ουσίας ομολογούν τον κρυφό φόβο ότι οι εθνικές εκλογές μπορεί να αντιμετωπιστούν ως πεδίο έκφρασης συσσωρευμένης δυσαρέσκειας, είτε με αποχή ξανά από αποστασιοποιημένους ψηφοφόρους της ΝΔ είτε με ψήφο διαμαρτυρίας. Εξού και αρκετοί προβληματίζονται ότι η προεξόφληση της πρωτιάς της ΝΔ μπορεί τελικά να δημιουργεί αντισυσπειρώσεις, ενώ εκείνο που σίγουρα δεν βοηθά στους εκλογικούς στόχους της ΝΔ και του Μητσοτάκη είναι, όπως λένε, η προεξόφληση δεύτερων εκλογών.
Οι ανησυχίες που υπάρχουν εντός Μαξίμου από ενδεχόμενη χαλαρή ψήφο (α λα 2024) είναι σαφείς. Ανάμεσά τους, ότι ένα εκλογικό αποτέλεσμα για τη ΝΔ στην εθνική κάλπη κάτω από την επίδοση των ευρωεκλογών μπορεί να προκαλέσει εξελίξεις από «μέσα» στη ΝΔ – άλλωστε ακόμα και η πύρρειος νίκη του 2024 είχε πυροδοτήσει άβολες για τον Μητσοτάκη κουβέντες πολιτικο-ιδεολογικού περιεχομένου.
