Ο τουρκικός Τύπος την έχει ονομάσει «υπόθεση mutlak butlan» – η «απόλυτη ακυρότητα» του συνεδρίου του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης που έχει βάλει βόμβα στα θεμέλια της πολιτικής ζωής στην Τουρκία.
Η εικόνα των πάνοπλων αστυνομικών να εισβάλλουν στα γραφεία του ιστορικού κόμματος του Κεμάλ συμβολίζει άλλο ένα στάδιο στην κατάρρευση των δημοκρατικών θεσμών στη χώρα αλλά και στους τρόπους με τους οποίους ο πρόεδρος Ερντογάν χειραγωγεί τη λαϊκή βούληση: από τις δικαστικές πιέσεις η Αγκυρα προχωρά τώρα στην άμεση επιβολή της ισχύος της.
Ο 72χρονος Ερντογάν αφού παραγκώνισε όλους τους πιθανούς διαδόχους του μέσα στο κυβερνών κόμμα, αρχίζει τώρα τις εκκαθαρίσεις και στην αντιπολίτευση, μέχρι να μείνει εκείνος που προτιμά: ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου τον οποίο έχει νικήσει 13 φορές σε εκλογικές αναμετρήσεις.
Τα δικαστήρια, που ήδη έχουν προφυλακίσει με κατηγορίες διαφθοράς τον ισχυρότερο αντίπαλο του Ερντογάν και πρώην δήμαρχο Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου, επικαλέστηκαν αυτή τη φορά παρατυπίες στο συνέδριο του κεμαλικού κόμματος, και καθαίρεσαν από τη θέση του προέδρου τον Οζγκούρ Οζέλ, επαναφέροντας τον Κιλιτσντάρογλου, ο οποίος δέχθηκε να παίξει αυτό τον μοιραίο ρόλο.
Ετσι από αντίπαλος του Ερντογάν μετατράπηκε στον άνθρωπο που διευκόλυνε την κρατική επιχείρηση εναντίον του κόμματος. Τώρα, μετά την ακύρωση των προκριματικών εκλογών του 2023 από το δικαστήριο, τα κορυφαία στελέχη του κύριου κόμματος της αντιπολίτευσης της Τουρκίας διαφωνούν ως προς τον τρόπο επίλυσης του κενού ηγεσίας.
Η μία πλευρά θέλει οι αντιπρόσωποι του κόμματος στο συνέδριο του 2023 να επιλέξουν ηγέτη, η άλλη με επικεφαλής τον Οζέλ θέλει να πραγματοποιηθεί ψηφοφορία μεταξύ των δύο εκατομμυρίων μελών του. Ο φιλοκυβερνητικός Τύπος βρήκε την ευκαιρία να επιτεθεί στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα που χαρακτηρίζει «απονομιμοποιημένο», καθώς το κατηγορεί ότι «έχει βυθιστεί στη διαφθορά, στις εσωτερικές συγκρούσεις και την πολιτική αποσύνθεση».
Ενδιαφέρον έχει πως η λογική του mutlak butlan – η οποία οδηγεί στην κατάρρευση της εικόνας του κεμαλικού κόμματος ως τον μεγάλο αντίπαλο του Ερντογάν – επεκτείνεται για πρώτη φορά και στην Εθνοσυνέλευση. Σύμφωνα με δημοσίευμα του TGRT Haber δεν αρκεί η καθαίρεση του Οζέλ από την προεδρία του κόμματος αλλά μπορεί να θεωρηθεί άκυρη ακόμα και η ιδιότητά του ως προέδρου της κοινοβουλευτικής ομάδας του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος, ενώ διατυπώνονται και απόψεις περί πιθανής απώλειας βουλευτικής ασυλίας.
Οπως σωστά επισήμανε η «Cumhuriyet», η συζήτηση δεν αφορά πλέον απλώς ένα κομματικό συνέδριο αλλά το κατά πόσο η δικαστική εξουσία μπορεί να αμφισβητήσει αναδρομικά την ίδια την κοινοβουλευτική νομιμοποίηση. Και το μέγα ερώτημα είναι: εισέρχεται η Τουρκία σε μια εποχή όπου η αντιπολίτευση θα μπορεί να υπάρχει υπό όρους που θα καθορίζει η εξουσία; Εάν ένα κόμμα μπορεί να χάσει εκ των υστέρων τη νομιμότητά του μέσω δικαστικής απόφασης, τότε ποια θεσμική εμπιστοσύνη μπορεί να υπάρχει; Ολα αυτά δεν αποτελούν πλήρη ανατροπή των κανόνων ενός δημοκρατικού κράτους δικαίου;
Η στάση της Δύσης κυμαίνεται από αδιαφορία έως ένοχη σιωπή, καθώς η διεθνής συγκυρία φαίνεται να προσφέρει στον Ερντογάν μεγάλο περιθώριο δράσης, χωρίς σημαντικές αντιδράσεις. Πως τα βλέπουν οι τούρκοι πολίτες όλα αυτά; Οι δημοσκοπήσεις που κατέγραφαν, μέχρι πρόσφατα, οριακή διαφορά μεταξύ του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και του κυβερνώντος AKP, δείχνουν ελαφρά ενίσχυση του προέδρου Ερντογάν, με τους αναλυτές να αποδίδουν το φαινόμενο στην εικόνα σταθερότητας που αναζητά η τουρκική κοινωνία εν μέσω περιφερειακής αστάθειας.
