Η τάξη εναντίον του οργανωμένου χάους. Η συντήρηση απέναντι στην επανάσταση. Η καλύτερη άμυνα εναντίον της καλύτερης επίθεσης. Η πρωταθλήτρια Αγγλίας κατά της κορυφαίας «αγγλοκτόνου». Μα πάνω απ’ όλα είναι η σύγκρουση για 90 ή 120 λεπτά δύο φίλων.
Αρσεναλ εναντίον Παρί Σεν Ζερμέν, Αρτέτα κατά Λουίς Ενρίκε στον 71ο τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών/Τσάμπιονς Λιγκ.
Ο πιτσιρικάς που πριν από 27 χρόνια έκανε για πρώτη φορά προπόνηση στην πρώτη ομάδα της Μπάρτσα θαυμάζοντας τα ινδάλματά του, ανάμεσά τους ο Λουίς Ενρίκε και ο αρχηγός Πεπ Γκουαρντιόλα, μεγάλωσε, διδάχτηκε από τους κορυφαίους συμπατριώτες, φίλους και κάποτε συνοδοιπόρους και διεκδικεί με αξιώσεις τη δική του θέση ανάμεσα στους καλύτερους του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.
Ο,τι κι αν συμβεί απόψε (7 μ.μ. MEGA) στο «Φέρεντς Πούσκας» της Βουδαπέστης, θα γραφτεί Ιστορία. Η Αρσεναλ θέλει να γίνει η έβδομη αγγλική ομάδα μετά τις Λίβερπουλ, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Τσέλσι, Νότιγχαμ Φόρεστ, Μάντσεστερ Σίτι και Αστον Βίλα που θα σηκώσει το τρόπαιο με τα μεγάλα αφτιά και συνάμα η 25η διαφορετική στην ιστορία της διοργάνωσης.
Η Παρί από την πλευρά της θέλει να γίνει η πρώτη γαλλική ομάδα που θα κατακτήσει δύο φορές το τρόπαιο και η πρώτη ομάδα μετά τη Ρεάλ Μαδρίτης που θα κάνει το back to back.
Η αγωνιστική φιλοσοφία των δύο φιναλίστ του φετινού Τσάμπιονς Λιγκ διαφέρουν όπως το λάδι με το νερό. Ενα αταίριαστο ζευγάρι που προκαλεί ίντριγκα για τον τελικό νικητή.
Το μπετόν της Αρσεναλ
Η Αρσεναλ μοιάζει με ομάδα-μπετόν. Αήττητη στη διοργάνωση, έχει δεχτεί μόλις έξι γκολ έναντι 22 των Παριζιάνων.
Για να πλησιάσει αντίπαλος επιθετικός την περιοχή της πρέπει να διαθέτει ό,τι πιο εξελιγμένο όπλο διαθέτει σήμερα το ποδόσφαιρο. Κι αν υπάρχει μια ομάδα που έχει εξελιχθεί σε αυτό τον τομέα περισσότερο από κάθε άλλη αυτή είναι η Παρί.
«Χωρίς την μπάλα είναι η καλύτερη ομάδα στον κόσμο», σημείωσε με νόημα ο Λουίς Ενρίκε στην πρόσφατη media day των πρωταθλητών Γαλλίας αναφερόμενος στην Αρσεναλ.
Το παιχνίδι των Κανονιέρηδων στηρίζεται στην πειθαρχία, στην τρομακτική πίεση του αντιπάλου να μην πλησιάσει την περιοχή τους και φυσικά στις στημένες φάσεις.
Ο υπεύθυνος προπονητής σ’ αυτό τον τομέα, Νίκολας Γιόβερ έχει κατηγορηθεί πως καταστρέφει το θέαμα, αλλά κανείς από τους οπαδούς της Αρσεναλ που πανηγύριζαν τον πρώτο τίτλο της ομάδας τους στην Πρέμιερ Λιγκ έπειτα από 22 χρόνια δεν διαμαρτυρήθηκε.
«Θέλουμε να είμαστε η καλύτερη και πιο κυριαρχική ομάδα σε κάθε τομέα», έχει εξηγήσει πολλάκις ο Αρτέτα.
Η Αρσεναλ έχει πετύχει 27 γκολ στο πρωτάθλημα από στημένες φάσεις που αντιστοιχούν στο 38% επί του συνόλου, αιτιολογώντας απόλυτα το προσωνύμιο «Στημένη Φάση FC» που της έχουν αποδώσει οι αντίπαλοί της.
«Δεν ξέρω πως πανηγυρίζετε διαφορετικά το ένα γκολ με το άλλο – ίσως για το YouTube το ένα να είναι καλύτερο από το άλλο», είναι η αιχμή του προπονητή της.
Για τους Κανονιέρηδες το θέαμα δεν έχει καμία σημασία μπροστά στην ουσία, κι αυτό δικαιολογεί απόλυτα τις επτά νίκες της με 1-0, αλλά και τους 19 αγώνες χωρίς να δεχτεί γκολ στο πρωτάθλημα και τους εννέα στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Το οργανωμένο χάος της Παρί
Η Παρί Σεν Ζερμέν ως αντίπαλος μιας ομάδας με αυτά τα χαρακτηριστικά, στο ανώτατο επίπεδο του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου μοιάζει με άνωθεν εκτέλεση εντολής.
Το οργανωμένο χάος του Λουίς Ενρίκε που φέρνει αρκετά στοιχεία από τον Αγιαξ της δεκαετίας του 1970 αποτελεί το ιδανικό αντίπαλο δέος για την Αρσεναλ.
Το γνωρίζουν άλλωστε και στην Αγγλία. Οταν ρωτήθηκε ο Αρτέτα και οι παίκτες του ποιον αντίπαλο θα ήθελαν, την Μπάγερν ή την Παρί, απάντησαν χαμογελώντας «όλοι ξέρουν», εννοώντας τους Βαυαρούς τους οποίους είχαν νικήσει άνετα στη league phase. Αντίθετα με την Παρί έχουν κακό προηγούμενο, από τον περυσινό ημιτελικό όταν ηττήθηκαν δύο φορές.
Το οργανωμένο χάος θα προσέλθει στην ουγγρική πρωτεύουσα έχοντας στις βαλίτσες της το υπερόπλο της επίθεσης. Με 44 γκολ είναι μακράν η πιο παραγωγική ομάδα στη φετινή διοργάνωση και χρειάζεται ακόμα ένα για να ισοφαρίσει το ιστορικό ρεκόρ της Μπάρτσα.
Το εκκωφαντικό 5-4 στο ματς με την Μπάγερν στα ημιτελικά, το 8-2 (συνολικό σκορ) επί της Τσέλσι και το 4-0 επί της Λίβερπουλ στη φάση των «16» και στα προημιτελικά, το 7-2 επί της Λεβερκούζεν εκτός έδρας και το 5-3 επί της Τότεναμ, προκαλούν τρόμο και μόνο στο άκουσμα των σκορ. Η Παρί έχει αλλεργία στο 0-0, κάτι δεν έχει εμφανιστεί ποτέ σε νοκάουτ παιχνίδι της (68).
«Οταν κρατάμε την μπάλα και δημιουργούμε χώρους κάνουν το παιχνίδι πιο εύκολο», λέει ο Λουίς Ενρίκε προσπαθώντας να απλοποιήσει το οργανωμένο χάος της Παρί. «Δείχνουμε πως είμαστε πραγματική ομάδα, απρόβλεπτη».
Το μεγάλο όνειρο του Λουίς Ενρίκε είναι να έχει δέκα παίκτες που μπορούν να παίζουν σε όλες τις θέσεις, όπως έκανε κάποτε ο Αγιαξ με το total football.
Δεν το έχει καταφέρει απόλυτα αλλά βρίσκεται σε καλό δρόμο. Στον επαναληπτικό ημιτελικό με την Μπάγερν στη Βαυαρία εν απουσία του τραυματία Χακίμι, τοποθέτησε δεξί μπακ τον Ζαΐρ Εμερι, έναν παίκτη που παίζει στο κέντρο.
Κι όμως, κατάφερε να εξουδετερώσει ένα από τα μεγάλα όπλα των Βαυαρών, τον Λουίς Ντίας και να συμβάλει τα μέγιστα στην πρόκριση στον τελικό.
Το βελούδινο παιχνίδι της Παρί εκφράζει ένας παίκτης που δεν πάει εύκολα ο νους του φιλάθλου. Πρόκειται για τον κεντρικό αμυντικό Γουίλιαν Πάτσο, έναν παίκτη που σπάνια κάνει φάουλ και δεν γνωρίζει πώς είναι να παρατηρείσαι με κίτρινη κάρτα. Για κόκκινη, ούτε λόγος.
«Αγγλοκτόνος»
Η στατιστική της Παρί μπορεί κάλλιστα να της προσδώσει τον χαρακτηρισμό «αγγλοκτόνος». Στις τελευταίες τρεις σεζόν έχει αντιμετωπίσει αντίπαλο από την Πρέμιερ Λιγκ 16 φορές (Νιουκάστλ, Αστον Βίλα, Τότεναμ, Τσέλσι, Μάντσεστερ Σίτι, Λίβερπουλ και Αρσεναλ). Το αποτέλεσμα: 10 νίκες, 2 ισοπαλίες και 4 ήττες.
Στους τελευταίους 18 μήνες η Παρί έχει μετατραπεί ο φόβος και ο τρόμος των εκπροσώπων της Πρέμιερ Λιγκ. Στις φάσεις των νοκάουτ πέρυσι απέκλεισε τις Λίβερπουλ, Αστον Βίλα και Αρσεναλ και φέτος τις Τσέλσι και Λίβερπουλ. Δεν τις νικά απλά, τις συντρίβει με καταιγισμό τερμάτων.
Παίκτες όπως ο Ντεμπελέ, ο Κβαρατσχέλια και ο Ντουέ τρέχουν σαν δαίμονες, αλλάζουν θέσεις, σουτάρουν από οποιαδήποτε απόσταση και μπορούν να βάλουν γκολ με οποιονδήποτε τρόπο.
Ταυτόχρονα όμως μαρκάρουν όπως ο Πάτσο, μια ειδοποιός διαφορά σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν, όταν ο Μαρκίνιος διαμαρτυρόταν πως η Παρί παίζει με εννέα και οκτώ παίκτες, εννοώντας την αμυντική αδράνεια των Εμπαπέ, Μέσι και Νεϊμάρ.
Η γαλλική ομάδα ξέρει όμως και πώς να κερδίζει χωρίς να εντυπωσιάζει, μένοντας μόνο στην ουσία, όπως έκανε στο Μόναχο απέναντι στην Μπάγερν.
Οι Αγγλοι διαμαρτύρονται πάντως, και με το δίκιο τους, για μία σοβαρή ανισότητα. Τη στιγμή που το δικό τους καλαντάρι είναι βαρύ και παίζουν χωρίς ανάσα ανά τρεις ημέρες, η Παρί έχει τη δυνατότητα να μεταθέτει χρονικά αγώνες πρωταθλήματος ξεκουράζοντας παίκτες πριν από κρίσιμα παιχνίδια.
Ενας αθέμιτος ανταγωνισμός για τον οποίον κάποια στιγμή θα επιληφθεί η UEFA.
Τα «φαντάσματα»
Οι αναλυτές στην Αγγλία θεωρούν πως για να φτάσει απόψε η Αρσεναλ στη νίκη θα πρέπει να ξορκίσει πρώτα τους δαίμονες του παρελθόντος που τη βαραίνουν αφόρητα.
Από το 1994, όταν ο Τόνι Ανταμς σήκωσε το Κύπελλο Κυπελλούχων (1-0 την Πάρμα), οι Λονδρέζοι μοιάζουν με καταραμένη ομάδα στους τελικούς, μια ιστορία που θυμίζει την κατάρα του Μπέλα Γκούτμαν στην Μπενφίκα.
Στον τελικό της ίδιας ευρωπαϊκής διοργάνωσης την επόμενη χρονιά η Αρσεναλ ηττήθηκε με 2-1 από τη Σαραγόσα με γκολ που δέχτηκε ο Σ’ιμαν από τη σέντρα από τον Ναγίμ στο τελευταίο λεπτό της παράτασης. Ο σκόρερ του νικητήριου γκολ είχε αγωνιστεί προηγουμένως με την Τότεναμ προσφέροντας ακόμα μεγαλύτερη ηδονή στους φίλους των Spurs που τραγουδούσαν «Ναγίμ, από τη μεσαία γραμμή».
Πέντε χρόνια αργότερα η Αρσεναλ του Βενγκέρ φτάνει στον τελικό του Κυπέλλου UEFA αλλά πέφτει θύμα της Γαλατασαράι που νικά στη διαδικασία των πέναλτι.
Το 2006 παίζει για πρώτη φορά σε τελικό Τσάμπιονς Λιγκ απέναντι στην Μπαρτσελόνα, αλλά ο Γενς Λέμαν γράφει ιστορία για τους λάθος λόγους καθώς έγινε ο πρώτος τερματοφύλακας που αποβλήθηκε.
Νέα ήττα αν και προηγήθηκαν οι Κανονιέρηδες με τον Σολ Κάμπελ. Ο Λέμαν φαίνεται πως δεν ξεπέρασε ποτέ εκείνη τη στιγμή και ζήτησε από τον Νταβίντ Ράγια να του κάνει τη χάρη και να μην αποβληθεί.
Ο Ουνάι Εμερι θεωρείται ο χρυσοδάκτυλος του Γιουρόπα Λιγκ αλλά ως προπονητής της Αρσεναλ υπέστη τη μοναδική του ήττα με 4-1 από την Τσέλσι στο Μπακού, το 2019.
Οι σημερινοί παίκτες μοιάζει είτε να μη γνωρίζουν το παρελθόν είτε να το αγνοούν. Ο Ντέκλαν Ράις μετά το «Ice Ice Baby» που τραγουδούσε μεθυσμένος το βράδυ που η Αρσεναλ στέφθηκε και τυπικά πρωταθλήτρια δηλώνει πανέτοιμος να γράψει ιστορία.
Το ίδιο και ο Μάρτιν Οντεγκάρντ: «Ολοι είναι τόσο χαρούμενοι. Ζούμε ένα όνειρο. Κατακτήσαμε την Πρέμιερ Λιγκ και είμαστε στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Τώρα έχουμε τον μεγάλο τελικό. Αν τα καταφέρουμε θα είναι εξωπραγματικό».
Η αποστολή του Αρτέτα να κρατήσει τα πόδια των παικτών του συνδεδεμένα με το έδαφος μοιάζει εξαιρετικά δύσκολη.
Αυτό που τους ζητά συνέχεια είναι αυτή η τρομακτική ενέργεια που φέρουν μέσα τους να την καταθέσουν στον αγωνιστικό χώρο του «Φέρεντς Πούσκας». «Ανυπομονούμε να γράψουμε ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία της ομάδας μας και να κατακτήσουμε το Τσάμπιονς Λιγκ», λέει ο Βάσκος και δείχνει να το πιστεύει απόλυτα.
