ΚΆΠΟΤΕ που δεν υπήρχαν ούτε social media, ούτε ηλεκτρονικά αρχεία, ούτε καν οργανωμένα αρχεία, οι πολιτικοί βασίζονταν στην καλή τους μνήμη για να απαντήσουν στους αντιπάλους τους και να ξεφύγουν από μια δύσκολη στιγμή – κυρίως στη Βουλή. Τα πάνελ σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις είναι μεταγενέστερη «εξέλιξη» της πολιτικής αντιπαράθεσης. Μετά το ’90.
Σήμερα η αλματώδης εξέλιξη της τεχνολογίας και του Διαδικτύου έχει κάνει τη ζωή των πολιτικών πολύ εύκολη και συνάμα πιο αποτελεσματική σε ό,τι αφορά τη θέση τους σε μια αντιπαράθεση. Οσο πιο καλό σύστημα αναδίφησης στο παρελθόν έχει ένας πολιτικός, τόσο πιο εύκολα επιτίθεται ή αντεπιτίθεται.
Παράδειγμα χθεσινό, ανάρτηση του Αδωνη, ο οποίος συνεχίζει να κοντράρεται με το ΠΑΣΟΚ για το θέμα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, και ειδικότερα το θέμα τής εδώ εκπροσώπησής της από την εισαγγελέα κ. Πόπη Παπανδρέου. Το ΠΑΣΟΚ, ως γνωστόν, του σέρνει τα μύρια όσα και τον κατηγορεί ότι είναι ένα βήμα πριν ζητήσει την κατάργηση του ελληνικού παραρτήματος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, και ο Αδωνις τι βρήκε και παρουσίασε, ο αθεόφοβος;
Την έντονη αντίδραση του ΠΑΣΟΚ κατά της κ. Παπανδρέου, τον Ιούνιο του 2014, επειδή η κ. Παπανδρέου ως εισαγγελέας κατά της διαφθοράς εκείνη την περίοδο είχε διαβιβάσει στη Βουλή δικογραφία για τα υποβρύχια του Πολεμικού Ναυτικού, τα οποία υποτίθεται ότι… έγερναν. Ανέφερε δε στο σκεπτικό της ότι από την προκαταρκτική εξέταση που διενεργήθηκε προέκυψαν στοιχεία περί ενδεχόμενης ποινικής ευθύνης των Ευ. Βενιζέλου και Γ. Παπακωνσταντίνου (ο πρώτος υπουργός Αμυνας, ο δεύτερος υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου). Η δικογραφία αρχειοθετήθηκε φυσικά, αλλά 12 χρόνια μετά ο Αδωνις ανέσυρε την υπόθεση για να απαντήσει στο ΠΑΣΟΚ!
Σημεία των καιρών, έχω να σημειώσω απλώς. Και μια επαναλαμβανόμενη προσπάθεια συμψηφισμού σε όλα τα επίπεδα…
Ραντεβού χωρίς (;) ατζέντα
ΕΠΊ ΤΟΥ ΙΔΊΟΥ (όχι Αδωνις – ΠΑΣΟΚ, αλλά Ευρωπαϊκή Εισαγγελία): σήμερα θα πραγματοποιηθεί το ραντεβού του υπουργού Δικαιοσύνης Γιώργου Φλωρίδη με την επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας Λάουρα Κοβέσι. Το ραντεβού δεν έχει ατζέντα. Πραγματοποιείται ύστερα από αίτημα της κυρίας Κοβέσι και επί της ουσίας δεν έχει προσδιορισμένο πλαίσιο, όπως μου ανέφερε έγκυρη, καθ’ όλα, πηγή. «Το ραντεβού κλείστηκε πριν από ενάμιση μήνα, πριν καν φτάσει η δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, άρα δεν σχετίζεται. Ζητήθηκε με αφορμή το γεγονός ότι η κ. Κοβέσι είχε αποδεχτεί πρόσκληση να μιλήσει στο Forum των Δελφών. Επίσης δεν υπάρχουν ανοιχτά ζητήματα με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Ο,τι αιτήματα είχε υποβάλει κατά την προ μηνών επίσκεψή της στην Ελλάδα, το υπουργείο Δικαιοσύνης τα έχει ικανοποιήσει».
Ρώτησα την πηγή μου περί των αιτημάτων αυτών και μου εξήγησε ότι η κ. Κοβέσι είχε ζητήσει ενίσχυση του ελληνικού παραρτήματος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, με τρεις ακόμη εισαγγελείς, πράγμα το οποίο και έγινε. Ετσι σήμερα υπηρετούν στο ελληνικό τμήμα 13 εισαγγελικοί λειτουργοί, αριθμός εξωπραγματικός σχετικά με τα πληθυσμιακά δεδομένα της χώρας. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι στη Γερμανία των 80 εκατομμυρίων το τοπικό παράρτημα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας διαθέτει 18 εισαγγελείς. Επίσης, μου αναφέρθηκε ότι κάποια οικονομικά αιτήματα όσων υπαλλήλων υπηρετούν στο ελληνικό παράρτημα της Εισαγγελίας ικανοποιήθηκαν και αυτά από το υπουργείο Οικονομικών. Αρα;
Σήμερον, τα σπουδαία – να μάθουμε κι εμείς…
Τα «προσφυγικά» και ο παράγοντας
ΣΥΝΈΒΗ ΠΡΟΧΘΈΣ, κατά τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Αθήνας, αλλά δεν είδα να δίνεται από κάπου κάποια προσοχή. Το Δημοτικό Συμβούλιο συζητούσε την υπόθεση της αξιοποίησης των «προσφυγικών» της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, μιας ανοιχτής πληγής στα σωθικά της Αθήνας. Τα «προσφυγικά» που όταν χτίστηκαν, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, χτίστηκαν για να στεγάσουν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία και σήμερα είναι ένας καταπατημένος από κάθε λογής παραβατικά άτομα, βρωμερός χώρος, διεκδικούνται από τη γνωστή ομάδα αναρχοαυτόνομων και λοιπών «προοδευτικών», ενώ θα μπορούσαν να υπηρετήσουν έναν ύψιστο σκοπό. Οπως το να μετατραπούν σε διαμερίσματα για τη φιλοξενία ογκολογικών ασθενών (και των συγγενών τους) από το παρακείμενο ογκολογικό νοσοκομείο «Αγιος Σάββας».
Σ’ αυτό το έργο που θα μπορούσε να λύσει το τεράστιο πρόβλημα εκατοντάδων ή και χιλιάδων ανθρώπων αντιτίθενται αυτές οι περιθωριακές ομάδες και βρίσκουν υποστήριξη από κάτι τύπους σαν τον Νάσο Ηλιόπουλο της Νέας Αριστεράς ή τη Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Και τι συνέβη προχθές; Μια ομάδα από αυτούς μπούκαρε στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου των Αθηνών και απαιτούσε να σταματήσει κάθε συζήτηση. Και ποιος ήταν μαζί τους για να τους συμπαρασταθεί; Ο… Πάνος Ρούτσι!!!
Ο οποίος έγινε κι αυτός παράγοντας της δημόσιας ζωής. Επειδή σε αυτή τη χώρα ούτε μέτρο υπάρχει ούτε φραγμός. Παρά, παντού, ασυδοσία.
Αναρχοαυτόνομος φασισμός
ΣΤΗ ΧΏΡΑ ΛΟΙΠΌΝ όπου δεν υπάρχει κανένας φραγμός, άλλοι στοχοποίησαν τον καθηγητή του Πολυτεχνείου Δημήτρη Καρώνη. Του πυρπόλησαν το αυτοκίνητο, γιατί ο καθηγητής έπρεπε να πάρει ένα μάθημα. Αντί να συνταχθεί με τον… περίφημο Λακαφώση και τους άλλους (ξυλολιο)εμπειρογνώμονες για την «πυρόσφαιρα» στο δυστύχημα των Τεμπών, τεκμηρίωσε ο άνθρωπος μια άλλη άποψη, η οποία δεν άρεσε. Δεν άρεσε ούτε στους προωθητές της σχετικής ψεκασμένης θεωρίας, ούτε στον ευρύτερο χώρο της πολιτικής που επένδυσε όλα του τα ρέστα στην ύπαρξη του λεγόμενου «παράνομου εύφλεκτου φορτίου», το οποίο εξερράγη κατά τη σύγκρουση.
Ο καθηγητής δεν έχει πια αυτοκίνητο, έγινε παρανάλωμα της φωτιάς, και δεν ξέρω αν έχει και τα κουράγια να καταθέσει την άποψή του στη δίκη. Θα μπορούσε κανείς να βρίσει τον αναρχοαυτόνομο φασισμό που βρίσκεται πίσω από τον εμπρησμό του αυτοκινήτου του καθηγητή.
Εχει όμως νόημα; Οταν η κοινωνία παρακολουθεί απαθής, σαν να μην την ενδιαφέρει όλο αυτό;
Η πραγματική δημοσκόπηση
ΠΕΡΊ ΔΗΜΟΣΚΟΠΉΣΕΩΝ, ο λόγος. Σήμερα – αύριο περιμένουμε άλλες δυο τρεις. Κοσκινίστε καλά πριν πιστέψετε οτιδήποτε, διότι το παραμύθι πάει σύννεφο. Παράδειγμα: χθες δημοσιοποιήθηκε μία, η οποία υποτίθεται κατέγραψε ότι η ΝουΔου έχασε λόγω ΟΠΕΚΕΠΕ, Λαζαρίδη και τα ρέστα 3 ποσοστιαίες μονάδες, αλλά το ΠΑΣΟΚ που ακολουθεί, στην πρόθεση ψήφου, όχι μόνο δεν κέρδισε τίποτε από όλο αυτό που ζούμε, και τη φθορά της ΝουΔου, έχασε κιόλας – κάτι λιγότερο από μισή μονάδα!!!
Ε ρε κράξιμο που θα πέσει, όταν στηθούν, κάποτε, οι κάλπες και θα έχουμε τη μόνη, πραγματική, δημοσκόπηση. Ε ρε κράξιμο…
Ο αιώνιος έφηβος
«ΤΙ ΕΊΝΑΙ η πατρίδα μας; Μην είναι οι κάμποι, τ’ άσπαρτα ψηλά βουνά; Μην είναι ο ήλιος της που χρυσολάμπει; Μην είναι τ’ άστρα της τα φωτεινά; (…) Ολα πατρίδα μας! Κι αυτά κι εκείνα, και κάτι που ‘χουμε μες την καρδιά και λάμπει αθώρητο σαν ήλιου αχτίνα και κράζει μέσα μας: Εμπρός παιδιά!» – τέσσερις στίχοι από την «Πατρίδα μας», το γνωστό ποίημα του Ιωάννη Πολέμη, είναι αυτοί. Και τους θυμήθηκα προχθές το βράδυ, παρακολουθώντας, συμποσιαστής κι εγώ, στο «Παλλάς», μαζί με εκατοντάδες άλλους, αυτόν τον αιώνιο έφηβο, τον Σταύρο Ξαρχάκο, να «ντύνει» με μουσικές αυτό που εν τέλει είναι η πατρίδα μας!
Ολα αυτά, τα υλικά, και κάτι περισσότερο – καρδιά, ψυχή, φιλότιμο. Δεν υπάρχουν επιθετικοί προσδιορισμοί για να περιγράψουν όσα ζήσαμε μαγεμένοι από το πάθος αυτού του μικρού το δέμας ανθρώπου, του τελευταίου μεγάλου της ελληνικής μουσικής, να καθοδηγεί αριστοτεχνικά εννιά μουσικούς και να πλημμυρίζει την αίθουσα Ελλάδα! Χίλια χρόνια να ζήσεις, Σταύρε τεράστιε!
