Η απόφαση της Ελλάδας για παραμονή των στρατιωτικών της δυνάμεων, με φρεγάτες και μαχητικά αεροσκάφη, στην Κυπριακή Δημοκρατία για όσο χρειαστεί είναι σε θετική βάση. Ετσι κι αλλιώς η συνδρομή που υπήρξε από την αρχή της γεωπολιτικής αναταραχής που προκάλεσε η κρίση στην Μέση Ανατολή δεν ήταν προς επίδειξη δύναμης ή εντυπωσιασμού αλλά στενά συναρτώμενη με τις ιστορικές σχέσεις μας και τους δεσμούς μας με την Κύπρο και με την υποχρέωσή μας για ενίσχυση της αποτρεπτικής της ισχύος.
Η φίλια χώρα εξαρχής ήταν στο στόχαστρο ασύμμετρης απειλής ενώ το γεγονός πως η κρίση εξελίσσεται δεν χωρά σενάρια αποχώρησής μας από την περιοχή. Το υψηλό δε σήμα που αποστέλλεται, σε συμμάχους και αντιπάλους, συνοψίζεται σε ετοιμότητα από μεριάς μας αλλά και αμυντική συνέπεια. Υπάρχει ο πόλεμος αλλά υπάρχει και η επόμενη ημέρα πάντα όπου θα μετρηθούν και θα εκτιμηθούν οι στάσεις των χωρών. Η Ελλάδα αποτελεί και δύναμη σταθερότητας αλλά και απόλυτα εξοπλισμένη ως προς το πεδίο της δυνητικής εμπλοκής.
Ως μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ αλλά και με στέρεους δεσμούς με ΗΠΑ – Ισραήλ, οφείλει να επιδεικνύει αποφασιστικότητα και αυστηρότητα όπου απαιτείται, χωρίς βεβαίως να παραιτείται από τον αυτόνομο ρόλο της ως προς μια διαδικασία ειρήνευσης. Η όλη στάση μας γεωπολιτικά, διπλωματικά θα επιβεβαιωθεί με τη σταθερή στρατηγική για συνδρομή στην Κύπρο και με ενίσχυση της θέσης μας λόγω των ισχυρών συμμαχιών μας (π.χ. Γαλλία) και εξαιτίας των επιλογών μας στο πεδίο.
