Η «περίεργη» και χωρίς επιτυχία σεζόν του Αταμάν. (Εως τώρα)

Οταν κάτι αρχίζει στραβά, μάλλον θέλει κόπο, προσπάθεια και ίσως τύχη προκειμένου να ξαναμπεί το νερό στο αυλάκι. Είναι, μάλλον, η περίπτωση της πορείας του Εργκίν Αταμάν στην τρέχουσα αγωνιστική σεζόν.

Ολα έχουν τη συνάφειά τους. Αν γυρίσουμε το ρολόι του χρόνου πίσω, τον περασμένο Σεπτέμβριο, διαπιστώνουμε πως ναι μεν η Εθνική Τουρκίας έφτασε στον τελικό του Ευρωμπάσκετ με κόουτς τον Αταμάν, αλλά δεν ήπιε νερό από την πηγή. Ας δεχθούμε πως οι Γερμανοί είχαν οδηγό τον «πολύ» Σρέντερ. Στον πάγκο, αντί για τον Μουμπρού που είχε θέματα υγείας, βρέθηκε ο όχι πολύ γνωστός στο ευρύ κοινό, Αλαν Ιμπραχίμαγκιτς. Αυτόν είχε απέναντί του στον τελικό ο Αταμάν.

Οταν έπιασε ξανά το τιμόνι του Παναθηναϊκού ο τούρκος προπονητής, είχε την τύχη να διαχειριστεί ένα ρόστερ γεμάτο αστέρια και κλήθηκε να κάνει αυτό που γνωρίζει καλά: να κρατά ισορροπίες μεταξύ των παικτών, να είναι ήρεμα τα αποδυτήρια, να φέρει νίκες και να βγει θριαμβευτής στην επιφάνεια μετά το φινάλε της κανονικής περιόδου στην Ευρωλίγκα. Τι κατάφερε ο Αταμάν; Αλίμονο αν η έβδομη θέση στην κατάταξη θεωρηθεί επιτυχία. Ούτε το σκορ 22-16 είναι κάτι που σε εντυπωσιάζει – το αντίθετο θα μπορούσε να υποστηριχθεί. Αφήστε που πολλές ήττες έφεραν τριγμούς στο πράσινο σκάφος, την έκρηξη του κόουτς αλλά και απόνερα από τον ιδιοκτήτη της ΚΑΕ που έμοιαζαν με βουνό οργής ικανό να πνίξει τους πάντες. Το Σούπερ Καπ έμεινε στόχος  και μόνο η κατάκτηση του Κυπέλλου έφερε χαμόγελα και ηρεμία που όμως διήρκησαν ελάχιστα 24ωρα. Η πραγματικότητα σε τούτη τη σεζόν δεν ήταν στο πλευρό του Αταμάν και το μπάσκετ που παίζει ο ΠΑΟ συχνά πυκνά κατακρίνεται, ενώ στο πρωτάθλημα της Ελλάδας οι ήττες έδειχναν αναπάντεχες για ένα σύνολο που τις αγνοούσε.

Ο Παναθηναϊκός του Αταμάν έχει μπροστά του ένα συναπάντημα με τη Μονακό αύριο βράδυ στο ΟΑΚΑ. Οι Μονεγάσκοι xωρίς πλέον τον Σπανούλη στον πάγκο τους, επιδιώκουν να έχουν αξιόπιστο πρόσωπο και όντως διαθέτουν βαριά χαρτιά του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Δεν είναι όμως το φαβορί. Ο Ναν συνήθως δείχνει «καυτός» απέναντι στη συγκεκριμένη ομάδα (εφέτος είχε 26 και 25 πόντους στα δύο παιχνίδια), ο Χέις-Ντέιβιτς ήρθε για να κάνει τη δουλειά και να πάει σε ακόμη ένα φάιναλ φορ, οπότε το τετ-α-τετ είναι καθοριστικό. Οι Πράσινοι έχουν το «πρέπει» μπροστά τους. Ενα ματς-τελικός για όλους και κυρίως για τον Αταμάν. Και μια συνθήκη καθόλου βολική για αρκετούς, γιατί αναμφίβολα δημιουργεί πρόσθετο άγχος, κάτι που ουδείς ανέμενε το περασμένο φθινόπωρο. ‘Η μήπως δεν είναι αυτή η πραγματικότητα;