Η μοίρα χτυπά την οικογένεια του ΠΑΟΚ. Από την αρχή τούτης της χρονιάς. Η συμπλήρωση των 100 χρόνων ναι μεν είναι κάτι χαρμόσυνο ως γεγονός, αλλά στον αντίποδα δεν μπορείς να παραβλέψεις πόσος πόνος προκύπτει όταν χάνονται αγαπημένα πρόσωπα.
Ο Ιανουάριος βάφτηκε μαύρος με τον χαμό επτά οπαδών του Δικεφάλου στους κακοτράχαλους και επικίνδυνους δρόμους της Ρουμανίας. Αβάσταχτη οδύνη.
Προ ημερών είχαμε το φευγιό του Μιρτσέα Λουτσέσκου, του πατέρα του Ραζβάν και στον επικήδειο λόγο ο προπονητής του ΠΑΟΚ συγκλόνισε. Οι δε εικόνες, ήταν αδύνατο να σε αφήσουν ανέγγιχτο.
Και το μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου μια είδηση που για πολλούς ήταν αναπάντεχη: λίγους μήνες προτού συμπληρώσει τα 60 του χρόνια, έφυγε από τη ζωή ο Στέφανος Μπορμπόκης, ένας ποδοσφαιριστής που άφησε το στίγμα του στο ποδόσφαιρο της Θεσσαλονίκης και ήταν ο μοναδικός με θητεία στις τέσσερις δυνατές ομάδες.
Τίμησε τα χρώματα τόσο του ΠΑΟΚ (κατά κύριο λόγο), όσο και του Ηρακλή, του Αρη και του Απόλλωνα Καλαμαριάς. Ο Μπορμπόκης, για όσους πιθανότατα δεν θυμούνται ή δεν γνωρίζουν επακριβώς την πορεία του, στις καλές του ημέρες έμοιαζε με άνεμο στη δεξιά πτέρυγα, με τεχνική ζηλευτή και με διάθεση να πηγαίνει στο «ένας με έναν», δηλαδή δεν φοβόταν το τετ-α-τετ με τον προσωπικό του αντίπαλο.
Κάτι που αναζητούν οι προπονητές των ημερών μας, έναν εξτρέμ να λειτουργεί με τέτοιο τρόπο και να δημιουργεί καταστάσεις σε μικρό χώρο. Για αρκετούς, ο Στέφανος Μπορμπόκης ήταν ανώτερος σε ποδοσφαιρικό ταλέντο από τον αδελφό του Βασίλη.
Αγωνίστηκε και περισσότερες φορές με τη Γαλανόλευκη. Απλά, ο Βασίλης όταν ήρθε στην ΑΕΚ, είχε την τύχη να δουλέψει με τον σπουδαίο Ντούσαν Μπάγιεβιτς, από αξιόλογος επιθετικός γύρισε πίσω και έγινε τοπ δεξιός μπακ και εκτόξευσε την καριέρα του, φτάνοντας και σε μεταγραφή στην Αγγλία.
Ο Στέφανος έδρεψε δάφνες με τον ΠΑΟΚ, επί Κοσκωτά το φλερτ με τον Ολυμπιακό ήταν κοινό μυστικό στην Τούμπα αλλά δεν του δόθηκε μεταγραφή, τελικά έμεινε στον Δικέφαλο και δημιούργησε ωραίες αναμνήσεις με τον τρόπο που συμμετείχε στις επιθέσεις.
Ο ΠΑΟΚ τον τίμησε προ ολίγων ετών για την προσφορά του. Ο Μπορμπόκης, που αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας, πάντα είχε κοντά τους παλαίμαχους παίκτες της ομάδας, τη γενιά του Αλεξανδρίδη και του Λαγωνίδη, ποδοσφαιριστές που του στάθηκαν στα δύσκολα και δεν έκρυψαν τη λύπη τους στο άκουσμα της θλιβερής είδησης την παραμονή της Κυριακής του Πάσχα.
