Το όνομα του πλαστογράφου / παραχαράκτη Γιαν Μπογιάρσκι δεν είναι ευρέως γνωστό, όμως το 2015, ένα από τα πλαστά χαρτονομίσματα των 1.000 φράγκων που ο Μπογιάρσκι έφτιαξε όταν «διέπρεπε» στον… κλάδο του στη Γαλλία, πουλήθηκε έναντι 7.000 ευρώ σε δημοπρασία. Και αυτό σημαίνει ότι το πλαστό χαρτονόμισμα διατηρούσε την αξία του σε καλύτερη τιμή από το γνήσιο χαρτονόμισμα που ο Μπογιάρσκι πλαστογραφούσε!
Ο Γιαν Μπογιάρσκι είναι το κεντρικό πρόσωπο στον «Παραχαράκτη» (L’ affaire Bojarski),τελευταία ταινία του Ζαν Πολ Σαλομέ, η πρεμιέρα της οποίας έγινε στο πλαίσιο του τελευταίου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου που πραγματοποιείται αυτές τις ημέρες. Στην ταινία ο Μπογιάρσκι έχει τη μορφή του Ρεντά Κατέμπ – ένας ακόμα αξιόλογος ρόλος για τον γαλλοαλγερινό ηθοποιό που το 2017 είχε υποδυθεί εξαιρετικά τον κιθαρίστα της τζαζ Τζάνγκο Ράινχαρτ στην ταινία «Τζάνγκο, ο βασιλιάς του σουίνγκ» (ανάμεσα σε πολλές ακόμα ταινίες στις οποίες έχει παίξει).
Το ζήτημα του ρεαλισμού στην ταινία «Ο παραχαράκτης» έχει πολύ ενδιαφέρον γιατί η πραγματικότητα είναι μια έννοια θολή στις μέρες μας, η αλήθεια είναι μια έννοια που αμφισβητείται. Η ιστορία της πλαστογραφίας και της παραχάραξης σε βάζει σε σκέψεις. Τι είναι αλήθεια και τι δεν είναι; Τι είναι ψεύτικο και τι πραγματικό; «Η ταινία πραγματεύεται την ιστορία ενός παραχαράκτη, οπότε εκ των πραγμάτων έπρεπε να παραχαράξω την πραγματικότητα γιατί δεν πρόκειται για ντοκιμαντέρ» είπε στα «ΝΕΑ» ο Ζαν – Πολ Σαλομέ πριν από λίγο καιρό στο Παρίσι, όταν «Ο παραχαράκτης» προβλήθηκε στο πλαίσιο του φεστιβάλ της Unifrance.
«Το στοιχείο της μυθοπλασίας είναι πάντα απαραίτητο όταν έχεις να αφηγηθείς μια ιστορία, ακόμα και όταν η ιστορία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Υπήρξαν σημεία που ανακατασκευάστηκαν, ή που εφηύραμε διότι σε κάθε αληθινή ιστορία υπάρχουν πράγματα που δεν γνωρίζουμε και πρέπει να κατασκευαστούν από την αρχή. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η γνώμη μου είναι ότι όταν πρέπει να ανακατασκευάσεις σημεία, ή να τα πλάσεις από την αρχή μόνος σου, οφείλεις να μείνεις πιστός στην ψυχολογία των ηρώων σου. Να παραμένεις πιστός σε αυτό που εσύ πιστεύεις ότι είναι σωστό σε συνάρτηση με τα συναισθήματα των χαρακτήρων, την εξέλιξή τους, όπως και την εξέλιξη της ιστορίας, τότε κινείσαι στον σωστό δρόμο».
Η αλήθεια και το ψέμα, το πραγματικό και το μη θα φέρει στην κουβέντα μας το περίφημο ζήτημα της ΑΙ, το οποίο ως γνωστόν έχει προβληματίσει πολύ και τον οπτικοακουστικό χώρο. «Στην ταινία μας το αποφύγαμε πλήρως, πλην ενός σημείου» είπε ο Σαλομέ. «Εγιναν δοκιμαστικά στις φωνές και αυτά λόγω συγκεκριμένης αφορμής. Οταν τα γυρίσματα τελείωσαν, ανακαλύψαμε ότι υπήρχαν κάποια σημεία που οι φωνές δεν ήταν ξεκάθαρες και χρειάστηκε να δουλέψουμε αυτή τη λεπτομέρεια μέσω της ΑΙ. Το αποτέλεσμα ήταν ιδιαιτέρως εντυπωσιακό αλλά στο τέλος δεν διατηρήσαμε αυτές τις επεμβάσεις στην ταινία. Οι ίδιοι οι ηθοποιοί ηχογράφησαν από την αρχή αυτά τα προβληματικά σημεία».
«Χρήσιμη μεν, αλλά…»
Ο ίδιος ο Ζαν – Πολ Σαλομέ δεν έχει ακόμη σκεφτεί τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης παρότι, όπως είπε, «ως εργαλείο μπορεί να είναι χρήσιμο για την παραγωγή, τον χώρο ή τα σκηνικά μιας ταινίας. Οπως και στο σενάριο – και ξέρω ότι υπάρχουν άνθρωποι που καταφεύγουν εκεί. Εγώ δεν μπορώ ακόμα, παρότι γνωρίζω ότι βρισκόμαστε σε μια περίοδο τεράστιων αλλαγών και ότι όσο περνά ο καιρός τόσο περισσότερο η ΑΙ θα χρησιμοποιείται».
Ωστόσο, πάνω στο ζήτημα του σεναρίου ο Σαλομέ είναι κάθετος. «Τι θα κέρδιζα αν χρησιμοποιούσα τεχνητή νοημοσύνη για να γράψω ένα σενάριο; Τίποτα. Τι θα έκανε η ΑΙ; Θα έπαιρνε όλα τα σενάρια που έχω γράψει και όλα τα σενάρια που έχουν γραφτεί πάνω στο θέμα με το οποίο θα ήθελα να ασχοληθώ και θα μου πρόσφερε ένα καινούργιο σενάριο με το οποίο δεν θα είχε καμία σχέση η δική μου φαντασία. Οπότε ποιο θα ήταν το νόημα;».
«Πάντα με ενδιαφέρουν τα νέα μονοπάτια, πράγματα με τα οποία δεν έχω ασχοληθεί στο παρελθόν, οι νέες ιδέες· όχι να επιστρέφω πίσω σε αυτά που έχω κάνει» είπε ο Ζαν – Πολ Σαλομέ. «Και η ΑΙ, κατά κάποιο τρόπο, αυτό νομίζω ότι ουσιαστικά κάνει. Σε πάει πίσω, όχι μπροστά. Παρ’ όλα αυτά, θα με ενδιέφερε να αποκτήσω γνώση για αυτό το εργαλείο· όχι απαραιτήτως για να το χρησιμοποιήσω αλλά για να ξέρω τη λειτουργία του πάνω σε συγκεκριμένα ζητήματα. Για παράδειγμα, αν σε ένα σενάριο έχω έναν μηχανικό τον οποίο θέλω να ακούω να μιλάει ακριβώς όπως μιλούν οι μηχανικοί, ή έναν δικηγόρο, ίσως, με τη βοήθεια των data της ΑΙ να μπορέσει να δημιουργηθεί μια φόρμα ομιλίας για έναν τέτοιο ήρωα. Αυτού του τύπου τις ευκολίες θέλω να μάθω πως προσφέρει αυτό το εργαλείο, όχι να κάνει τη δουλειά στη θέση μου».
