Ωραίο πράγμα η ειρήνη, όλοι τη θέλουμε και τη ζητάμε, σε κανέναν δεν αρέσουν οι πόλεμοι κι οι σκοτωμοί. Το πρόβλημα είναι με τους ειρηνιστές. Με αυτούς που έχουν κουραστεί από τον πόλεμο στην Ουκρανία, για παράδειγμα, και λένε πως πρέπει επιτέλους να υπάρξει ειρήνη, εννοώντας πως πρέπει να σταματήσουν οι Ουκρανοί να αντιστέκονται στους εισβολείς και να δεχθούν τους όρους του Κρεμλίνου. ‘Η με τον πρόεδρο Τραμπ, που ονειρεύεται μια ειρηνική Ριβιέρα στον χώρο της Λωρίδας της Γάζας και συγκροτεί ένα «Συμβούλιο ειρήνης» στο οποίο καλεί τον Πούτιν και τον Λουκασένκο.
Ακόμη πιο ωραίο πράγμα η ελευθερία, τόσο αίμα χύθηκε γι’ αυτήν, κανείς δεν θέλει να είναι σκλάβος σ’ αυτή τη ζωή. Το πρόβλημα είναι με αυτούς που παραποιούν το νόημά της. Που γυρίζουν την ιστορία στο σημείο μηδέν και ζητούν να αποφασιστούν όλα από την αρχή. Τα μνημόνια περιορίζουν την ελευθερία των Ελλήνων, έλεγε ο Τσίπρας, να κάνουμε ένα δημοψήφισμα και να αποφασίσουμε ελεύθερα αν θέλουμε να τα καταργήσουμε. Οι Γροιλανδοί κακώς απολαμβάνουν ένα καθεστώς αυτονομίας ως μέρος της Δανίας, λέει ο Τραμπ, τους συμφέρει περισσότερο να είναι μέρος της Αμερικής, να αποφασίσουν λοιπόν ελεύθερα τι θέλουν, κι αν η απόφασή τους δεν είναι η σωστή θα τους κάνουμε εμείς να αλλάξουν γνώμη. Η δημοκρατία είναι κακό πράγμα, λένε κάποιοι από τους συμβούλους του, να αποφασίσουμε δημοκρατικά αν θέλουμε να την καταργήσουμε.
Η Μαρία Καρυστιανού είναι υπέρ της ειρήνης. Οπως είπε χθες στο Open, δεν τα ξέρει καλά αυτά με τη Γροιλανδία, αλλά «πρέπει να διατηρηθεί με κάθε τρόπο η ειρήνη», όχι επειδή ο πόλεμος είναι κακό πράγμα, αλλά επειδή αλλιώς «θα μπει η παγκόσμια οικονομία σε περιπέτεια». Είναι επίσης κατά των μνημονίων, «γιατί έχουν αυτοκτονήσει συμπολίτες μου». Σε ό,τι αφορά τις αμβλώσεις, όμως, ζει έναν προσωπικό διχασμό: ως γυναίκα υποστηρίζει τα δικαιώματα των γυναικών, ως παιδίατρος πάλι υποστηρίζει τα δικαιώματα των παιδιών, γεννημένων και αγέννητων. Μεγάλο μπέρδεμα. Ας αποφασίσει λοιπόν η κοινωνία, ελεύθερα και δημοκρατικά.
Οπως είχε πει σε μια εκδήλωση τον περασμένο μήνα, η Καρυστιανού υποστηρίζει «το αδιαπραγμάτευτο της ελευθερίας και της ισότητας», άρα είναι «απέναντι σε κάθε μορφή αθέμιτης υποχρεωτικότητας». Αυτό την κάνει να είναι σήμερα αντίθετη στον προσωπικό αριθμό, αφού «δεν είμαστε αριθμοί, είμαστε ελεύθεροι πολίτες», και αύριο θα την κάνει ίσως να εκφράσει τη διαφωνία της με τον υποχρεωτικό εμβολιασμό των παιδιών ή ακόμη και με την υποχρεωτική εκπαίδευση. Ολα στο όνομα της ελευθερίας.
Από τη μια μεριά σκέφτεσαι ότι αν δεν υπήρχε ο Τραμπ, τέτοιες απόψεις δεν θα εκφράζονταν τόσο άνετα και τόσο ανοιχτά. Από την άλλη λες καλύτερα να μαθαίνουμε τώρα τι πιστεύουν οι επίδοξοι πολιτευτές παρά όταν τους έχουμε στείλει στη Βουλή – ελεύθερα βέβαια και δημοκρατικά.
