Θολό τοπίο στον χώρο της αντιπολίτευσης – Η Καρυστιανού «αδειάζει» ΠΑΣΟΚ – Τσίπρα

Ενα κόμμα και δύο υπό διαμόρφωση «κινήματα» κινούνται, τη δεδομένη στιγμή, στον κυκλώνα πολιτικών ανακατατάξεων και δημοσκοπικών ευρημάτων που διαμορφώνουν ένα θολό τοπίο στον χώρο της ευρύτερης αντιπολίτευσης. Στην τελευταία δημοσκόπηση της GPO (για τα «Παραπολιτικά»), το ΠΑΣΟΚ έρχεται δεύτερο, όμως χάνει μια μονάδα στην πρόθεση ψήφου (11,2% από 12,3%), την ώρα που η δυνητική ψήφος (πολύ και αρκετά πιθανό) για τη Μαρία Καρυστιανού και τον Αλέξη Τσίπρα κινούνται στο 22,8% και στο 17,8% αντίστοιχα. Παρότι τα ευρήματα που αφορούν την προέλευση αυτών των δυνητικών ψηφοφόρων δεν προέρχονται από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης (85,2% και 94,3% των πασόκων απαντούν «λίγο ή καθόλου πιθανό» να ψηφίσουν Καρυστιανού και Τσίπρα αντίστοιχα), η στασιμότητα του ποσοστού επιτρέπει την ενίσχυση και των δύο, που αυτήν την περίοδο αναζητούν τις δεξαμενές τους.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης, που δεν θέλει να βρεθεί σε δεινή δημοσκοπική θέση πριν από το συνέδριο του κόμματος, επιδιώκει για πρώτη φορά άνοιγμα σε προοδευτικές δυνάμεις που δεν εμπίπτουν στην κατηγορία του «μεσσία», που αναφέρει συχνά ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και στην Καρυστιανού, ο Τσίπρας διεκδικεί για τον εαυτό του την κεντροαριστερή μερίδα του λέοντος, επιδιώκοντας και πασοκικό διεμβολισμό, θέλοντας να αποφύγει τις προσωποπαγείς εκροές προς την Καρυστιανού, προτού καλά – καλά ιδρυθεί το «κίνημά του».

Παρότι ΠΑΣΟΚ και Τσίπρας κρατούν διαφορετική στάση απέναντι στο εγχείρημα Καρυστιανού, και οι δύο προτάσσουν ή αναμένεται να προτάξουν ιδεολογικές διαφορές και την πρόθεση μιας «ρεαλιστικής αντιπρότασης» απέναντι στη ΝΔ, την ώρα που εκείνη διεκδικεί περισσότερο τη συναισθηματική ψήφο, με αναφορές και στα δεξιά του πολιτικού φάσματος.

ΠΑΣΟΚ: Θολό τοπίο στον χώρο της αντιπολίτευσης

Ενα κόμμα και δύο υπό διαμόρφωση «κινήματα» κινούνται, τη δεδομένη στιγμή, στον κυκλώνα πολιτικών ανακατατάξεων και δημοσκοπικών ευρημάτων που διαμορφώνουν ένα θολό τοπίο στον χώρο της ευρύτερης αντιπολίτευσης. Στην τελευταία δημοσκόπηση της GPO (για τα «Παραπολιτικά»), το ΠΑΣΟΚ έρχεται δεύτερο, όμως χάνει μια μονάδα στην πρόθεση ψήφου (11,2% από 12,3%), την ώρα που η δυνητική ψήφος (πολύ και αρκετά πιθανό) για τη Μαρία Καρυστιανού και τον Αλέξη Τσίπρα κινούνται στο 22,8% και στο 17,8% αντίστοιχα. Παρότι τα ευρήματα που αφορούν την προέλευση αυτών των δυνητικών ψηφοφόρων δεν προέρχονται από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης (85,2% και 94,3% των πασόκων απαντούν «λίγο ή καθόλου πιθανό» να ψηφίσουν Καρυστιανού και Τσίπρα αντίστοιχα), η στασιμότητα του ποσοστού επιτρέπει την ενίσχυση και των δύο, που αυτήν την περίοδο αναζητούν τις δεξαμενές τους.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης, που δεν θέλει να βρεθεί σε δεινή δημοσκοπική θέση πριν από το συνέδριο του κόμματος, επιδιώκει για πρώτη φορά άνοιγμα σε προοδευτικές δυνάμεις που δεν εμπίπτουν στην κατηγορία του «μεσσία», που αναφέρει συχνά ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και στην Καρυστιανού, ο Τσίπρας διεκδικεί για τον εαυτό του την κεντροαριστερή μερίδα του λέοντος, επιδιώκοντας και πασοκικό διεμβολισμό, θέλοντας να αποφύγει τις προσωποπαγείς εκροές προς την Καρυστιανού, προτού καλά – καλά ιδρυθεί το «κίνημά του».

Παρότι ΠΑΣΟΚ και Τσίπρας κρατούν διαφορετική στάση απέναντι στο εγχείρημα Καρυστιανού, και οι δύο προτάσσουν ή αναμένεται να προτάξουν ιδεολογικές διαφορές και την πρόθεση μιας «ρεαλιστικής αντιπρότασης» απέναντι στη ΝΔ, την ώρα που εκείνη διεκδικεί περισσότερο τη συναισθηματική ψήφο, με αναφορές και στα δεξιά του πολιτικού φάσματος.

Μαρία Καρυστιανού: Όχημα η οργή και η δημοφιλία

Με τη σημειολογία των ορθόδοξων εικόνων στις φωτογραφίες που συνόδευσαν τη συνέντευξή της (στο κυπριακό «Down Town») να δίνει ένα στίγμα που ακόμα δεν υιοθετείται με λόγια, η Μαρία Καρυστιανού περιέγραψε την ενασχόλησή της με την πολιτική ως απόφαση που λήφθηκε «για να μην έχω τύψεις ότι δεν αντιμετώπισα αυτό το σάπιο σύστημα, στο οποίο και εγώ, όπως και οι περισσότεροι, συμμετείχαμε με την ανοχή μας» – η επίθεση στο πολιτικό σύστημα εν γένει («φταίω για τα Τέμπη, γιατί επέτρεψα στους πολιτικούς να απαξιώσουν τη ζωή μας») δείχνει την έμφαση που θα δώσει, στο νέο πολιτικό εγχείρημα, σε θέματα δικαιοσύνης και καταπολέμησης της διαφθοράς.

Η επιλογή του ηγέτη

Ξεκαθάρισε πως «ο ηγέτης βγαίνει από τον λαό» και μίλησε για «διαδικασία επιλογής» του επικεφαλής, παρότι στη συγκεκριμένη φάση μόνο η ίδια και η δικηγόρος της, Μαρία Γρατσία, έχουν βγει δημόσια να μιλήσουν για το νέο κόμμα. Τη δεδομένη στιγμή, άλλωστε, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, η απήχηση της προαναγγελίας δημιουργίας νέου κόμματος βασίζεται στη δημοφιλία της ίδιας της Καρυστιανού. Κατά πάσα πιθανότητα, μέσα στον επόμενο μήνα αναμένεται να υπάρχει και ένα πρώτο πρόγραμμα θέσεων, που θα αποτυπώσει για πρώτη φορά και την πολιτική κατεύθυνση στην οποία κινείται η Καρυστιανού – παρότι η ίδια αρνείται τις παλιές διαχωριστικές ιδεολογικές γραμμές Αριστεράς – Δεξιάς.

Αλέξης Τσίπρας: Νέα μηνύματα για «προοδευτική ανασύνθεση»

Η παρουσίαση της «Ιθάκης» στη Θεσσαλονίκη ανέδειξε δύο επιδιώξεις του πρώην πρωθυπουργού: πρώτον, να προτάξει ένα προοδευτικό σχέδιο διακυβέρνησης απέναντι στη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη και, δεύτερον, να διεμβολίσει το ΠΑΣΟΚ παρουσιάζοντας το νέο «κίνημα» που βρίσκεται στα σκαριά ως τον βασικό πυλώνα ανασύνθεσης της δημοκρατικής παράταξης.

Παρότι στην αίθουσα οι προερχόμενοι από το ΠΑΣΟΚ, με ρόλο θεσμικό ή διαρκή παρουσία στα κοινά της πόλης ήταν ελάχιστοι (ο βασικός εξ αυτών, ο Αντώνης Σαουλίδης, βρισκόταν στη σκηνή), ο Τσίπρας περίεγραψε την ιδέα μιας «μεγάλης προοδευτικής παράταξης, που θα μπορέσει να βάλει τέλος στο κράτος της απολυταρχίας, της ολιγαρχίας, της αδικίας και της διαφθοράς», που θα μπορούσε να είναι μια «ισχυρή κυβερνώσα προοδευτική δύναμη, κι όχι μικρά και ανίσχυρα να κυβερνήσουν κόμματα».

Απέναντι σε «δυνάμεις διαμαρτυρίας»

Παράλληλα, γνωρίζοντας πως μοιράζεται ένα μέρος του ακροατηρίου του με τη Μαρία Καρυστιανού, θέλησε να κλείσει την πόρτα σε «μια ακόμη δύναμη διαμαρτυρίας», όπως είπε, στηρίζοντας την εξέλιξη της δικής του προσπάθειας στη σύνθεση μιας «εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης» –στο αδύνατο σημείο, δηλαδή, του εγχειρήματος Καρυστιανού. Πιεζόμενος από εκείνη, ο Τσίπρας πιέζει με τη σειρά του το ΠΑΣΟΚ, καθώς επικεντρώνεται πια περισσότερο στον τρόπο διαμόρφωσης της επόμενης μέρας. Χαρακτηριστικό είναι πως ο «πράσινος» εκπρόσωπος στο πάνελ πριν την ομιλία Τσίπρα δεν είπε λέξη για το ίδιο το βιβλίο.

Η διαφορά στο ύφος και στη διάθεση από τις προηγούμενες παρουσιάσεις ήταν φανερή στην ομιλία του πρώην πρωθυπουργού – αν και οι συγκρίσεις μεταξύ της δικής του διακυβέρνησης και της σημερινής δεν έλειψαν, ο ίδιος επικεντρώθηκε περισσότερο στο σήμερα και το αύριο της χώρας, με ειδική έμφαση στην εξωτερική πολιτική (με αναφορές στο Ιράν, αλλά και επικρίνοντας την ελληνική στάση για τη Βενεζουέλα) και στη διαχείριση του κράτους από τη ΝΔ. Στο πλαίσιο αυτό, το επόμενο διάστημα το Ινστιτούτο Τσίπρα αναμένεται να παρουσιάσει δημόσια και πρόταση για τη μετεξέλιξη της «Διαύγειας», αρχίζοντας να δημιουργεί κυβερνητικού τύπου αφήγημα.