Μακριά{CR} Κ.Π. Καβάφης
«Ο παις του Μαραθώνα», Αίθουσα Κλασικών Γλυπτών (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο)
Θα ‘θελα αυτήν την μνήμη να την πω…
Μα έτσι εσβήσθη πια… σαν τίποτε δεν απομένει –
γιατί μακριά, στα πρώτα εφηβικά μου χρόνια κείται.
Δέρμα σαν καμωμένο από ιασεμί…
Εκείνη του Αυγούστου — Αύγουστος ήταν; — η βραδιά…
Μόλις θυμούμαι πια τα μάτια· ήσαν, θαρρώ, μαβιά…
Α ναι, μαβιά· ένα σαπφείρινο μαβί.
[1914]














