Μαρία Φιλοπούλου

Είμαι στο Παρίσι και περπατάω στη Rue des Canettes, ένα μικρό δρομάκι ανάμεσα στο Σεντ Ζερμέν και το Σεντ Σουλπίς, η γειτονιά σου. Σε σκέφτομαι, στο νούμερο 10, στον τέταρτο όροφο, με τη μικρή ξύλινη σκάλα, στο διαμέρισμα των 12 τετραγωνικών, που βλέπει στον φωταγωγό και έβγαζες το κεφάλι σου έξω από το παράθυρο για να δεις τον ουρανό. Ο δρόμος γεμάτος όμορφα μπαράκια – δεν πήγες ποτέ. Αναλογίζομαι πόσο μοναχικά περνάς.

Το Παρίσι σε δέχτηκε πολύ όμορφα, όπως ήθελες. Εδωσες εξετάσεις στην Beaux Arts και πέρασες τρίτη, περνώντας από επιτροπή με τον Βελίκοβιτς, τον Αλεζίνσκι, τον Καρόν – μορφές εκείνης της εποχής στο Παρίσι. Σε δέχτηκε στο εργαστήριό του ο Λεονάρντο Κρεμονίνι, που για αυτόν ήρθες στο Παρίσι – κι αυτό δεν ήταν εύκολο. Μπήκες σ’ αυτό το εργαστήριο, με τον υπέροχο χώρο, και δουλεύεις εμμονικά για να μπορέσεις να φτάσεις στο επίπεδο τους συμφοιτητές σου, οι οποίοι είχαν τελειώσει σχολές καλών τεχνών στον τόπο τους, και ήσασταν όλοι μαζί – Γιαπωνέζοι, Γερμανοί, Δανοί, Γάλλοι κ.τ.λ. Απίστευτη εμπειρία. Μαθαίνεις από παντού.

Από τον δάσκαλό σου, ο οποίος, εκτός από εξαιρετικός ζωγράφος, φιλόσοφος, μπορεί να διαβάζει το έργο σου, να εμβαθύνει και να αναλύει – έχει κάνει ψυχανάλυση εποχή Λακάν στο Παρίσι. Δείχνεις κάθε βδομάδα δουλειά και συζητάτε όλοι μαζί πάνω σε αυτήν, ο δάσκαλός σου και οι συμφοιτητές σου – πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία. Επίσης, δάσκαλοί σου είναι τα μουσεία και οι εκθέσεις. Βλέπεις όλα τα αριστουργήματα της ιστορίας της τέχνης – εποχή που στην Ελλάδα είχαμε ελάχιστα πράγματα για να δεις.

Οπότε, κολλάς με τη ζωγραφική, πετάγεσαι απέναντι, περνάς τον Σηκουάνα, πηγαίνεις στο Λούβρο, βλέπεις αριστουργήματα, γυρνάς και συνεχίζεις με όρεξη να δουλεύεις.

Αισθάνεσαι ο πιο πλούσιος άνθρωπος στον κόσμο. Δουλεύεις από το πρωί μέχρι το βράδυ στο εργαστήριο και, όταν κλείνει η σχολή, συνεχίζεις στο σπιτάκι, όπου δουλεύεις κι εκεί μέσα μεγάλα έργα. Την Κυριακή επισκέπτεσαι μουσεία και εκθέσεις. Πάντα μόνη σου.

Αισθάνεσαι πολύ γεμάτη από την αγάπη των καλών σου φίλων, κυρίως ζωγράφων, που έχεις στην Αθήνα – κάθε μέρα γράμματα και ένα κομμάτι από το τραπεζομάντιλο της ταβέρνας, που σου γράφουν όλοι οι φίλοι από κάτι που συναντήθηκαν μαζί το προηγούμενο βράδυ και στο στέλνουν. Μιλάτε για τις εκθέσεις και για ό,τι νέο έχετε δει στη ζωγραφική. Ολοι έχουν μεγάλη όρεξη να μάθουν τι γίνεται στον κόσμο της τέχνης. Πολύ ενδιαφέρουσα εποχή και πολύ δημιουργική!

Το μόνο που θα ήθελα να σε συμβουλέψω, αν μπορείς να το κάνεις, είναι να συνδυάσεις δουλειά και προσωπική ζωή. Να ζήσεις το Παρίσι, να ενταχθείς και ν’ απολαύσεις την κοινωνική ζωή και να μη νιώθεις τύψεις ότι κλέβεις χρόνο απ’ τη δουλειά. Γιατί κι αυτό είναι μεγάλη εμπειρία – επίσης δώρο για όλη την υπόλοιπη ζωή σου.

Με αγάπη,

Μαρία

Η Μαρία Φιλοπούλου είναι ζωγράφος. Η αναδρομική έκθεσή της «Ελευθερία» σε επιμέλεια Λαμπρινής Καρακούρτη-Ορφανοπούλου εγκαινιάζεται στις 24 Μαΐου στο παράρτημα Ναυπλίου της Εθνικής Πινακοθήκης. Η φωτογραφία του 2025 είναι της Βάνιας Τλούπα