Πούλιτζερ για τον Χακ Φιν, τη φαιντανύλη και τον Τραμπ
Τα αμερικανικά βραβεία για τη λογοτεχνία, το θέατρο και το ρεπορτάζ
Ο Πέρσιβαλ Εβερετ μπορεί να έχασε πέρυσι το βραβείο Μπούκερ για το «James», αλλά λίγο μετά κέρδισε το Εθνικό Βραβείο Λογοτεχνίας των ΗΠΑ και, τώρα, το Πούλιτζερ Μυθιστορήματος
Μετά το Εθνικό Βραβείο Λογοτεχνίας των ΗΠΑ (National Book Award), το οποίο κέρδισε στις 20 Νοεμβρίου, το μυθιστόρημα «James» του Πέρσιβαλ Εβερετ (εκδ. Doubleday) κέρδισε στις 6 Μαΐου το Πούλιτζερ Μυθιστορήματος, το οποίο αναμένεται στα ελληνικά από τον «Ψυχογιό» στις 6 Ιουνίου (μτφρ. Μυρσίνη Γκανά). Πρόκειται για αφήγημα με αρχή, μέση και τέλος και ένα βασικό εύρημα: την ιστορία του Χάκλμπερι Φιν και του σκλάβου Τζιμ μέσα από τα μάτια και τη φωνή του δεύτερου. Ως ένα σημείο, λοιπόν, είναι βιβλίο της εποχής του – και παίρνει νέες διαστάσεις μετά τον εκλογικό θρίαμβο Τραμπ –, χωρίς αυτό να είναι το βασικό του χαρακτηριστικό. Η πλοκή επιστρέφει, λοιπόν, στον ποταμό Μισισίπι του 1861. Οταν ο σκλάβος Τζιμ (Τζέιμς) μαθαίνει ότι η Μις Γουότσον πρόκειται να τον πουλήσει σ’ έναν άγνωστο στη Νέα Ορλεάνη χωρίζοντάς τον για πάντα από τη γυναίκα και την κόρη του, αποφασίζει να κρυφτεί στο κοντινό νησί Τζάκσον μέχρι να καταστρώσει ένα σχέδιο διαφυγής. Στο μεταξύ, ο Χακ Φιν έχει σκηνοθετήσει τον θάνατό του προκειμένου να ξεφύγει από τον βίαιο πατέρα του που μόλις επέστρεψε στην πόλη. Οι δυο τους συναντιούνται – όπως και στο πρωτότυπο – στον δρόμο για το ποτάμι συνεχίζοντας μαζί το ταξίδι. Στο τέλος ο Τζέιμς θα πρέπει να καταφύγει στο Μιζούρι, όπου ένας λευκός έχει αγοράσει τη γυναίκα και την κόρη του.
Ο 68χρονος Εβερετ συμμετέχει σίγουρα στη συζήτηση για τη διαφορετικότητα και τη «συμπερίληψη», αλλά δεν θέλει να κριθεί σε αυτό το επίπεδο. Γι’ αυτό είναι εμφανής η διάθεσή του να προσφέρει μία ολοκληρωμένη ιστορία με διακριτούς χαρακτήρες και βάθος. Ο Τζιμ είναι ένας χαρακτήρας με σάρκα και οστά, πραγματική «φωνή» (κάποια στιγμή διδάσκει στα παιδιά του πώς πρέπει να μιλάνε τα «νέγρικα» για να αρέσουν στους λευκούς), αδυναμίες και αρετές. Για να είναι μάλιστα πιο «πιστός» στον μύθο του πρωτοτύπου ο βετεράνος Εβερετ διατηρεί τις ντοπιολαλιές των μαύρων.
Το θεατρικό Πούλιτζερ κέρδισε ο Μπράντεν Τζέικομπς-Τζένκινς για το έργο «Purpose» και το ποιητικό η Μαρί Χάου για τη συλλογή της «New and Selected Poems». Σημειωτέον ότι στα ελληνικά κυκλοφορεί ένα ακόμη βιβλίο βραβευμένου. Ο Παλαιστίνιος Μοσάμπ Αμπού Τόχα του «New Yorker», ο οποίος διακρίθηκε για τις αναλύσεις του σχετικά με τη Γάζα στην κατηγορία «Σχολιασμός», υπογράφει την ποιητική συλλογή «Πράγματα που ίσως βρείτε κρυμμένα στο αφτί μου», η οποία κυκλοφορεί σε μετάφραση Χρίστου Αγγελακόπουλου από την «Κοινωνία των (δε)κάτων».
Ρεπορτάζ
Από τον «New Yorker» βραβεύτηκαν επίσης η σειρά podcast «In the dark», όπου αποκαλύφθηκαν στοιχεία για δολοφονίες ιρακινών αμάχων από τον αμερικανικό στρατό, και ο φωτορεπόρτερ Μοϊσές Σαμάν για το αφιέρωμά του στις φυλακές Σεντάγια της Συρίας. Βραβείο πήρε, εξάλλου, η ομάδα ProPublica για έρευνά της περί «της δεινής θέσης των εγκύων γυναικών που πέθαναν αφού οι γιατροί καθυστέρησαν τη θεραπεία σε Πολιτείες με αυστηρούς νόμους κατά των αμβλώσεων», η «Wall Street Journal» για «τις πολιτικές μεταμορφώσεις του Ιλον Μασκ» και η «Washington Post» για την κάλυψη της επίθεσης εναντίον του Τραμπ στις 13 Ιουλίου – γεγονός για το οποίο βραβεύτηκε επίσης ο φωτορεπόρτερ Νταγκ Μιλς των «New York Times». Επίσης από την ίδια εφημερίδα απέσπασαν βραβεία οι: Αζάμ Αχμεντ, Κριστίνα Γκόλντμπαουμ και Ματιέ Αϊκινς για ρεπορτάζ που ανέδειξε τις αποτυχίες της αμερικανικής πολιτικής στο Αφγανιστάν, ο Ντίκλαν Γουόλς και η ομάδα του για έρευνα σχετικά με την εμφύλια σύγκρουση στο Σουδάν, καθώς και οι Αλίσα Ζου, Νικ Θιμ και Τζέσικα Γκάλαχερ, που μοιράστηκαν το βραβείο τοπικού ρεπορτάζ με την εφημερίδα «Baltimore Banner» για την έρευνά τους σχετικά με την κρίση του φαιντανύλης στη Βαλτιμόρη.














