Περί σκηνογραφίας και αδιαφορίας…
Το Εργαστήριο Σκηνογραφίας στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών μαζί με το αντίστοιχο μάθημα παραμένουν ανενεργά ή μάλλον κλειστά από τότε που συνταξιοδοτήθηκε, το 2023, η μοναδική καθηγήτρια, η έμπειρη σκηνογράφος Λίλη Πεζανού. Η τελευταία, γνωρίζοντας ότι πλησιάζει η ώρα που θα βγει στη σύνταξη, ενημέρωσε εγκαίρως ώστε να προκηρυχθεί η θέση του επίκουρου καθηγητή. Ο στόχος ήταν να πληρωθεί η θέση ώστε να μη μείνει κενή μετά την αποχώρησή της.
Πράγματι η θέση προκηρύχθηκε στις αρχές του ’23 και υποψηφιότητα έθεσαν περισσότεροι από 10 ενδιαφερόμενοι. Αν και το επόμενο βήμα ήταν να οριστεί Εκλεκτορικό Σώμα, κάτι τέτοιο δεν συνέβη ούτε έχει συμβεί ως τώρα. Τι σημαίνει αυτό; Οτι έκτοτε το Εργαστήριο παραμένει κλειστό, με τους αρμόδιους να μην έχουν προχωρήσει στην πλήρωση της θέσης με έναν, έστω, προσωρινό διδάσκοντα – με μια σύμβαση ακόμα και χωρίς να είναι μέλος ΔΕΠ. Αποτέλεσμα; Να υπάρχουν ακόμα φοιτητές που, έχοντας επιλέξει το μάθημα Σκηνογραφίας, να μην έχουν καταφέρει να το ολοκληρώσουν. Γιατί η κατοχύρωσή του περιλαμβάνει δύο εξάμηνα και τη συγκεκριμένη χρονιά οι καταλήψεις δεν επέτρεψαν τη λειτουργία της σχολής οπότε τα μαθήματα δεν έγιναν.
Θα μπορούσαν βέβαια να παρακολουθήσουν το χαμένο β’ εξάμηνο το επόμενο ακαδημαϊκό, μόνον που τότε το Εργαστήριο είχε ήδη κλείσει – λόγω της συνταξιοδότησης της Λίλης Πεζανού…
Κι έτσι παραμένουν φοιτητές σε εκκρεμότητα γιατί αν και έχουν περάσει το α’ εξάμηνο, δεν έχουν τη δυνατότητα να το ολοκληρώσουν. Κι αν θέλουν να πάρουν το πτυχίο τους είναι υποχρεωμένοι να αλλάξουν το μάθημα, να το αντικαταστήσουν με κάποιο άλλο και να το παρακολουθήσουν επί δύο εξάμηνα – με τη Σκηνογραφία να πηγαίνει περίπατο…
Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά. Το Εργαστήριο Σκηνογραφίας έχει σταθερά μεγάλη ζήτηση και προκαλεί το ενδιαφέρον των φοιτητών της ΑΣΚΤ. Κατά καιρούς οι ενδιαφερόμενοι έφταναν τους 60 ή και τους 70, αλλά με το δεδομένο ενός και μόνο καθηγητή, η σχολή μείωσε τις θέσεις. Αλλωστε είναι και το μοναδικό μάθημα που επιτρέπει στους φοιτητές να σπουδάσουν τη συγκεκριμένη θεατρική τέχνη, απόλυτα συνδεδεμένη με το ίδιο το θέατρο.
Εχει όμως περάσει πολύς καιρός και τίποτα δεν φαίνεται να αλλάζει ώστε να επιστρέψει η κατάσταση σε μια κανονικότητα. Μήπως ήρθε η ώρα να αναλάβουν οι ιθύνοντες του υπουργείου Παιδείας τις υποχρεώσεις τους; Θα ήταν (επιπλέον) ένα θετικό μήνυμα ενόψει της δημιουργίας της Ανωτάτης Σχολής Παραστατικών Τεχνών…














