Δημοπρασίες: {LF}το top 10 για το 2024
Στην κορυφή «Η αυτοκρατορία των φώτων» του Ρενέ Μαγκρίτ, που πωλήθηκε στην τιμή των 121,16 εκατ. δολαρίων
Την ανασκόπηση της χρονιάς, που αποδείχθηκε δύσκολη τόσο για τους οίκους δημοπρασιών όσο και για τις αίθουσες τέχνης, η οποία και παρουσιάστηκε την προηγούμενη εβδομάδα από τη συγκεκριμένη στήλη, ακολουθεί η σημερινή ανάλυση, η οποία εστιάζει στο αποτύπωμα της συρρίκνωσης, όπως καταγράφηκε στα κορυφαία αποτελέσματα και στα ακριβότερα έργα που άλλαξαν χέρια μέσα στο 2024.
Ο τζίρος από τα 100 πιο ακριβά έργα που πωλήθηκαν σε δημοπρασίες ανήλθε στα 1,8 δισ. δολάρια, ποσό σαφώς χαμηλότερο από τα 2,4 δισ. δολάρια του 2023 και τα 4,1 δισ. δολάρια του 2022. Μόνο ένα έργο – «Η αυτοκρατορία των φώτων» (1954) του Ρενέ Μαγκρίτ – πωλήθηκε για περισσότερα από 100 εκατ. δολάρια, σε αντίθεση με τα δύο του προηγούμενου έτους και τα έξι του 2022.
Tέσσερα από τα 50 πιο ακριβά έργα της χρονιάς ανήκουν σε γυναίκες καλλιτέχνιδες – στις Λεονόρα Κάρινγκτον, Τζόρτζια Ο’ Κιφ και Τζοάν Μίτσελ (με δύο έργα στην πρώτη 50άδα) – σε αντίθεση με τα τρία του προηγούμενου έτους. Πιο ακριβό όλων ήταν «Οι απολαύσεις του Νταγκομπέρτου» (1945) της Κάρινγκτον που πωλήθηκε για 28,5 εκατ. δολάρια από τους Sotheby’s τον Μάιο, σημειώνοντας νέο ρεκόρ δημοπρασίας για την καλλιτέχνιδα. Οι πρωτιές Κάρινγκτον και Μαγκρίτ δεν μπορούν να μη συνδεθούν με την επέτειο των 100 ετών του σουρεαλισμού που γιορτάστηκε φέτος.
Ρεκόρ. Ας δούμε ποια ήταν για τη χρονιά που φεύγει η δεκάδα των πλέον ακριβοπληρωμένων έργων που άλλαξαν χέρια μέσω δημοπρασίας.
– Στην πρώτη θέση όπως ήδη αναφέραμε είναι «Η αυτοκρατορία των φώτων» του Ρενέ Μαγκρίτ του οποίου η τιμή των 121,16 εκατ. δολαρίων αποτελεί ρεκόρ για έργο του συγκεκριμένου καλλιτέχνη με το προηγούμενο να έχει σημειωθεί το 2022 στα 79,24 εκατ. δολάρια.
– Στη δεύτερη θέση το «Standard Station, Ten-Cent Western Being Torn in Half» (1964) του Εντ Ρούσα που πωλήθηκε προς 68,2 εκατ. δολάρια, τιμή ρεκόρ για έργο του δημιουργού.
– Ο Κλοντ Μονέ με τα «Νούφαρά» του (1914-17) καταλαμβάνει την τρίτη θέση. Υστερα από μια σκληρή μάχη 17 λεπτών το έργο πωλήθηκε προς 65,5 εκατ. δολάρια. Στην τέταρτη θέση ο Ζαν Μισέ Μπασκιά με το «Ατιτλο (Ελμαρ)» (1982) και τιμή στα 46,48 εκατ. δολάρια. Δεύτερη φορά στον κατάλογο των 10 ακριβότερων έργων της χρονιάς εμφανίζεται ο Ρενέ Μαγκρίτ με το έργο «Στενός φίλος» (1958) που επέστρεψε σε δημοπρασία ύστερα από 44 χρόνια και άλλαξε χέρια προς 42,1 εκατ. δολάρια.
– Ο πατριάρχης της ποπ αρτ Αντι Γουόρχολ καταλαμβάνει την έκτη θέση με τα «Λουλούδια» του (1964) με 35,4 εκατ. δολάρια και στην έβδομη σημειώνουμε τη δεύτερη (μετά τον Μαγκρίτ) εμφάνιση του Μονέ «Θημωνιές στο Ζιβερνύ» (1893) προς 34,8 εκατ. δολάρια.
– Το ρεκόρ και του Βίνσεντ Βαν Γκογκ έσπασε μέσα στο 2024 καθώς η ελαιογραφία του «Γωνιά του κήπου με πεταλούδες» (1887) πωλήθηκε προς 33,185 εκατ. δολάρια, περί τα 10 εκατ. περισσότερα από το περυσινό ρεκόρ για έργο του συγκεκριμένου καλλιτέχνη.
– Με 32,474 εκατ. δολάρια και το «Ατιτλο (Κίτρινο και Μπλε)» (1954) ο Μαρκ Ρόθκο βρέθηκε στην ένατη θέση με την πρώτη ελαιογραφία του που δημοπρατήθηκε στην Ασία, ενώ η δεκάδα κλείνει με τη δεύτερη εμφάνιση του Βαν Γκογκ και το έργο του «Δεμένες βάρκες» (1887), που πωλήθηκε προς 32,189 εκατ. δολάρια.
{T20}Στο σφυρί «εξαφανισμένο» γλυπτό της Καμίλ Κλοντέλ{T20}
Ενα διάσημο γλυπτό της Καμίλ Κλοντέλ, που είχε χαθεί για περισσότερο από έναν αιώνα, εντοπίστηκε σκεπασμένο με ένα σεντόνι σε ένα εγκαταλελειμμένο επί 15 χρόνια διαμέρισμα στο Παρίσι. Και αφού ταυτοποιήθηκε βγαίνει σε δημοπρασία από τον γαλλικό οίκο Philocale στις 16 Φεβρουαρίου του επόμενου χρόνου με εκτίμηση τιμής μεταξύ 1,5 και 2 εκατ. ευρώ.
Το γλυπτό υπό τον τίτλο «Η εποχή της ωριμότητας» (1894) απεικονίζει έναν άνδρα ανάμεσα σε δύο γυναίκες: η μία, ηλικιωμένη και καταβεβλημένη, τον τραβάει μπροστά, ενώ η άλλη, νέα, γονατισμένη πίσω του, τον παρακαλεί να επιστρέψει. Δεν έχει αποσαφηνιστεί αν το μήνυμα του έργου συνδέεται με την πορεία της ζωής ή την προσωπική περιπέτεια της δημιουργού του καθώς φιλοτεχνήθηκε κατά την περίοδο του χωρισμού της από τον μέντορα και εραστή της, Ογκίστ Ροντέν. Αν ισχύει η πρώτη εκδοχή ο άνδρας έχει εγκαταλείψει τη νεότητα και βαδίζει προς την ώριμη ηλικία και τον θάνατο. Αν πάλι έχει αυτοβιογραφικό χαρακτήρα ο άνδρας (που σύμφωνα με ειδικούς στο έργο της Κλοντέλ έχει αναφορά στους Αστούς του Καλαί, τη γνωστή σύνθεση του Ροντέν) ταυτίζεται με τον διάσημο γλύπτη και η ηλικιωμένη πιθανόν αποδίδει την αντίπαλο της Κλοντέλ, Ροζ Μπερέ, την οποία ο Ροντέν παντρεύτηκε.
Η μακέτα του έργου – του οποίου υπάρχουν άλλες τρεις εκδόσεις, με τις δύο εξ αυτών να βρίσκονται στα μουσεία Ροντέν και Ορσέ στο Παρίσι – εκτέθηκε για πρώτη φορά στο Παρισινό Σαλόνι το 1895. Υπήρξε πρόταση το έργο να αγοραστεί από το γαλλικό κράτος, αλλά τελικά δεν υλοποιήθηκε ποτέ αυτή η παραγγελία. Εκτιμάται ότι είχαν χυτευθεί, συνολικά, έξι αντίτυπα του έργου, αλλά τα τρία από αυτά έχουν χαθεί και ενδεχομένως να έχουν καταστραφεί για να χρησιμοποιηθεί ο χαλκός σε δεύτερη χρήση.
Η ανακάλυψη της συγκεκριμένης γλυπτικής σύνθεσης σε συνδυασμό με τη σημαντική έκθεση – αφιέρωμα στο έργο της Καμίλ Κλοντέλ που αναμένεται στην Εθνική Πινακοθήκη του Βερολίνου το 2025, εκτιμάται ότι θα αναζωπυρώσουν το ενδιαφέρον γύρω από το έργο της και πιθανότατα θα οδηγήσουν σε άνοδο τις τιμές του.














