Το προηγούμενο του 1962

Στις 5 Οκτωβρίου 1962 διεξήχθη η πρώτη και μοναδική, μέχρι τώρα, πρόταση μομφής που υπερψηφίστηκε, στη σύγχρονη Γαλλία. Πρόεδρος ήταν ο Σαρλ ντε Γκολ και πρωθυπουργός ο Ζορζ Πομπιντού. Ο Ντε Γκολ προωθούσε μια ριζοσπαστική μεταρρύθμιση, η οποία αποσκοπούσε στο να εκλέγεται  πρόεδρος της Δημοκρατίας με άμεση ψηφοφορία – μέχρι τότε ψήφιζε ένα σώμα εκλεκτόρων, όπου συμμετείχαν οι βουλευτές και οι γερουσιαστές. Κομβικό ρόλο έπαιξε μια βομβιστική επίθεση στις 22 Αυγούστου εκείνης της χρονιάς στο Πετί Κλαμάρ εναντίον του Ντε Γκολ, που οργανώθηκε από τον αντισυνταγματάρχη Ζαν-Μπαστιάν Τιρί και την οργάνωση ΟΑΣ (μια ακροδεξιά γαλλική παραστρατιωτική οργάνωση αντιφρονούντων κατά τη διάρκεια του πολέμου της Αλγερίας). Κανείς δεν σκοτώθηκε και όλοι οι δράστες συνελήφθησαν λίγους μήνες μετά.  Ο Τιρί, που θεωρούσε τον Ντε Γκολ «τύραννο», καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε την άνοιξη του 1963.  

Μετά την επίθεση, ο στρατηγός Ντε Γκολ ανακοίνωσε σε τηλεοπτικό διάγγελμα στις 20 Σεπτεμβρίου 1962 ότι θα διεξαχθεί δημοψήφισμα για τον τρόπο εκλογής του προέδρου της Δημοκρατίας. Ο πρόεδρος της Γερουσίας Γκαστόν Μονερβίλ χαρακτηρίζει το δημοψήφισμα, στο συνέδριο του Ριζοσπαστικού Κόμματος στις 30 Σεπτεμβρίου, «απάτη». Στις 4 Οκτωβρίου ανεξάρτητοι, σοσιαλιστές και χριστιανοδημοκράτες κατέθεσαν πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης Πομπιντού. Στη θυελλώδη συνεδρίαση της επόμενης ημέρας, ο πρώην συνεργάτης του Ντε Γκολ κατηγορεί ότι η μεταρρύθμιση θα κάνει τον πρόεδρο «παντοδύναμο» άνθρωπο, που «δεν θα δίνει λογαριασμό σε κανέναν». Ο Πομπιντού υπερασπίστηκε την αναθεώρηση, μάταια όμως. Η πρόταση μομφής υπερψηφίζεται, η κυβέρνηση ανατρέπεται και ο Ντε Γκολ διαλύει την εθνοσυνέλευση. Στις εκλογές που διεξήχθησαν στα τέλη Νοεμβρίου, οι Γκολικοί κέρδισαν με ποσοστό άνω του 40% των ψήφων, που τους επιτρέπει να σχηματίσουν αυτοδύναμη κυβέρνηση και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας διορίζει εκ νέου πρωθυπουργό τον Πομπιντού.