Ο Μπέκαμ σε ρόλο Εμπαπέ

Η σεζόν είναι βεβαίως μακρά και κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει το φινάλε. Ο παραλληλισμός ωστόσο με τους πρώτους Γκαλάκτικος που άρχισαν να δημιουργούνται το 2000 με την απόκτηση του Λουίς Φίγκο και την άνοδο του Φλορεντίνο Πέρεθ στην προεδρία, είναι αναπόφευκτος.

Ο «Εμπαπέ» εκείνης της εποχής ήταν ο Ντέιβιντ Μπέκαμ. Ενώ προηγουμένως και παρά την απόκτηση σπουδαίων παικτών, όπως ο Φίγκο, ο Ζιντάν και ο Ρονάλντο, η ομάδα απέδιδε καρπούς, κατακτώντας δύο πρωταθλήματα και ένα Τσάμπιονς Λιγκ, η άφιξη του διασημότερου, τότε, ποδοσφαιριστή στον κόσμο αποδιοργάνωσε τα πάντα. Στην τουρνέ της στην Απω Ανατολή η Ρεάλ του Μπέκαμ αντιμετωπιζόταν ως οι νέοι Beetles και τα εκατομμύρια γέμιζαν τα ταμεία του κλαμπ. Αδεια ωστόσο παρέμειναν για μία τριετία τα ράφια στις τροπαιοθήκες. Η εκδίωξη του Μακελελέ από τον Πέρεθ όταν ο Γάλλος που έκανε τη δουλειά πέντε παικτών στον αγωνιστικό χώρο, του ζήτησε αύξηση, ήταν το τελειωτικό χτύπημα και πολλοί το προσομοιάζουν με την αποχώρηση του Κρος, για διαφορετικούς βέβαια λόγους.  

Η τριετία 2003-2006 ήταν η χειρότερη «λειψυδρία» του κλαμπ από το 1953 που τελικά οδήγησε σε παραίτηση τον Φλορεντίνο Πέρεθ.

Στην επιστροφή του, το 2009, έδειξε πως έμαθε το μάθημά του, επενδύοντας σε παίκτες που είχε ανάγκη η ομάδα και όχι τα ταμεία του συλλόγου. Τελικά επικράτησε ξανά το δις εξαμαρτείν.