Ο άνθρωπος που «μιλούσε» στην μπάλα

Το ελληνικό (και όχι μόνο) ποδόσφαιρο έγινε πιο φτωχό, σαν σήμερα στις 9 Νοεμβρίου του 1990 όταν ο Βασίλης Χατζηπαναγής ανακοίνωσε πως εγκαταλείπει την ενεργό δράση, σε ηλικία 36 ετών.

Ενας βιρτουόζος της μπάλας, όπου το 2003, με την ευκαιρία του εορτασμού των 50 χρόνων από την ίδρυση της UEFA, ανακηρύχθηκε κορυφαίος έλληνας ποδοσφαιριστής των τελευταίων 50 χρόνων από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία.

Ενας αρτίστας του ποδοσφαίρου που γέμισε με ξεχωριστές πινελιές τον καμβά των ελληνικών γηπέδων, με τις απίθανες ντρίμπλες του, τα γκολ, τις μαγικές ασίστ και φυσικά τα τέρματα που σημείωνε με απευθείας κόρνερ, μια από τις σπεσιαλιτέ του.

Γεννημένος στην Τασκένδη, έκανε το ντεμπούτο του με την ομάδα του Ηρακλή εναντίον του Ατρομήτου σε ένα παιχνίδι στη Βέροια, στις 7/12/1975. Με τον Γηραιό συμπλήρωσε 281 συμμετοχές και πέτυχε 61 γκολ στα 15 χρόνια που φόρεσε τη φανέλα του χωρίς ποτέ να πάρει μεταγραφή (είχε προτάσεις και από μεγάλες ομάδες του εξωτερικού).

Είχε την ικανότητα να ντριμπλάρει τον αντίπαλό του ακόμα και μέσα σε έναν… τηλεφωνικό θάλαμο όπως έλεγαν χαρακτηριστικά ενώ οι εμπνεύσεις του στο γήπεδο ήταν ασύλληπτες και πολύ μποστά από την εποχή του.

Το 1976 κατέκτησε τον μοναδικό του τίτλο, το Κύπελλο Ελλάδας με τον Ηρακλή στον αξέχαστο τελικό της Νέας Φιλαδέλφειας με τον Ολυμπιακό. Με το παιχνίδι να ολοκληρώνεται ισόπαλο 2-2 και στη συνέχεια 4-4 στην παράταση με τον Γηραιό να παίρνει το τρόπαιο στα πέναλτι (6-5) χάρις στις δύο αποκρούσεις του τερματοφύλακά του Φανάρα και ενώ ο Χατζηπαναγής είχε αστοχήσει στη διαδικασία (απέκρουσε το χτύπημά του ο Κελεσίδης)! Ομως ήταν εκ των κορυφαίων έχοντας σκοράρει δύο φορές στον αγώνα.

Στις 6/5/1976, σ’ ένα φιλικό με την Πολωνία (1-0) είχε πραγματοποιήσει την πρώτη και μοναδική του εμφάνιση με την Εθνική, μιας και στο παρελθόν είχε αγωνιστεί με την ολυμπιακή ομάδα της Σοβιετικής Ενωσης κατακτώντας το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μόντρεαλ το 1976.

Ο Βασίλης Χατζηπαναγής ήρθε στην Ελλάδα από την τότε Σοβιετική Ενωση, τον Νοέμβριο του 1975, σε ηλικία 20 ετών. Εγινε το ίνδαλμα του Ηρακλή και όχι μόνο και είναι σίγουρο πως θα είχε κάνει σπουδαία διεθνή καριέρα εάν είχε αγωνιστεί στο εξωτερικό.