Στο μυαλό του Ματ Ντίλον και στις νότες του Ζμπίγκνιεφ Πράισνερ

Με σεμνότητα και ευγένεια, ο αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης Ματ Ντίλον παρέλαβε τον ειδικό Χρυσό Αλέξανδρο με τον οποίο το ΦΚΘ το βράδυ της Δευτέρας τον τίμησε για την προσφορά του στον κινηματογράφο. Εχοντας παραλάβει το βραβείο από την ηθοποιό Θέμιδα Μπαζάκα, ο Ντίλον εν συνεχεία εκθείασε τη «μοναδική ελληνική φιλοξενία», μίλησε για τους ανθρώπους που τον βοήθησαν να κατανοήσει τους κανόνες του κινηματογράφου (ανάμεσά τους οι σκηνοθέτες Φράνσις Κόπολα – «Ο ατίθασος» και Γκας βαν Σαντ – «Drugstore Cowboy») και αποκάλεσε ιδιαίτερη τιμή για εκείνον την παρουσία του κοινού στο Ολύμπιον προκειμένου να παρακολουθήσει για πρώτη φορά σε ελληνική αίθουσα την προβολή της ταινίας «City of Ghosts» που αποτελεί το σκηνοθετικό του ντεμπούτο (η παραγωγής 2002 ταινία δεν είχε βρει διανομή στη χώρα μας).

Μιλώντας στο κοινό του Ολύμπιον για την υποκριτική, ο Ντίλον την αποκάλεσε «μια μορφή διαλογισμού, μια εσωτερική αναζήτηση που με οδηγεί σε βαθύτερες καταστάσεις συνείδησης». Εξάλλου, η οπτική εγκατάσταση «Interfears», στην οποία συμμετέχει και εγκαινιάστηκε τη Δευτέρα, «είναι μια συναρπαστική ευκαιρία να εξερευνήσω αυτή τη διαδικασία με έναν επιστημονικό τρόπο. Είναι σαν να ανοίγουμε ένα παράθυρο στον εγκέφαλο ενός ηθοποιού, αποκαλύπτοντας τα μυστήρια της δημιουργικής διαδικασίας». Ο δημιουργός του «Interfears» Γέσπερ Γιουστ εξερευνά το συναισθηματικό τοπίο του εγκεφάλου ενός ηθοποιού. Ενσωματωμένος σε έναν σαρωτή fMRI, ο ηθοποιός (Ντίλον) απαγγέλλει έναν μονόλογο, ενώ το μηχάνημα καταγράφει και αποτυπώνει τα εγκεφαλικά του κύματα σε δισδιάστατες και τρισδιάστατες αναπαραστάσεις. Συνδυάζοντας την απεικόνιση των συναισθημάτων με την τεχνολογία fMRI, η ταινία στρέφει ένα αποστασιοποιημένο βλέμμα στα συναισθήματα ως πολιτισμικά αγαθά και στις συναισθηματικές αναπαραστάσεις ως τεχνητές – είτε αυτές τις υποδύεται ένας ηθοποιός είτε τις αποτυπώνει ένα μηχάνημα.

Πράισνερ – Κισλόφσκι

Masterclass παραχώρησε το πρωί της Δευτέρας ο διάσημος πολωνός μουσικοσυνθέτης Ζμπίγκνιεφ Πράισνερ, γνωστός από τις συνθέσεις του σε πολλές ταινίες του συμπατριώτη του Κριστόφ Κισλόφσκι. Η σχέση των δύο δημιουργών υπήρξε ιδιαίτερο κεφάλαιο στην εκδήλωση που έλαβε χώρα στην αίθουσα «Παύλος Ζάννας», στο πλαίσιο της δράσης «Meet the Future» του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, που έχει ως στόχο να αναδείξει νέους έλληνες επαγγελματίες από διαφορετικούς κλάδους του κινηματογράφου.

«Ο Κισλόφσκι μάλλον θα με ακολουθεί μια ολόκληρη ζωή», θεωρεί ο Πράισνερ. «Είναι γεγονός ότι στα εννέα χρόνια κοινής μας πορείας συνεργαστήκαμε σε 17 ταινίες. Για να είμαι ειλικρινής, ανάμεσα στο 1988 και το 1995 δεν θυμάμαι τι άλλο έκανα στη ζωή μου, παρά μόνο ότι έγραφα μουσική. Πρέπει να σας πω ότι ο Κισλόφσκι ήταν πολύ αστείος τύπος. Πάντα μας θεωρούσαν θλιμμένους, αλλά η πραγματικότητα δεν ήταν καθόλου έτσι». Ο Πράισνερ επεσήμανε ότι «ο κινηματογράφος είναι τέχνη που συντίθεται από πολλά στοιχεία και ένα από αυτά είναι η μουσική. Σε απλά λόγια, πιστέψτε σε αυτό που κάνετε, δεν υπάρχει άλλος δρόμος», είπε απευθυνόμενος στους νέους μουσικούς. «Πολύ συχνά έχω την εντύπωση ότι στις ταινίες που γυρίζονται σήμερα τα πάντα είναι πανομοιότυπα. Και πολλές φορές η σιγή είναι η ωραιότερη μουσική».