Χρειάζεται τους λευκούς που δεν έχουν πτυχία

Η Κάμαλα Χάρις κάνει πολλά πράγματα σωστά που οι πρόσφατες εκστρατείες των Δημοκρατικών έκαναν λάθος. Ρίσκαρε με τον Τιμ Γουόλς – προπονητή, στρατιώτη, άνθρωπο της διπλανής πόρτας – γιατί ελπίζει να χτίσει γέφυρες με πολίτες που δεν είναι απόφοιτοι κολεγίου και πολλοί απ’ αυτούς έχουν εγκαταλείψει τους Δημοκρατικούς. Σχεδόν το 60% των υποστηρικτών του Μπιλ Κλίντον ήταν λευκοί χωρίς πτυχίο, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό του Μπάιντεν ήταν μόνο 27%. Οι λευκοί χωρίς πανεπιστημιακές σπουδές είναι η μεγαλύτερη κατηγορία ψηφοφόρων στη χώρα, επομένως αν οι Δημοκρατικοί έχουν εδώ μεγάλες απώλειες, χρειάζονται μια τεράστια υποστήριξη και συμμετοχή από μη λευκούς για να κερδίσουν. Ωστόσο, οι Δημοκρατικοί έχουν χάσει έδαφος σε αυτή την κατηγορία ψηφοφόρων. Το πλεονέκτημά τους μεταξύ των Λατίνων μειώθηκε από 39 μονάδες το 2016 σε 19 μονάδες σήμερα. Η αντιπρόεδρος έχει πτώση 12 μονάδων μεταξύ των Αφροαμερικανών σε σύγκριση με τον Μπάιντεν το 2020. Η υποστήριξη στους Δημοκρατικούς έχει μειωθεί απότομα μεταξύ των μαύρων ψηφοφόρων χωρίς πτυχίο κολεγίου και είναι οκτώ μονάδες χαμηλότερη μεταξύ των Λατίνων που δεν έχουν πανεπιστημιακή μόρφωση σε σχέση με εκείνους που έχουν. Ορισμένοι μαύροι και λατίνοι ψηφοφόροι της εργατικής τάξης, ιδιαίτερα οι άνδρες, ψηφίζουν όλο και περισσότερο όπως η λευκή εργατική τάξη.

Για να κερδίσει (αρκετά) από αυτούς τους ψηφοφόρους, η εκστρατεία Χάρις χρησιμοποιεί αντι-ελιτιστική ρητορική που έχει αποδειχθεί ότι απευθύνεται στους ψηφοφόρους της εργατικής τάξης. Αυτή είναι μια μεγάλη αλλαγή. Επίσης η Χάρις υπενθυμίζει στους ψηφοφόρους ότι εξασφάλισε 20 εκατομμύρια δολάρια για τους ιδιοκτήτες κατοικιών στην Καλιφόρνια που οι τράπεζες τους άρπαξαν τα σπίτια στη διάρκεια της μεγάλης ύφεσης.

Αυτό δεν είναι μόνο ρητορική. Για 30 χρόνια οι Δημοκρατικοί συνδύαζαν τους αόριστους επαίνους προς τη «μεσαία τάξη» με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που ασπάζονταν το ελεύθερο εμπόριο, χωρίς να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στις συνέπειές του για τις κατώτερες θέσεις εργασίας στις ΗΠΑ. Οι Δημοκρατικοί αναγνώρισαν τελικά ότι οι Αμερικανοί μεσαίου οικονομικού επιπέδου δεν ενδιαφέρονται για τις αυξήσεις του ΑΕΠ εάν δεν επωφεληθούν από την προκύπτουσα οικονομική ανάπτυξη. Η εκστρατεία Χάρις κατανοεί ότι οι ταξικές συγκρούσεις δεν αφορούν μόνο τα οικονομικά. Οπως και με την επιλογή Γουόλς, στόχος της Χάρις είναι να σφυρηλατήσει μια πολιτισμική σύνδεση με λευκούς και μαύρους που δεν είναι απόφοιτοι κολεγίου στην Τζόρτζια και τις μεσοδυτικές περιοχές καθώς και με λευκούς και λατίνους μη-πτυχιούχους σε Πολιτείες όπως η Αριζόνα και η Νεβάδα.

Η μοίρα των Δημοκρατικών εξαρτάται από την ικανότητά τους να κερδίσουν αρκετούς ψηφοφόρους χωρίς κολεγιακή εκπαίδευση στις κρίσιμες Πολιτείες. Ο Τραμπ δένεται μαζί τους μέσα από την οργή. Οι Δημοκρατικοί πρέπει να τους κερδίσουν με σεβασμό – αλλά για να το κάνουν αυτό, πρέπει να τους σέβονται πραγματικά.

Η Τζόαν Ουίλιαμς είναι διακεκριμένη καθηγήτρια Νομικής, διευθύντρια του Κέντρου για την Ισότητα στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Σαν Φρανσίσκο και συγγραφέας του βιβλίου «White Working Class» («Λευκή Εργατική Τάξη»)