«Η τζαζ σού δίνει χώρο να εξερευνήσεις τη μουσική»

Ποιες επιρροές από τις μουσικές ρίζες διαφόρων χωρών ενσωματώνονται στην τζαζ; Πώς εξελίσσεται η μουσική όταν τα παραδοσιακά στοιχεία συναντούν την αυτοσχεδιαστική φύση της τζαζ; Οι τρεις εξαίρετοι τζαζίστες του Lito Voyatzoglou Trio με διαφορετικά σημεία εκκίνησης και άλλων εμπειριών, επιχειρούν να προσεγγίσουν αυτά τα ερωτήματα μέσα από τη συνάντησή τους στο Half Note Jazz Club την Τετάρτη 30 Οκτωβρίου. Πρόκειται για τη Λητώ Βογιατζόγλου, τον Ειρηναίο Κουλλουρά και τον Παναγιώτη Θέμα, το νεότερο μέλος της παρέας.

Αναφερόμενη στις διαφορετικές ηλικίες τους η Λητώ Βογιατζόγλου λέει ότι «πολλοί νέοι άνθρωποι ασχολούνται με την τζαζ και μπορείς να βρεις εκείνους που την προσεγγίζουν με τον ίδιο τρόπο που την προσεγγίζεις εσύ. Δεν αναφέρομαι στις τεχνικές γνώσεις, αλλά κυρίως στη δυνατότητα επικοινωνίας, έξω από προσωπικούς στόχους και επιδιώξεις. Οταν παίζεις τζαζ μουσική που προϋποθέτει τον αυτοσχεδιασμό, πρέπει ν’ αφήνεις χώρο».

Το κέντρο της τζαζ είναι, για τη Λητώ Βογιατζόγλου, ο ευγενής πυρήνας της συνύπαρξης. Η παραδοσιακή μουσική ακολουθεί μια αντίστοιχη δομή εξηγεί η Λητώ Βογιατζόγλου, αναφερόμενη στο πρόγραμμα που θα παρουσιάσουν. Εκτός από συνθέσεις της ίδιας έχουν ετοιμάσει και κομμάτια από την παραδοσιακή μουσική. Οπως για παράδειγμα «ένας θρακιώτικος αλλά και κάποια ρεμπέτικα τραγούδια όπως η “Αχάριστη”. Η ενασχόλησή μου με την παραδοσιακή μουσική μετρά πάρα πολλά χρόνια – έζησα στη Γαλλία για μια δεκαετία – και πρέπει να πω ότι η τζαζ μου έδωσε τη δυνατότητα ν’ ασχοληθώ με αυτό το είδος. Ο πρώτος μου δίσκος – βινύλιο – του 1984, είχε τίτλο «Tili tili tili», παρμένος από το γνωστό παραδοσιακό κομμάτι της Δωδεκανήσου».

Οι μουσικές παραδόσεις από τα διάφορα σημεία της γης συνομιλούν, σύμφωνα με τη Βογιατζόγλου, στη βάση μιας προσέγγισης που διαφοροποιείται από τη λεγόμενη κλασική, όπου στόχος είναι να ερμηνεύσει κανείς τη μουσική σύνθεση με τρόπο τέτοιο ώστε να βρίσκεται κοντά σε αυτό που έγραψε ο δημιουργός. «Ο χώρος που σου δίνει η τζαζ σου δίνει τη δυνατότητα να εξερευνάς τη μουσική με αυτά που εσύ έχεις μέσα σου και εξ αρχής να στέκεσαι δημιουργικά απέναντι σε ό,τι θα παραχθεί. Ο τζαζίστας όταν ερμηνεύει ένα κομμάτι επεμβαίνει με την ερμηνεία του δημιουργώντας κάτι διαφορετικό. Αυτό είναι ένα ακόμη σημείο που διαφοροποιεί την τζαζ από τα άλλα είδη μουσικής. Οπως έλεγε και ο Γκουλντ (σ.σ. Γκλεν Γκουλντ 1932 -1982) ο ερμηνευτής είναι και συνθέτης – δημιουργός».

Για τη σημαντική πιανίστρια ο τρόπος που μαθαίνει κανείς προσεγγίζει τον τρόπο του παραδοσιακού μουσικού είναι βίωμα. «Πολλοί από τους σπουδαίους τζαζίστες, όπως για παράδειγμα ο Τσάρλι Πάρκερ, που ξέρουμε δεν έχουν πάει στο πανεπιστήμιο. Το ίδιο ισχύει και για τους παραδοσιακούς ή τους ρεμπέτες. Και η δική μου ακαδημαϊκή μουσική παιδεία άργησε να ολοκληρωθεί. Πήρα το δίπλωμά μου στο κλασικό πιάνο σε ηλικία τριάντα ετών, έχοντας παίξει για μια δεκαετία στις τζαζ μουσικές σκηνές του Παρισιού. Για τα σημερινά παιδιά όμως υπάρχει το άγχος του διπλώματος για να προχωρήσουν. Αλλά αυτή είναι μια μεγάλη κουβέντα, για τον τρόπο δηλαδή που διδάσκεται πλέον η μουσική σήμερα».

• INFO Στο Half Note
  Jazz Club,
  την Τετάρτη 30
  Οκτωβρίου