Ελιγμός Μακρόν με δεξιό πρωθυπουργό

^«Η Γαλλία είναι δεξιά, ενδεχομένως περισσότερο από ποτέ», είχε διαβεβαιώσει το Σάββατο ο Νικολά Σαρκοζί, καλώντας τον Εμανουέλ Μακρόν να επιλέξει δεξιό πρωθυπουργό, κι ας απέσπασε τις περισσότερες έδρες η συμμαχία της Αριστεράς, το Νέο Λαϊκό Μέτωπο (ΝΛΜ), στις πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές που προκήρυξε μετά τη νίκη της Ακροδεξιάς στις ευρωεκλογές. Κρίνοντας από τις εξελίξεις, ο δεξιός πρώην πρόεδρος της Γαλλίας εισακούστηκε: δύο μήνες μετά τον δεύτερο κοινοβουλευτικό γύρο, ο Μακρόν διόρισε πρωθυπουργό τον 73χρονο Μισέλ Μπαρνιέ, έναν βετεράνο των Ρεπουμπλικανών, με μεγάλη ευρωπαϊκή εμπειρία, αφού διετέλεσε δις ευρωπαίος επίτροπος και υπήρξε επικεφαλής διαπραγματευτής της ΕΕ για το Brexit.

Διαδεχόμενος τον Γκαμπριέλ Ατάλ, τον νεότερο και δεύτερο πιο βραχύβιο πρωθυπουργό της 5ης Γαλλικής Δημοκρατίας, που ανέλαβε το Μέγαρο Ματινιόν πριν από οκτώ μήνες, στα 35 του, ο Μπαρνιέ γίνεται ο πρεσβύτερος πρωθυπουργός της. Εν μέσω πολιτικής κρίσης, καλείται να βρει έναν δρόμο μέσα από μία Εθνοσυνέλευση χωρισμένη στα τρία, ανάμεσα στο ΝΛΜ, με 193 έδρες, την προεδρική συμμαχία, με 166 έδρες, και την Ακροδεξιά, με 142 έδρες – το κόμμα του, οι Ρεπουμπλικανοί, δεν έχουν παρά 47 έδρες. Κατά την τελετή παράδοσης – παραλαβής, χθες το απόγευμα, ο Ατάλ προσπάθησε να κρύψει την προσωπική του πικρία, χαρακτήρισε τη γαλλική πολιτική «άρρωστη» και εγκωμίασε τη «σχεδόν απαράμιλλη εμπειρία» του διαδόχου του «σε διάφορους ρόλους». Από την πλευρά του, ο Μπαρνιέ υποσχέθηκε να «λέει την αλήθεια» στους Γάλλους, ιδιαίτερα «για το χρηματοπιστωτικό χρέος και το οικολογικό χρέος που βαραίνουν σήμερα τους ώμους των παιδιών μας». Υποσχέθηκε επίσης «σεβασμό» και «συνέχεια» αλλά και «αλλαγές» και «ρήξεις», θέτοντας ως προτεραιότητές του το σχολείο και «την καθημερινή ασφάλεια, τον έλεγχο της μετανάστευσης, την εργασία και το βιοτικό επίπεδο των Γάλλων». «Θα κάνω ό,τι μπορώ για να ανταποκριθώ στις προσδοκίες και τις ελπίδες», κατέληξε.

Το όνομά του άρχισε να κυκλοφορεί έντονα προχθές το μεσημέρι, παράλληλα με τον αποκλεισμό των δύο θεωρούμενων μέχρι τότε «φιναλίστ», του σοσιαλιστή πρώην πρωθυπουργού Μπερνάρ Καζνέβ και του δεξιού περιφερειάρχη της Ο-ντε-Φρανς, Ξαβιέ Μπερτράν. Ο Μακρόν τους είχε δεχθεί αμφότερους στο Ελιζέ τη Δευτέρα, στο πλαίσιο διαβουλεύσεων, ενώ η πίεση για την εύρεση πρωθυπουργού γινόταν ασφυκτική. Ο Καζνέβ όμως αφενός δεν είχε τη στήριξη των Σοσιαλιστών, τους οποίους εγκατέλειψε όταν συμμάχησαν με την Ανυπότακτη Γαλλία, αφετέρου επέμενε στην εφαρμογή ενός «αριστερού» προγράμματος. Οσο για τον Μπερτράν, αυτός έχει κακές σχέσεις με τον ηγέτη των Ρεπουμπλικανών, Λοράν Βοκιέ, και κάκιστες σχέσεις με την ηγέτιδα της Εθνικής Συσπείρωσης, Μαρίν Λεπέν.

Το τηλεφώνημα στη Λεπέν

Λέγεται μάλιστα πως ο Μακρόν της τηλεφώνησε για να τη ρωτήσει, και η Λεπέν άσκησε βέτο και στα δύο ονόματα, ξεκαθαρίζοντας την πρόθεσή της να στηρίξει μια πρόταση μομφής εις βάρος τους. Και κάπως έτσι, η Ακροδεξιά έγινε ρυθμιστής των εξελίξεων – ρόλο τον οποίο θα διατηρήσει, αφού τα κόμματα της Αριστεράς, που προωθούσαν για το Ματινιόν την 37χρονη οικονομολόγο Λουσί Καστέ, είναι έξαλλα με την επιλογή του Μπαρνιέ.

Ο «ανυπότακτος» Ζαν-Λικ Μελανσόν κατήγγειλε πως «οι εκλογές κλάπηκαν», ο σοσιαλιστής Ολιβιέ Φορ μίλησε για «κρίση καθεστώτος», η οικολόγος Μαρίν Τοντελιέ για «σκάνδαλο», ο κομμουνιστής Φαμπιάν Ρουσέλ για ένα «υψωμένο δάχτυλο στους Γάλλους που ζητούν αλλαγή». Το κόμμα της Λεπέν ήταν σαφώς πιο μειλίχιο λέγοντας πως θα κρίνει τον Μπαρνιέ με βάση τις προγραμματικές του δηλώσεις. Ο νέος πρωθυπουργός θα πρέπει τώρα να συγκροτήσει, από κοινού με τον Μακρόν, μία κυβέρνηση ικανή να σταθεί στην Εθνοσυνέλευση. Και ο χρόνος πιέζει, κανονικά πρέπει να παρουσιάσει σχέδιο προϋπολογισμού μέχρι την 1η Οκτωβρίου. Δεν είναι υποχρεωμένος να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης, κινδυνεύει όμως από προτάσεις μομφής. Θα πρέπει επίσης να καθησυχάσει τις Βρυξέλλες, τη στιγμή που η Κομισιόν κίνησε τον Ιούνιο εις βάρος της Γαλλίας διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος. Θεωρείται επίμονος, μεθοδικός, «άνθρωπος της συναίνεσης», όλα αυτά θα του φανούν χρήσιμα αν είναι να μακροημερεύσει στο Μέγαρο Ματινιόν.