Ολα «παίζουν», λείπει η ταινία που πραγματικά ξεχώρισε

Οδεύοντας προς το κατέβασμα της αυλαίας, αύριο Σάββατο, με την απονομή των βραβείων και την τελετή ληξης, η 81η Μόστρα αφήνει πίσω της καλές εντυπώσεις ως μια κινηματογραφική γιορτή που υπήρξε γενναιόδωρη σε ό,τι αφορά την έλευση λαμπρών αστέρων, κάτι που δεν συνέβη πέρσι με την απεργία των ηθοποιών που υπήρξε λόγος απαγορευτικός για την παρουσία τους στο Λίντο. Πράγματι, φέτος, οι ηθοποιοί που περπάτησαν το κόκκινο χαλί της Σάλα Γκράντε ήταν πολλοί προκαλώντας ουρλιαχτά ενθουσιασμού από τους θεατές που περίμεναν απέξω εναγωνιωδώς για μια σέλφι ή ένα αυτόγραφο. Τζορτζ Κλούνι, Μπραντ Πιτ, Αντζελίνα Τζολί, Νικόλ Κίντμαν, Ντάνιελ Κρεγκ, Εντριαν Μπρόντι, Χοακίν Φίνιξ, Lady Gaga – όλοι ήταν εκεί για να προωθήσουν τη δουλειά τους που σε γενικές γραμμές άφησε τον κόσμο ικανοποιημένο παρότι φέτος φάνηκε να λείπει η μεγάλη ταινία, ή αν θέλετε εκείνη που θα έκανε τη διαφορά. Οπως συνέβη πέρσι με το «Poor things» του Γιώργου Λάνθιμου που από την αρχή φάνηκε ότι θα ξεχωρίσει στα βραβεία και όντως έφυγε από το Λίντο με τον Χρυσό Λέοντα, το ανώτατο βραβείο της διοργάνωσης.

Σε ό,τι αφορά τα φετινά βραβεία, όλες οι ταινίες έχουν πιθανότητες βράβευσης γιατί κινήθηκαν περίπου στα ίδια επίπεδα. Οι προβλέψεις είναι ούτως ή άλλως κάτι το συζητήσιμο, διότι ποτέ δεν μπορείς να γνωρίζεις πώς θα κινηθεί μια κριτική επιτροπή. Φέτος πρόεδρός της είναι η Γαλλίδα Ιζαμπέλ Ιπέρ, μια ηθοποιός γνωστή για τις καλλιτεχνικές ανησυχίες και τους πολλαπλούς πειραματισμούς της με σκηνοθέτες από όλον τον κόσμο (έχει παίξει σχεδόν τα πάντα). Η Ιπέρ είναι δύο φορές κάτoχος του Copa Volpi γυνακείας ερμηνείας για τις ταινίες του Κλοντ Σαμπρόλ «Η τελετή» (εξ ημισείας με τη Σαντρίν Μπονέρ που παίζει στην ίδια ταινία) και «Μια υπόθεση γυναικών» (1988). Επίσης δεν μπορείς να ξέρεις τι λόγο θα έχουν τα υπόλοιπα μέλη της επιτροπής ανάμεσα στα οποία αρκετοί γνωστοί σκηνοθέτες: ο Αμερικανός Τζέιμς Γκρέι, η Πολωνή Ανιέσκα Χόλαντ και ο Ιταλός Τζουζέπε Τορνατόρε. Την εννιάδα συμπληρώνουν ο βρετανός κινηματογραφιστής Αντριου Χέι, ο βραζιλιάνος κινηματογραφιστής και κριτικός κινηματογράφου Κλέμπερ Μεντόσα Φίλο, ο μαυριτανός σκηνοθέτης Αμπντερχαμάν Σισακό, η γερμανίδα κινηματογραφίστρια Τζούλια Φον Χάινς και η κινέζα ηθοποιός Ζανγκ Ζιγί.

Οι επιλογές μας

Ταινίες που κατά την άποψη του υπογράφοντος δεν θα πρέπει να λείπουν από τα βραβεία είναι η «Αpril» της Γεωργιανής Ντέα Κουλουμπεγκασβίλι που με τολμηρό τρόπο ασχολείται με το επίμαχο θέμα των αμβλώσεων, η ιταλική «Vermiglio» της Μάουρα Ντελπέρο που αναφέρεται στην ζωή μια πολύτεκνης οικογένειας την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου σε κάποιο ορεινό χωριό της Ιταλίας, όπως και το «Harvest» της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη κυρίως για την κινηματογραφική πρότασή της, ένα «guerrilla filmmaking» που προτείνει την επιστροφή στη φύση αλλά και τα αρχετυπικά υλικά του κινηματογράφου. Στις γυναικείες ερμηνείες ενδεχομένως να γίνει μια μάχη ανάμεσα στη Νικόλ Κίντμαν (Babygirl), την Αντζελίνα Τζολί (Maria), τη Φερνάντα Τόρες (I am still here), ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε τις δύο πρωταγωνίστριες της ταινίας «The room next door» του Πέδρο Αλμοδόβαρ, την Τίλντα Σουίντον και την Τζουλιάν Μουρ. Τέλος σε ό,τι αφορά τους άνδρες ηθοποιούς, μια καλή επιλογή θα ήταν ο Γάλλος Βενσάν Λιντόν που στην ταινία «Ο ήσυχος γιος» υποδύεται έναν πατέρα που προσπαθεί να διαχειριστεί την απρόβλεπτη συμπεριφορά του νεοναζιστή γιου του. Μια άλλη ερμηνεία που ξεχωρίσαμε ήταν του Εντριαν Μπρόντι που στην ταινία «Τhe brutalist» του Μπρέιντι Κορμπέτ παίζει έναν ταλαντούχο ούγγρο αρχιτέκτονα, ο οποίος αγωνίζεται να βρει τον δρόμο του ως πρόσφυγας στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.