Μία εβδομάδα χωρίς ίντερνετ: Τι θα συνέβαινε αν κατέρρεε ο ψηφιακός μας κόσμος – Ειδικοί μιλούν στο tanea.gr με αφορμή το μπλακ άουτ στη Microsoft

Τι θα γινόταν αν για μία εβδομάδα «έσκαγε» η φούσκα του διαδικτύου;

Μέχρι πέρυσι, ένα σενάριο σαν αυτό θεωρούνταν απίθανο για την κοινή αντίληψη, καθώς η σιγουριά του «πέπλου» που μας προσφέρει το διαδίκτυο μέσα από τις αναρίθμητες επιλογές και χρήσεις του φαίνεται ατελείωτη.

Ωστόσο, το 2026 με τις συνεχείς κυβερνοεπιθέσεις σε σουπερμάρκετ, νοσοκομεία, κυβερνητικές υπηρεσίες, σχολεία, αλλά και με το μπλακ άουτ που έζησε όλος ο πλανήτης σε πλατφόρμες της Microsoft, το σενάριο αυτό πλέον… αχνοφαίνεται.

Τι θα ζούσαμε, λοιπόν, αν για μια εβδομάδα ο διαδικτυακός μας κόσμος έβγαινε «σε άδεια»;

Για αρχή, τράπεζες, κυβερνητικές υπηρεσίες, νοσοκομεία, σχολεία, και αστυνομία θα παρέλυαν, προκαλώντας πανικό, ο οποίος θα έφτανε από άκρη σε άκρη του πλανήτη.

Σε προσωπικό επίπεδο, η εργασιακή μας ζωή θα έπαιρνε μια χαοτική μορφή. Στην δουλειά τα σταθερά τηλέφωνα, τα Fax, τα usb stick και οι offline υπηρεσίες που χρησιμοποιούσαμε πριν παραπάνω από μια δεκαετία, θα έβγαιναν από συρτάρια και ντουλάπια και θα «ζούσαν» για δεύτερη φορά.

Μιλώντας στο tanea.gr ο Κώστας Καρπούζης, αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου με αντικείμενο την Πολιτισμική Πληροφορική, δίνει την δική του διάσταση για αυτή την εβδομάδα αποτοξίνωσης από το ίντερνετ.

«Κατ αρχάς όλη η υποδομή που διαθέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση – αυτή βλέπουμε όταν μπαίνουμε σε ένα site, αλλά και η εσωτερική της επικοινωνία – γίνεται κυρίως μέσω της Google και δευτερευόντως μέσω της Microsoft», τονίζει, σημειώνοντας πως σε μια τέτοια περίπτωση θα παρέλυε όλη η λειτουργία της ΕΕ.

Σύμφωνα με τον ίδιο, «αυτό θα μπορούσε να γίνει ακόμα και αν ξυπνήσει μια μέρα ο Τραμπ και πει: “Απαγορεύω στην Google να δίνει πρόσβαση στην Ευρωπαϊκή Ένωση”, επειδή απλά έτσι του ήρθε».

Ο κ. Καρπούζης επισημαίνει πως σε ό,τι αφορά κρατικές, κυβερνητικές και κρίσιμες λειτουργίες, οι χώρες αλλά και η Ένωση «πρέπει να φύγουν από υποδομές, οι οποίες δεν ελέγχονται από το ίδιο το κράτος».

«Σύνδρομο στέρησης» και επιστροφή στην προ social media εποχή

Σε δεύτερη φάση και σε ό,τι αφορά την καθημερινή επικοινωνία, τον χώρο εργασίας ή τα προσωπικά μας social media, ο ίδιος τονίζει πως «μια εβδομάδα αποκοπής ίσως να μας έκανε και λίγο καλό, ώστε να πάρουμε μια υποχρεωτική απόσταση από αυτά. Τις πρώτες μέρες, όπως σε όλες τις υπερβολικές καταστάσεις, υπάρχει το σύνδρομο στέρησης και θα αντιμετωπίζαμε αυτό που λέμε FOMO (“Fear Of Missing Out”, φόβος ότι θα χάσεις κάτι)».

Ο κ. Καρπούζης ωστόσο διατυπώνει μια σαφή διαφορά απέναντι στην αντιμετώπιση μιας τέτοιας κρίσης ανάμεσα στους νέους, στους μεσήλικες και στους ηλικιωμένους σε αντίφαση με τα παιδιά. «Οι γενιές οι οποίες πρόλαβαν την εποχή πριν από τα social media, θυμόμαστε πώς να επικοινωνούμε, πώς να καταναλώνουμε περιεχόμενο, πώς να ανοίξουμε μια τηλεόραση, να πάμε σε ένα σινεμά ή σε ένα θέατρο. Στην αντίπερα όχθη τα πιτσιρίκια του δημοτικού θα έχουν μεγάλο πρόβλημα όταν δεν έχουν μια συσκευή στα χέρια τους για να σκρολάρουν, έστω και περιεχόμενο τύπου brainrot».

Παράλληλα, σχολιάζοντας τα εμπόδια που θα αντιμετώπιζαν οι μεγαλύτερες ηλικίες, ο ίδιος σημειώνει πως τα τελευταία χρόνια είναι σαν να «έχουμε αναγκάσει όλους τους ανθρώπους να έχουν κάρτες, smartphones και ηλεκτρονική συνταγογράφηση. Φανταστείτε να πέσει μια τράπεζα και να μην υπάρχει δυνατότητα online πληρωμών. Συνολικά στην περίπτωση που ζήσουμε μια τέτοια εβδομάδα θα υπάρξει τεράστιος οικονομικός αντίκτυπος σε όλο τον πλανήτη».

Ο ίδιος καταλήγει στο ότι, «ως διδακτικό συμπέρασμα μπορούμε να πούμε με ασφάλεια ότι, αν η Ευρωπαϊκή Ένωση και εν συνόλω όλα τα κράτη διέθεταν δικές τους, κρατικές πλατφόρμες και δεν βασίζονταν αποκλειστικά στη Google ή σε άλλες μεγάλες εταιρείες για τη λειτουργία τους, θα ήταν πολύ πιο ασφαλή σε τέτοιες κρίσεις».

Το σίγουρο είναι πάντως ότι μια εβδομάδα χωρίς διαδίκτυο θα φαίνεται σαν σκηνή από ταινία εποχής και για κάποιους από εμάς μπορεί να αποτελέσει ένα εγερτήριο μνημών από τις εποχές που κυκλοφορούσαμε με τα mp3player (οι μεγαλύτεροι ίσως έβρισκαν τα walkman και τις κασέτες τους), τις φωτογραφικές μηχανές και τα κινητά με τα κουμπάκια…