Ο χρόνος πιέζει ασφυκτικά για πρωθυπουργό και κυβέρνηση

Η «ολυμπιακή εκεχειρία» έλαβε τέλος (εκτός βέβαια και αν παραταθεί λόγω Παραολυμπιακών Αγώνων…), τα καλοκαιρινά μπάνια τελείωσαν (τελευταίοι επέστρεψαν από τις διακοπές τους μέσα στο Σαββατοκύριακο η ηγέτιδα της ακροδεξιάς Εθνικής Συσπείρωσης, Μαρίν Λεπέν, και ο πάλαι ποτέ υποψήφιος πρωθυπουργός της, Ζορντάν Μπαρντελά), ο χρόνος πιέζει λοιπόν πια ασφυκτικά τον Εμανουέλ Μακρόν προκειμένου να διορίσει τον νέο πρωθυπουργό της Γαλλίας. Εχουν περάσει άλλωστε περισσότερες από επτά εβδομάδες από τις πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές που ο ίδιος προκήρυξε αναζητώντας μια «αποσαφήνιση» της πολιτικής κατάστασης. Και η κυβέρνηση του Γκαμπριέλ Ατάλ είναι ήδη, από την Παρασκευή, η μακροβιότερη υπηρεσιακή κυβέρνηση της μεταπολεμικής Γαλλίας.

Γνωρίζοντας πως τα περιθώρια στενεύουν, ο γάλλος πρόεδρος είχε χθες και την Παρασκευή έναν γύρο διαβουλεύσεων με όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Ξεκίνησε την Παρασκευή με τη Λουσί Καστέ, την 37χρονη οικονομολόγο που προκρίνει για το Μέγαρο Ματινιόν το Νέο Λαϊκό Μέτωπο, η συμμαχία της Αριστεράς που εξασφάλισε τις περισσότερες (193) έδρες στη νέα Εθνοσυνέλευση, και τον ολοκλήρωσε χθες δεχόμενος τους επικεφαλής Βουλής και Γερουσίας – αφού πρώτα είχε δίωρη συνάντηση με τη Λεπέν και τον υπαρχηγό της.

Η Λουσί Καστέ

Ο Εμανουέλ Μακρόν αναζητεί, κατά δήλωσή του, έναν ή μία πρωθυπουργό ικανό/-ή να οικοδομήσει «τη μεγαλύτερη και πιο σταθερή πλειοψηφία» που επιτρέπουν οι συνθήκες σε ένα κατακερματισμένο κοινοβούλιο. Εναν ή μία πρωθυπουργό «που δεν θα πέσει στην πρώτη πρόταση μομφής». Ο ίδιος έχει ξεκαθαρίσει πως δεν θέλει για πρωθυπουργό τη Λουσί Καστέ, και ας πιέζουν για αυτήν από τις αρχές του καλοκαιριού οι συνιστώσες της αριστερής συμμαχίας. Οταν τη συνάντησε την Παρασκευή, της ζήτησε να του επιβεβαιώσει πως θα διόριζε υπουργούς από την Ανυπότακτη Γαλλία του Ζαν-Λικ Μελανσόν. Η Καστέ το επιβεβαίωσε. Κατόπιν, ο Μακρόν έβαλε με τον τρόπο του όλες τις υπόλοιπες πολιτικές ομάδες που εκπροσωπούνται στην Εθνοσυνέλευση να διαβεβαιώσουν πως θα κατέθεταν αμέσως πρόταση μομφής εναντίον μιας κυβέρνησης Καστέ με «ανυπότακτους» υπουργούς. Βλέποντας την παγίδα που επιχειρούσε να στήσει, ο Μελανσόν βάλθηκε το Σάββατο να ρίξει τον ίδιο μέσα της, αφήνοντας να εννοηθεί πως το κόμμα του θα μπορούσε να μη συμμετάσχει, αλλά απλώς να στηρίξει μια κυβέρνηση Καστέ. Επαναβεβαιώθηκε λοιπόν εκείνο που όλοι γνώριζαν εξαρχής: πως το πρόβλημα του γάλλου προέδρου δεν είναι (τόσο) η Ανυπότακτη Γαλλία όσο το πρόγραμμα του Νέου Λαϊκού Μετώπου.

Του είναι αδιανόητο

Για τον Μακρόν και τους δικούς του είναι απλώς αδιανόητο να διοριστεί μια κυβέρνηση που θα αμφισβητήσει τη «μητέρα όλων των μεταρρυθμίσεων», αυτή των συντάξεων, και που θα αυξήσει τους φόρους, τις δημόσιες δαπάνες ή τον κατώτατο μισθό.

Πάνω απ’ όλα, δεν θέλει να δει «να αναιρούνται όσα έχουν γίνει» από το 2017, λέει μιλώντας στη «Monde, το περιβάλλον του. Το πρόβλημα είναι πως οι συσχετισμοί των δυνάμεων δεν έχουν αλλάξει καθόλου τους τελευταίους μήνες. Οι φυσικοί, τρόπον τινά, εταίροι του κυβερνητικού στρατοπέδου εξακολουθούν να αρνούνται κάθε σύμπραξη μαζί του, οι Σοσιαλιστές δεν εννοούν να απαρνηθούν τους Ανυπότακτους γνωρίζοντας πως μια νέα διάλυση της Εθνοσυνέλευσης μπορεί να επέλθει μόλις το επιτρέψει το Σύνταγμα (έναν χρόνο μετά την τελευταία), και οι Ρεπουμπλικανοί βάζουν προς το παρόν πάνω απ’ όλα την ανεξαρτησία τους. «Ο Εμανουέλ Μακρόν επέλεξε το χάος και αφήνει αυτό το χάος να συνεχίζεται» κατήγγειλε χθες η Λεπέν, προτού προσθέσει: «Δεν μπορώ να σας δώσω λύση». Λίγη ώρα αργότερα οι ηγέτες του Νέου Λαϊκού Μετώπου ανακοίνωσαν πως δεν θα επιστρέψουν στο Ελιζέ παρά μόνο για να συζητήσουν τις λεπτομέρειες μιας κυβέρνησης Καστέ.