Το πραγματικό πρόσωπο της ΔΟΕ (Μέρος 2ο)

Η ΔΟΕ εμφανίζεται ως υπεραρχηγός του παγκόσμιου αθλητισμού. Αλλά χωρίς ελέγχους και ευθύνη για τα διαπραττόμενα. Συμπεριφέρεται παντού και πάντοτε με αυταρχισμό και αυθαιρεσία. Εμφανίζεται ως ηγεμονική δύναμη χωρίς καμιά υποχρέωση λογοδοσίας. Διακατέχεται από δικτατορική νοοτροπία και μάχεται για οικονομικές συσσωρεύσεις. Αλλωστε, τα περισσότερα μέλη της Επιτροπής υπήρξαν παράγοντες απολυταρχικών καθεστώτων και μεγιστάνες του χρήματος.

Ο ιδιοκτήτης της γερμανικής βιομηχανίας Adidas, Dassler, προώθησε τον Σάμαρανκ στην προεδρία της ΔΟΕ εξαγοράζοντας ψήφους, με πλούσια δώρα, των ανατολικών χωρών. Κατά την εφημερίδα «Wall Street Journal», ο Dassler υπήρξε ο πραγματικός άρχων του αθλητισμού. O Dassler (πέθανε το 1987) εγκαινίασε πρώτος τη σύγχρονη πολιτική του αθλητισμού ταυτίζοντάς τον με τις κερδοσκοπικές προσδοκίες. Εμπορευματοποίησε τους αθλητικούς αγώνες και οργάνωσε ένα μυστικό πλέγμα οικονομικού επεκτατισμού με πανούργες διασυνδέσεις, με συναλλαγές και εξαγορά ψήφων. Οι συνεργάτες του Dassler δεν ήταν δημοκρατικοί αλλά ακροδεξιοί και συχνά τυραννόφιλοι.

Η Ολυμπιακή Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η «ολυμπιακή ιδέα» αποτελεί πρότυπο για τη νεολαία της οικουμένης! Τον Νοέμβριο του 1995 ο πρόεδρος της ΔΟΕ εκφώνησε λόγο με θέμα «Ο ρόλος του αθλητισμού για τη δημιουργία ενός ειρηνικού και καλύτερου κόσμου». Εγκωμίαζε την προσφορά της Επιτροπής και τον αγώνα της για την καταπολέμηση των ναρκωτικών που κυριαρχούν στον ολυμπιακό αθλητισμό. Πρόκειται για υποκρισία και ψευδολογίες. Παντού κυριαρχούν το χρήμα, η διαφθορά, η εμπορευματοποίηση και το «ντοπάρισμα» των αθλητών. Εντελώς ανεξέλεγκτη η Ολυμπιακή Επιτροπή από την παγκόσμια κοινωνία. Τα μέλη της καθορίζουν τα πάντα. Διαχειρίζονται χωρίς αντιδράσεις και καταγγελίες τις διαφημιστικές επιδιώξεις μεγαλοβιομηχανιών καθιστώντας αναλώσιμο εμπόρευμα το σύμβολο των Ολυμπιακών Αγώνων, τους πέντε κύκλους.

Η κερδοσκοπία κυριαρχεί στον παγκόσμιο αθλητισμό. Οταν μια χώρα διεκδικεί την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων σπεύδει να δωροδοκήσει μέλη της ΔΟΕ και να προσφέρει προνόμια στα μέλη των οικογενειών τους. Η διαφημιστική εκστρατεία του Βερολίνου για ανάληψη των Αγώνων του 2000 στοίχισε 100 εκατ. δολάρια. Υπάρχει κανονισμός που δεν επιτρέπει στα μέλη της ΔΟΕ να λαμβάνουν δώρα άνω των 200 δολαρίων. Αποκαλύφθηκε όμως ότι 18 μέλη της Επιτροπής εισέπραξαν 120.000 μάρκα. Αλλα 26 έλαβαν διαφορετικά δώρα. Ποτέ, ωστόσο, δεν έγινε έλεγχος για τις συναλλαγές και τις αχρειότητες της ΔΟΕ. Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο Βερολίνο, μετά την αποτυχία για τους Αγώνες του 2000, διαπιστώθηκε ότι ένα από τα μέλη της ΔΟΕ εισέπραξε για ένα αεροπορικό εισιτήριο 18.000 μάρκα! Ο πρόεδρος της ΔΟΕ για το αεροπορικό ταξίδι Στουτγάρδη – Βερολίνο εισέπραξε για το εισιτήριο 6.294 μάρκα, ενώ η τιμή του εισιτηρίου ήταν μόνο 200 μάρκα.

Τους Αγώνες του 2000 διεκδικούσαν η Αυστραλία και η Κίνα. Η Αυστραλία προσέφερε στην «ολυμπιακή οικογένεια» δωρεάν πτήσεις για 20.000 άτομα. Το Πεκίνο υποσχέθηκε στον Σάμαρανκ «θεϊκή υποδοχή» – gotgleiche – και ελευθερία επενδύσεων στην Κίνα για όλες τις πολυεθνικές στο πλαίσιο του καπιταλιστικού μετασχηματισμού της χώρας. Τελικά οι Ολυμπιακοί παραχωρήθηκαν στην Αυστραλία. Σε συνέλευση της ΔΟΕ στο Μονακό, ο Αγγλος Bobscott πρότεινε να παραχωρούνται οι Ολυμπιακοί Αγώνες ύστερα από πλειστηριασμό. Οι μεγιστάνες της ΔΟΕ μετακινούνται, κατά τις επισκέψεις σε χώρες που αναλαμβάνουν Ολυμπιακούς Αγώνες ή τους διεκδικούν, με συνοδεία αστυνομικών αυτοκινήτων και πολυάριθμων φρουρών. Φιλοδοξούν να εμφανίζονται ως ηγεμόνες και αυτοκράτορες.

Το 1970 ο Σάμαρανκ ήταν μέλος της ΔΟΕ, το 1974 έγινε αντιπρόεδρος και το 1980 εξελέγη πρόεδρος. Επί 40 έτη υπήρξε δούλος του φασιστικού καθεστώτος της Ισπανίας και τυφλό όργανο του Φράνκο, συμμάχου και «ομοϊδεάτη» του Μουσολίνι και του Χίτλερ. Φορούσε πάντοτε φασιστική στολή και σε κάθε δημόσια εμφάνισή του βάδιζε με υψωμένο το δεξί χέρι, φασιστικό σύμβολο-χαιρετισμός. Κατά τη δικτατορία του Φράνκο είχε τοποθετηθεί επικεφαλής του ισπανικού αθλητισμού. Και δεν κρύβει την υπερηφάνειά του επιδεικνύοντας ένστολες φωτογραφίες ενώ χαιρετά τον τύραννο της χώρας.

Στους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης εμφανίστηκε με φασιστική στολή και υψωμένο χέρι – φασιστικό σύνθημα – υμνολογώντας τον μονάρχη της Ισπανίας Χουάν Κάρλος μπροστά σε 70.000 θεατές. Ηταν βουλευτής του φασιστικού κόμματος – του Φράνκο –, πρόεδρος του φασιστικού δημοτικού συμβουλίου της Βαρκελώνης και ύστερα υπουργός Αθλητισμού του τυραννικού καθεστώτος. Παντού και πάντοτε δοξολογούσε τον Φράνκο. Μετά την κατάρρευση του ισπανικού δικτατορικού καθεστώτος, ο Σάμαρανκ, με τη συμπαράσταση αχρείων εξουσιών της οικουμένης, αναδείχθηκε πρόεδρος της ΔΟΕ.

Κατά τις περιοδείες του σε όλες τις ηπείρους χαιρετούσε πάντοτε φασιστικά, πιστός στην ολέθρια τυραννία του Φράνκο. Μετά τον θάνατο του δικτάτορα – το 1975 – εγκατέλειψε την Ισπανία εξαιτίας των εκδηλώσεων οργής και μίσους του ισπανικού λαού για την αχρεία συμπεριφορά του. Διακόσιες χιλιάδες ισπανοί πολίτες είχαν θανατωθεί – με εκτελέσεις και βασανιστήρια – από τη φασιστική δικτατορία. Ενα εκατομμύριο Ισπανοί είχαν εγκαταλείψει την πατρίδα τους για να αποφύγουν την εξόντωση. Στη Βαρκελώνη οι φασίστες εκτελούσαν κάθε βδομάδα πάνω από 500 άτομα.

Στη ΔΟΕ ο Σάμαρανκ πρωτοστατούσε στη διασύνδεση με τις πολυεθνικές της οικουμένης που αναζητούσαν, με χορηγίες, αξιόλογες μεθόδους για διαφήμιση των προϊόντων τους διαμέσου των τηλεοπτικών σταθμών που παρακολουθούσαν δισεκατομμύρια θεατές των πέντε ηπείρων. Στην Ολυμπιακή Επιτροπή θα εφαρμόσει την τακτική και τις μεθόδους πλουτισμού της φρανκικής δικτατορίας. Ανοιξε τη θύρα των Ολυμπιακών στα μεγαλύτερα οικονομικά συγκροτήματα της υφηλίου. Μέσα σε 13 χρόνια, ο θησαυρός της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής ξεπέρασε τα 130 εκατομμύρια δολάρια. Αναζητούσε τη φιλοθεαματική επέκταση, τον εντυπωσιασμό του κοινού από τα αθλητικά ρεκόρ που πραγματώνονταν με την υποκίνηση και ανοχή των «ντοπαρισμάτων».

Ως πρόεδρος της ΔΟΕ ο Σάμαρανκ διαχειριζόταν τα ολυμπιακά θέματα από τη σκοπιά μοναρχικής εξουσίας και πλουτοκρατών. Τα μέλη της Επιτροπής ήταν κυρίως αριστοκράτες, ανακτορικοί και μεγιστάνες του πλούτου από όλο τον κόσμο. Μετέτρεψε την οργάνωση σε κερδοσκοπική εταιρεία με στόχο τον υπερπλουτισμό. Η κυριότερη πηγή χρηματισμού της ΔΟΕ ήταν τα τηλεοπτικά δίκτυα, που εξαγόραζαν με γενναίες παροχές το δικαίωμα μετάδοσης των αγώνων για τους διαφημιστικούς καταρράκτες.

Οι κυριότεροι τροφοδότες της ΔΟΕ ήταν δεκάδες πολυεθνικές επιχειρήσεις που εξασφάλιζαν με «χορηγίες» τη θεαματική διαφήμιση των προϊόντων τους στους χώρους των Ολυμπιακών Αγώνων και στις τηλεοράσεις. Ο Σάμαρανκ παραχωρούσε στους «χορηγούς» πλουτοκράτες τιμητικά μετάλλια. Oι δωροδοκίες κυριαρχούσαν σε όλους τους Αγώνες. Με τα πλούτη που συγκεντρώνει η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή διαμέσου των ύπουλων και αχρείων συναλλαγών εξαγοράζει πρόσωπα όλων των ηπείρων.

Ο Σάμαρανκ, κατά τη φασιστική του ενασχόληση στην Ισπανία του Φράνκο, φρόντιζε για την εξαγορά του παγκόσμιου Τύπου με γενναίες δωροδοκίες δημοσιογράφων. Ολοι οι μεγιστάνες του πλούτου είχαν ταχθεί στο πλευρό του Φράνκο με αντάλλαγμα την απαλλαγή τους από κάθε φορολογική επιβάρυνση. Τις ίδιες μεθόδους επιρροής ακολουθούν και σήμερα πολιτικοί πολλών διεφθαρμένων εξουσιών. Πολυάριθμες εφημερίδες υμνολογούσαν καθημερινώς τον Σάμαρανκ. Ο ίδιος, στις επιστολές του προς τα αθλητικά κέντρα, κατέληγε με τη φράση «σας χαιρετώ με υψωμένο το δεξί χέρι»! Παραλλήλως φρόντιζε να γίνει συνέταιρος, με συμμετοχή στα Διοικητικά Συμβούλια, εργοστασίων, και πάμπολλων εταιρειών. Με αποτέλεσμα να γίνει πολυεκατομμυριούχος.

Κάθε τόσο έσπευδε να διαλαλήσει: «Διακηρύσσω την υπακοή μου στον πρίγκιπα της Ισπανίας και την απόλυτη υποταγή μου στον Φράνκο». Μετά τον θάνατο του Φράνκο δήλωσε στον Τύπο: «H Ισπανία νιώθει ορφανή μετά τον θάνατο του δικτάτορα». Και καλούσε τους Ισπανούς να θεωρούν πρότυπο τον Φράνκο «στη μάχη για μια καλύτερη Ισπανία»! Αντέδρασε όμως έντονα ο ισπανικός λαός. Ξέσπασαν εκδηλώσεις οργής εναντίον του Σάμαρανκ. Πάνω από εκατό χιλιάδες πολίτες σε διαδήλωση στη Βαρκελώνη κραύγαζαν σε καταλανική γλώσσα: «Σάμαρανκ, εξαφανίσου» – fot e camp. Και εκείνος, έντρομος, έσπευσε να εγκαταλείψει την Ισπανία. Το 1992 σε συνέντευξή του, πριν από τους Αγώνες της Βαρκελώνης, δήλωσε θρασύτατα: «Είμαι περήφανος για το παρελθόν μου» – για τη φασιστική του δράση.

H ΔΟΕ το 1996 αναγνώρισε 197 εθνικές Ολυμπιακές Επιτροπές. Ο Σάμαρανκ είχε επισκεφθεί 190 επιτροπές απολαμβάνοντας παράσημα και τίτλους. Το πανεπιστήμιο της Σορβόννης τον ανακήρυξε «επίτιμο διδάκτορα».