Η ελληνική επιτροπή για τα Οσκαρ και οι άνθρωποι που χρειαζόμαστε

Οπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, σε λίγο καιρό πρόκειται να συσταθεί μια επιτροπή, της οποίας τα μέλη, έχοντας δει όλες τις ελληνικές ταινίες του 2024, θα αποφασίσουν ποια ταινία θα προτείνουν προς το υπουργείο Πολιτισμού που θα μπορούσε να συμμετάσχει στις διαδικασίες της προσεχούς διοργάνωσης των βραβείων Oσκαρ, διεκδικώντας, αν όλα πάνε καλά, το Βραβείο Διεθνούς Ταινίας Μεγάλου Μήκους. Η ελληνική ταινία που κάθε χρόνο αποφασίζεται να υποβληθεί από το ΥΠΠΟ στην Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου μπαίνει σε μια μεγάλη δεξαμενή μαζί με τις ταινίες που έχουν υποβάλει όλες οι υπόλοιπες χώρες του κόσμου και από εκεί ακολουθείται μια διαδικασία ψηφοφορίας που καταλήγει στις πέντε που προτάσσονται για το Οσκαρ Διεθνούς Ταινίας. Προηγείται η ψηφοφορία για μια βραχεία λίστα και εν συνεχεία για την πεντάδα που θα διεκδικήσει το βραβείο.

Τα μέλη της επιτροπής που συνθέτει το ΥΠΠΟ είναι άτομα που ασχολούνται επαγγελματικά με τον κινηματογράφο στην Ελλάδα. Τεχνικοί, σκηνοθέτες, ηθοποιοί όπως και δημοσιογράφοι που καλύπτουν κινηματογραφικά θέματα και κριτικοί κινηματογράφου.

Εχω υπάρξει μέλος μιας τέτοιας επιτροπής, το 2022, όταν τελικά η ταινία που αποφάσισε να προτείνει η επιτροπή και εν συνεχεία ενέκρινε το ΥΠΠΟ ήταν τα «Μαγνητικά παιδία» του Γιώργου Γούση. Οφείλω να πω ότι η επιλογή δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση (όπως θεωρώ ότι υπήρξε στην περίπτωση του «Κυνόδοντα» του Γιώργου Λάνθιμου), διότι υπάρχουν κάποιες προδιαγραφές που οι ταινίες θα πρέπει να πληρούν, προκειμένου να θεωρηθούν κατάλληλες για τη διοργάνωση των Oσκαρ. Για παράδειγμα, ένα ερώτημα είναι αν τον πρώτο λόγο θα πρέπει να έχουν οι προσωπικές προτιμήσεις των μελών ή μήπως είναι προτιμότερη η αποστασιοποίηση με βάση την παρουσία οικουμενικού ενδιαφέροντος και εναλλακτικής αφήγησης των ταινιών από τις οποίες πρέπει να επιλεγεί μία.

Στην επιτροπή όπου υπήρξα μέλος, πρόεδρος ήταν ο σκηνοθέτης της «Πολίτικης κουζίνας» Τάσος Μπουλμέτης και αντιπρόεδρος ο μοντέρ Γιώργος Μαυροψαρίδης, ο οποίος, σήμερα, μετρά δύο υποψηφιότητες για Οσκαρ μοντάζ για τις ταινίες «Η ευνοούμενη» και «Poor things» του Γιώργου Λάνθιμου. Ο Μαυροψαρίδης είναι ένας άνθρωπος των Οσκαρ και καλό θα ήταν μια τέτοια επιτροπή να περιστοιχίζεται από όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους των Οσκαρ που σίγουρα έχουν μεγαλύτερη πείρα γνωρίζοντας τον θεσμό από τα μέσα. Αλλοι σε μεγάλο βαθμό και ο ίδιος ο Λάνθιμος είναι το πιο ισχυρό παράδειγμα, άλλοι σε μικρότερο.

Καλλιτέχνες όπως ο ελληνικής καταγωγής αμερικανός σκηνοθέτης Αλεξάντερ Πέιν (κάτοχος δύο Οσκαρ σεναρίου και με πολλές ακόμα υποψηφιότητες), ή ένας άλλος μοντέρ, ο Γιώργος Λαμπρινός που υπήρξε υποψήφιος για το Οσκαρ μοντάζ το 2021 για τον «Πατέρα» του Φλόριαν Ζέλερ είναι πρόσωπα που καλό θα ήταν το ΥΠΠΟ να έχει υπόψη και να προσεγγίσει. Το ίδιο ισχύει και για πρόσωπα τα οποία κάνουν διεθνή καριέρα στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, ή που εργάζονται στο εξωτερικό όπως για παράδειγμα ο Πάνος Χ. Κούτρας («Στρέλλα», «Xenia», «Dodo»), η Αθήνα Ραχήλ Τσαγγάρη που φέτος διαγωνίζεται για μια ακόμα φορά στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας (με την ταινία  «Harvest») ή ο Αλέξανδρος Αβρανάς, του οποίου η τελευταία ταινία, «Quiet life», επίσης προβάλλεται στη Βενετία. Να σημειωθεί ότι σε αυτό το φεστιβάλ τόσο η Τσαγγάρη όσο και ο Αβρανάς έχουν δει τις ταινίες τους «Attenberg» και «Miss Violence» (αντιστοίχως) να βραβεύονται.