Η Αγγλία… γύρισε ξανά μόνη στο σπίτι

Τελικά το μόνο που έρχεται σταθερά στο… σπίτι («it’s coming home», όπως τραγουδάνε οι φίλοι της από το μακρινό 1996) είναι η ίδια η Αγγλία που επιστρέφει άπραγη από μία μεγάλη διοργάνωση όπως συνήθως.

Για πρώτη φορά στην ιστορία της επέστρεψε σε τρία νοκάουτ ματς, ενώ έχανε, και προκρίθηκε (2-1 με τη Σλοβακία στην παράταση ισοφαρίζοντας στο 5ο λεπτό των καθυστερήσεων με τον Μπέλιγχαμ σε 1-1, 5-3 στα πέναλτι με την Ελβετία και ενώ έχασε 1-0 στο 79′ και 2-1 με την Ολλανδία στον ημιτελικό με γκολ του Γουότκινς στο 90′ και ενώ έχανε 1-0 από το 9ο λεπτό). Λίγο έλειψε να στείλει και τον τελικό στην παράταση στο 90′, με τους Ισπανούς να σώζονται από το κεφάλι του Ολμο. Για πρώτη φορά στην ιστορία της η Αγγλία ευστόχησε και στα πέντε πέναλτι στη διαδικασία όπου συνήθως γνώριζε είτε τον αποκλεισμό είτε έχανε το τρόπαιο, όπως έγινε το 2021 στο Λονδίνο στον τελικό του Euro με την Ιταλία.

Η Αγγλία μπορεί να μην έπιασε υψηλά στάνταρ απόδοσης στη διοργάνωση της Γερμανίας αλλά, αν μη τι άλλο, έβγαλε χαρακτήρα σε όλα τα παιχνίδια και παρά τα λάθη που καταλογίζονται ορθώς στον Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ μαζί του η ομάδα έφτασε σε δύο συνεχόμενους τελικούς Euro (2021, 2024), έναν ημιτελικό (2018) και έναν προημιτελικό (2022) Μουντιάλ.

«Ο Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ μας έχει ταξιδέψει τα τελευταία οκτώ χρόνια, αλλά υποψιάζομαι ότι η ήττα της Κυριακής από την Ισπανία θα είναι το τελευταίο του παιχνίδι ως προπονητή της Αγγλίας. Αυτή τη στιγμή ο Γκάρεθ θα πονάει σαν να είναι στην… κόλαση ύστερα από αυτό που συνέβη στο Βερολίνο, αλλά η αίσθησή μου είναι ότι, όταν κατακάτσει η σκόνη από τον τελικό του Euro 2024, θα αποφασίσει ότι έχει χορτάσει. Θα έπρεπε να είναι απόφασή του να μείνει ή να φύγει – και νομίζω ότι θα είναι –, αλλά είναι μια κουραστική δουλειά και την κάνει εδώ και καιρό. Αν φύγει, θα πρέπει να πάει με το κεφάλι ψηλά, γιατί η Αγγλία βρίσκεται σε εντελώς διαφορετικό μέρος τώρα σε σύγκριση με το πού ήταν όταν ανέλαβε το 2016. Η Αγγλία ήταν στον πάτο μετά την ήττα από την Ισλανδία και έγινε περίγελος εκείνο το καλοκαίρι, ακολουθούμενη από την αμηχανία της αποχώρησης του Σαμ Αλαρντάις μετά τη σύντομη θητεία του ως επικεφαλής», τόνισε ο άλλοτε πρώτος σκόρερ της Αγγλίας Αλαν Σίρερ (έχει ζήσει το δράμα του αποκλεισμού στα πέναλτι από τη Γερμανία στον ημιτελικό του αγγλικού Euro το 1996) στο BBC, όπου είναι πλέον σχολιαστής, και πρόσθεσε:

«Ο Γκάρεθ μπήκε στην ομάδα και έβαλε ένα χαμόγελο στα πρόσωπα όλων – φέρνοντας την ομάδα μαζί, φέρνοντάς μας στους ημιτελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2018 και στη συνέχεια στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος το 2021. Αλλαξε την ψυχολογία στην ομάδα όλα αυτά τα χρόνια και είχε την πνευματική δύναμη να μας φέρει και πάλι στον τελικό. Για την επίτευξη όλων αυτών των πραγμάτων τού αξίζει τεράστιος σεβασμός και ευγνωμοσύνη, αλλά είναι λυπηρό που – παρόλη την εξαιρετική του δουλειά – ο Γκάρεθ δεν μπόρεσε να πάρει το καλύτερο από αυτήν την ομάδα στη Γερμανία. Και αυτή ήταν η διαφορά ανάμεσα στο να φτάσουμε σε έναν ακόμα τελικό και στο να τον κερδίσουμε».

Οπως και να έχει, η Αγγλία βλέπει μπροστά καθώς μαζί με την Ιρλανδία συνδιοργανώνουν το επόμενο Euro. It’s coming home δηλαδή, αλλά για τη διοργάνωση…