Ολα για την Τέχνη

Ο τρόμος ίσως να μην είναι κινηματογραφικό είδος τόσο απαιτητικό και δύσκολο όσο η κωμωδία, όμως μετά  τις χιλιάδες ταινίες τρόμου που έχουν γυριστεί από τη γέννηση του κινηματογράφου ως τις μέρες μας, το κοινό ενδεχομένως να μην τρομάζει πλέον και τόσο εύκολα. Βεβαίως, το Χόλιγουντ ανέκαθεν αναζητούσε λύσεις παραγωγής πρωτογενούς τρόμου αν και η τεχνική που χρησιμοποιήθηκε για την ταινία «Longlegs» (από την περασμένη Πέμπτη προβάλλεται στις αίθουσες) είναι μάλλον ασυνήθιστη.

Στην ταινία παρακολουθούμε την προσπάθεια μιας νεαρής πράκτορα του FBI της Λι Χάρκερ (Μάικα Μονρό) να συλλάβει έναν κατά συρροή δολοφόνο, τον Longlegs, ο οποίος πιθανόν να σχετίζεται με την παιδική της ηλικία. Η εικόνα του Longlegs (τον υποδύεται ο Νίκολας Κέιτζ – και παραγωγός) είναι πράγματι αποκρουστική – κάτι ανάμεσα στον Τζόκερ και τον εφιαλτικό κλόουν στο «Αυτό» του Στίβεν Κινγκ.

Ομως αυτό που ο σκηνοθέτης Οζ Πέρκινς και οι συνεργάτες του σκέφτηκαν, ήταν να χρησιμοποιήσουν τον Longlegs ως εργαλείο δημιουργίας τρόμου μέσα στο περιβάλλον της ταινίας, δηλαδή στα ίδια τα γυρίσματά της. Και αυτό επιτεύχθηκε με το να μην έχει ιδέα η Μονρό τι θα δει στη σκηνή της πρώτης συνάντησης της Χάρκερ με τον Longlegs. Στόχος ήταν η απόλυτη γνησιότητα της ψυχολογικής κατάστασης της Χάρκερ αφού στην πραγματικότητα θα ήταν η κατάσταση της ίδιας της ηθοποιού που την υποδύεται! Η Μονρό δήλωσε ότι δεν είχε δει ούτε μια φωτογραφία του Longlegs νωρίτερα, οπότε όταν τον αντίκρισε έπαθε σοκ.

Το σοκ ήταν το γκολ διότι οι κάμερες ρολάριζαν κανονικά ενώ μέσω ειδικών μικροφώνων καταγράφηκε ο πραγματικός ήχος των παλμών της ηθοποιού, οι οποίοι έφτασαν από τους 76 ανά λεπτό στους 170. Εν τέλει όλη αυτή η προσπάθεια επέφερε καρπούς αφού όλα τα παραπάνω χρησιμοποιήθηκαν στη διαφημιστική καμπάνια της ταινίας δημιουργώντας έναν μύθο γύρω της. Με τα 22,6 εκατ. δολάρια εσόδων στο πρώτο γουικέντ προβολής του, ο «Longlegs» αναμένεται να γίνει μια από τις επιτυχίες της χρονιάς αλλά πολύ πιθανόν να ανοίξει και τον ασκό του Αιόλου για παρεμφερή διαστροφικά «πειράματα», πάντα στον βωμό  της 7ης… Τέχνης.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ