«Ας μην παίζουμε με τη Γαλλία»

^«Δεν παίζουμε με τη Γαλλία». Η πρόταση αυτή είναι του Ζεράρ Λαρσέ, προέδρου της γαλλικής Γερουσίας. Με την τροπή που παίρνει η πολιτική ζωή της Γαλλίας, ο Λαρσέ – παραδοσιακός δεξιός – είναι έξαλλος και δεν το κρύβει πια. Αλλά η δήλωση αυτή εκφράζει κάτι πολύ πιο έντονο από θυμό. Διότι ύστερα από κάτι παραπάνω από έναν μήνα από τη διάλυση της Εθνοσυνέλευσης από τον γάλλο πρόεδρο και έπειτα από δύο γύρους πρόωρων βουλευτικών εκλογών, χωρίς κανένας να είναι ο απόλυτος νικητής, οι Γάλλοι είναι ακόμα όμηροι του πολιτικού συστήματος και η Γαλλία είναι περισσότερο πολιτικά αναστατωμένη από ποτέ.

Αρχικά, οι πρόωρες βουλευτικές ήταν, σύμφωνα με τον Εμανουέλ Μακρόν, «μια πολύ σημαντική ευκαιρία να ξεκαθαρίσει το πολιτικό τοπίο», όπως δήλωσε στις 9 Ιουνίου, το βράδυ. Εναν μήνα μετά, και αφού μεσολάβησαν όσα μεσολάβησαν στις κάλπες, στέλνει ένα γράμμα στους Γάλλους – βασικά στους βουλευτές – για τους πει στην ουσία «βρείτε τα μεταξύ σας – αλλά χωρίς Ακροδεξιά και χωρίς Μελανσόν».

Μπορεί να είναι ένα πολιτικό παιχνίδι, μπορεί να μια στρατηγική που έμαθε ο ίδιος δουλεύοντας στην τράπεζα Rothschild, μπορεί να είναι μια συμβουλή της σοφής Πρώτης Κυρίας από την εμπειρία της ως δασκάλας στο παριζιάνικο λύκειο Φράνκλιν. Το θέμα όμως είναι ένα: ποιος/α επωφελείται από αυτή την κατάσταση;

Η ακροδεξιά Εθνική Συσπείρωση της Μαρίν Λεπέν; Που έφτασε σε επτά χρόνια από τους εννιά στους 125 βουλευτές; Και σήμερα περιμένει απλώς να καταρρεύσει η Γαλλία για να βγει κερδισμένη, ειδικά στις προεδρικές εκλογές του 2027; Παρότι δεν μπορεί να συνέλθει από το γεγονός ότι περίμενε να δει τον Ζορντάν Μπαντελά πρωθυπουργό, ακόμα δεν μπορεί να συνέλθει από την ήττα του.

Η Ακροαριστερά του Ζαν-Λικ Μελανσόν; Που έχει 77 βουλευτές και θέλει να επιβάλει στον μελλοντικό πρωθυπουργό το δικό της πρόγραμμα – με κατώτατο μισθό στα 1.600 ευρώ καθαρά, ακύρωση του νόμου για σύνταξη στα 64 και επιβολή φόρου στους πλούσιους;

Ο Εμανουέλ Μακρόν; Που βλέπει τη δημοτικότητά του σε ελεύθερη πτώση; Οι περισσότεροι Γάλλοι εκτιμούν ότι παίζει το μέλλον της χώρας κορόνα – γράμματα και δεν τους αρέσει καθόλου. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Ζιλ Λεζάντρ, ενός πολιτικού που ακολουθούσε τον Μακρόν από το 2016 και σήμερα περίπου μονολογεί: «Τα παρατήσαμε όλα για να τον ακολουθήσουμε, τον πιστέψαμε, τον ακούγαμε πιστά στα πάντα. Και τώρα τα διέλυσε όλα. Πώς κάναμε τόσο μεγάλο λάθος;».

Μήπως η δημοκρατία; Σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι σήμερα σε μεγαλύτερο κίνδυνο από πριν. Διότι τώρα βρίσκεται σε δυσκολία το ίδιο το καθεστώς της χώρας. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που συμβαίνει στη Γαλλία μπορεί να επηρεάσει και την υπόλοιπη Ευρώπη. Φυσικά σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες είναι ρουτίνα να υπάρχουν πρόωρες βουλευτικές εκλογές και να πρέπει να γίνουν συνασπισμοί. Αλλά η Γαλλία έχει προεδρικό καθεστώς και όλη αυτή η αναταραχή καταστρέφει όποια πειθαρχία μπορούσε να έχει η πολιτική τάξη.

Και υπάρχει κι ένα τελευταίο ερώτημα: Ποιοι είναι οι περίπου 9 εκατομμύρια Γάλλοι που ψήφισαν και στους δύο γύρους το ακροδεξιό κόμμα της Εθνικής Συσπείρωσης; «Τους λέγαμε ότι οι ναζί είναι στην πόρτα της εξουσίας και πρέπει να υποστηρίξουν ή το μέτωπο της Αριστεράς ή το κόμμα του Μακρόν κι ας ήταν θυσία γι’ αυτούς. Τους λέγαμε πως όταν η Ακροδεξιά βάζει ένα πόδι στην εξουσία δεν το αφήνει ποτέ. Αλλά όχι μόνο δεν μας άκουσαν – θα μπορούσαν να μην ψηφίσουν ή να ρίξουν λευκό – αλλά πήγαν και μάλιστα συνειδητά» δηλώνει στα «ΝΕΑ» η Νατάσα Πολονί, διευθύντρια του περιοδικού «Μαριάν».

Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κοινά αποδεκτή ικανοποιητική λύση για την επόμενη ημέρα. Τα πολιτικά παιχνίδια είναι έντονα με πολλά χτυπήματα κάτω από τη ζώνη. «Πρέπει επιτέλους να πάρει την απόφαση ο Μακρόν και να βγάλει πρωθυπουργό. Τέλος. Αφού εκείνος προκάλεσε αυτό το χάος, ας πάρει την απόφαση να τελειώνουμε» μας λέει εν ενεργεία υπουργός.

Κι όλα αυτά την ώρα που όλος ο κόσμος έχει τα μάτια στραμμένα στη Γαλλία λόγω Ολυμπιακών Αγώνων. Γι’ αυτό και η έκκληση: «Ας μην παίζουμε με τη Γαλλία».